Vasilakism Συναθροιστής

Feeds

9697 items (0 unread) in 51 feeds

Γενικός

• οικοΤόπος - Λασίθι
• CNA - Blogs
• ΤΑ ΝΕΑ ΤΟΥ ΒΡΑΧΑΣΙΟΥ
• Α. Ο. ΒΡΑΧΑΣΙΟΥ
• Ο ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΗΣ

Προσωπικά

• blog.vasilakism.gr
• ODYSS
• Γιώργος Μανουσάκης
• Άνυδρος Τόπος
• voulismeni-lake
• MINOAS70
• Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΤΕΧΝΗ
• toayrio
• ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ Ι.Σ.
• anti-protasi
• Psychedelic Reflection
• The best is yet to come...
• ΕΔΩ ΚΑΡΧΙΜΑΚΙΣΤΑΝ
• Michalis Karximakis
• agiosnikolaosblog
• ΒΡΑΧΑΣΩΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
• ΓΙΩΡΓΗΣ ΧΟΥΡΔΑΚΗΣ
• Κοινό Ιεραπυτνίων - Τοπικά Νομίσματα
• agios-city
• VENCEREMOS!!!
• SALOS
• Jane's Vrahassi
• Η ΔΙΚΙΑ ΜΟΥ ΓΩΝΙΑ
• Κρητική Λαϊκή Ποίηση - Μαντινάδες
• Ο ΦΩΤΟΓΡΑΦΟΣ ΤΗΣ ΚΙΣΑΜΟΥ
• ΤΑ ΝΕΑ ΤΗΣ ΣΦΑΚΑΣ
• Vasilakism _ Free _ Blog ...
• βυσσινόκηπος
• ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΑΓΓΕΛΟΥ Σ. ΑΣΗΜΙΝΑΚΗ

Ενημερωτικά

• Creta News Agency
• ierapetra21- Ηλεκτρονικη εφημεριδα Ιεραπετρας
• Εφημερίδα Ανατολή
• sitia news-Σητεία νέα

Κυβέρνηση - Αυτοδιοίκηση - Φορείς

• Greenpeace
• Disabled.GR
• Συνεχίζω...
• Ιστολογιο Ιδεών
• Oikologio
• ΕΘΝΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΚΙΝΗΤΙΚΑ ΑΝΑΠΗΡΩΝ - Ε.Ο.Κ.Α.
• ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΚΡΗΤΗΣ
• ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΚΡΗΤΗΣ
• ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΙΕΡΑΠΕΤΡΑΣ
• ΚΟΝΤΡΑ
• Δίκτυο Τουριστικών Δήμων
• ΕΣΠΑ
• Πολιτιστικός σύλλογος Βρουχά

Recent items

• Σάββατο, 31 Ιουλίου 2010
• 2:03

  Εξελίξεις στη Νευροτεχνολογία

   » ‎ Disabled.GR
  Οι ηλεκτρονικές εφαρμογές που αλληλεπιδρούν με το ανθρώπινο νευρικό σύστημα συγκαταλέγονται στη Νευροτεχνολογία. Στοχεύοντας σε ανθρώπους με νευρολογικές ασθένειες και δυσλειτουργίες, αυτές οι τεχνολογίες μπορούν να βελτιώσουν τη λειτουργία ενός παράλυτου άκρου, να αναβαθμίσουν τη διαδικασία της αποκατάστασης ή να μπλοκάρουν τον χρόνιο πόνο. Οι πρωτοπόροι σε αυτή την βιομηχανία, εκπρόσωποι μεγάλων επιχειρήσεων, επενδυτών, επιστημόνων, ερευνητών [...]
• 1:38

  Εργατική Εστία: ΑμεΑ – Συνδικαλιστές σημειώσατε «2»

   » ‎ Disabled.GR
  Σε μια εποχή που ο Οργανισμός Εργατικής Εστίας (ΟΕΕ) έχει περιορίσει τις παροχές του σε πολίτες με αναπηρία και χαμηλοσυνταξιούχους λόγω κρίσης, επιδοτείται πλουσιοπάροχα, μέσω του ΟΕΕ, η ελληνική συνδικαλιστική ηγεσία, όπως αναφέρει ρεπορτάζ της «Καθημερινής της Κυριακής» στις 4 Ιουλίου. Σύμφωνα με την εφημερίδα, οι περισσότεροι μεγαλοσυνδικαλιστές συμμετέχουν στα διοικητικά συμβούλια των επιχειρήσεων, από τις [...]
• 1:24

  Από τη μια περικοπές στις παροχές ΑμεΑ και από την άλλη σπατάλες

   » ‎ Disabled.GR
  Η πολιτεία βρήκε τον τρόπο να κάνει οικονομίες περικόπτοντας τις παροχές των ασφαλισμένων με πραγματικές αναπηρίες και μάλιστα οριζοντίως, αφού δεν μπορεί να βρει ποιος έχει πραγματική αναπηρία και ποιος όχι. Από την άλλη, το ίδιο το κράτος βλέπουμε να είναι ιδιαιτέρως επιεικές απέναντι στον συνδικαλιστή του υπουργείου Πολιτισμό στον τραπεζικό λογαριασμό του οποίου βρέθηκαν 9 [...]
• 1:17

  Πρόγραμμα επιχειρηματικότητας στον πολιτισμό

   » ‎ Disabled.GR
  Ένα νέο πρόγραμμα μέσω του οποίου θα χορηγούνται δάνεια και πιστώσεις ύψους μέχρι και 30.000 € σε νέους για να δραστηριοποιηθούν επιχειρηματικά στον πολιτιστικό τομέα προανήγγειλε η υπουργός Οικονομίας σε ραδιοφωνικό σταθμό της Αθήνας. Το εν λόγω πρόγραμμα αφορά νέους που ασχολούνται με τον πολιτισμό, τη μουσική, τις τέχνες, το θέατρο κ.α. που ενδεχομένως να τους [...]

• 0:50

  Ο Καραγκιόζης γραμματικός

   » ‎ ΒΡΑΧΑΣΩΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
  Ο Καραγκιόζης γραμματικός
• 0:48

  Ο Καραγκιόζης στο δικαστήριο

   » ‎ ΒΡΑΧΑΣΩΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
  Ο Καραγκιόζης στο δικαστήριο

• 0:35

  Διαρκής ενημέρωση από το www.disabled.gr

   » ‎ Disabled.GR
  Η περιπέτεια που είχε μπει η Ελλάδα δεν φαίνεται να έχει ορατή διέξοδο. Καθημερινά νέα νομοσχέδια, νέοι νόμοι, νέες υπουργικές αποφάσεις, νέα προεδρικά διατάγματα που αφορούν άμεσα την κοινότητα των ανθρώπων με αναπηρίες και επηρεάζουν την επιβίωσή τους βλέπουν την δημοσιότητα και πλέον η έγκαιρη ενημέρωση των ΑμεΑ έχει γίνει, περισσότερο από ποτέ, απαραίτητη. Το www.disabled.gr [...]

• 0:34

  "Εμένα φίλε με λένε Καραγκιόζη"

   » ‎ ΒΡΑΧΑΣΩΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
  "Εμένα φίλε με λένε Καραγκιόζη"

• 0:32

  Έχουμε το πιο ακριβό σύστημα υγείας στον κόσμο

   » ‎ Disabled.GR
  Στη χώρα μας, οι δαπάνες υγείας, δημόσιες και ιδιωτικές, ξεπερνούν σύμφωνα με τον Οργανισμό Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) το 10% του ΑΕΠ και με τις άτυπες πληρωμές της παραοικονομίας φτάνουν το 12,9%, δεύτερη θέση στον κόσμο μετά τις ΗΠΑ. Και παρά τις δαπάνες στην Ελλάδα, δεν υπάρχει ούτε ένα εξειδικευμένο κέντρο αποκατάστασης, ούτε βέβαια εξειδικευμένα [...]

• 0:28

  Κείνο που με τρώει κείνο που με σώζει...

   » ‎ ΒΡΑΧΑΣΩΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
  Κείνο που με τρώει κείνο που με σώζει...
• 0:25

  Εμενα φίλε με λένε Καραγκιόζη....

   » ‎ ΒΡΑΧΑΣΩΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
  Εμενα φίλε με λένε Καραγκιόζη....

• 0:15

  Ενημέρωση για την παράλληλη στήριξη μαθητών με αναπηρία

   » ‎ Disabled.GR
  Από τη Διεύθυνση Ειδικής Αγωγής του υπουργείου Παιδείας κοινοποιήθηκε εγκύκλιος στις αρχές Ιουνίου σχετικά με την ενημέρωση των διευθύνσεων α/θμιας και β/θμιας εκπαίδευσης και όλων των σχολείων της χώρας, για την παράλληλη στήριξη. Επισημαίνεται πως για τις παράλληλες στηρίξεις της νέας σχολικής χρονιάς 2010-2011, ισχύει η εγκύκλιος με θέμα «Ειδικότερα θέματα φοίτησης μαθητών με αναπηρία: παράλληλη [...]

• Παρασκευή, 30 Ιουλίου 2010
• 23:59

  Άντε πάλι με τις υπογραφές...

   » ‎ ΒΡΑΧΑΣΩΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
  Άντε πάλι με τις υπογραφές...
• 23:57

  Ποιό στέλεχος του Αγώνα πήγε με τον "εχθρό";

   » ‎ ΒΡΑΧΑΣΩΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
  Ποιό στέλεχος του Αγώνα πήγε με τον "εχθρό";

• 18:49

  Η ΕΞΑΤΟΜΙΚΕΥΣΗ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ ΚΑΙ Η ΕΥΘΑΝΑΣΙΑ

   » ‎ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΑΓΓΕΛΟΥ Σ. ΑΣΗΜΙΝΑΚΗ
     Η ΕΞΑΤΟΜΙΚΕΥΣΗ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ ΚΑΙ Η ΕΥΘΑΝΑΣΙΑΑΙΔΕΣΙΜΟΛΟΓΙΩΤΑΤΟΥ ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΛΟΥΒΟΔΙΚΟΥ Σεβασμιώτατε, σεβαστοί πατέρες, αγαπητοί συνάδελφοι, Χριστός Ανέστη! Παρ' ότι είμαι τελευταίος στη μακρά ομήγυρη των εκλεκτών ομιλητών θα τολμήσω να μεταβάλω το πλαίσιο, λίγο, για να μπορέσουμε να προβληματιστούμε πάνω στο θέμα μας ακόμη καλύτερα. Σκεφτόμουνα έντονα αυτές τις λίγες μέρες που μπόρεσα να ασχοληθώ με το ζήτημα, το γιατί να είναι τόσο δύσκολο να συνεννοηθούμε, εννοώ σε ευρωπαϊκό επίπεδο, πάνω σε ένα θέμα το οποίο φαινομενικά φαίνεται πολύ εύκολο και αυτονόητο. Χριστιανοί είμαστε, στις καταβολές του πολιτισμού μας (όχι, για παράδειγμα, Γνωστικοί, οπότε η Δημιουργία θα ήταν κακή στη φύση της) η ανθρώπινη ζωή είναι έτσι δώρο Θεού, άρα δεν αφαιρείται ουδέποτε με κανένα πρόσχημα. Γιατί το πρόβλημα αυτό είναι τόσο περίπλοκο; Και οι νομοθεσίες, όπως μαθαίνουμε, και θα γίνουν πιθανώς και άλλες και πιθανώς θα έρθουν και σε εμάς, δεν φαίνεται να αγνοούν πως αυτού του είδους τα διλήμματα προκαλούν συγκρούσεις.
  
  Πηγή: "Επιτροπή Βιοηθικής"
  
  Όμως, γιατί άραγε να μην είναι πράγματι αυτονόητο αυτό το τόσο φαινομενικά αυτονόητο θέμα; Αυτό με απασχόλησε και ίσως σε αυτό μπορώ να καταθέσω μια συμβολή· στο να δούμε δηλαδή γιατί δεν είναι τόσο αυτονόητο το ζήτημα της ευθανασίας. Αν μπορούσα, λοιπόν, να απαντήσω μονολεκτικά στο ερώτημα αυτό, θα απαντούσα ως εξής: Προέρχεται το γεγονός αυτής της αντίφασης από το ότι η σύγχρονη mentalite, η σύγχρονη νοοτροπία, έχει διαμορφωθεί από χριστιανικές αλήθειες, όπως έλεγε ο Chesterton, "που τρελάθηκαν". Και έτσι με τον τρόπο αυτό έχουμε αντικρουόμενες γνώμες μέσα σε μια και την αυτή χριστιανική μήτρα. Είναι παράξενο αυτό. Και αυτό είναι που κάνει τη συνεννόηση ακριβώς δύσκολη.
  
  Θα προσπαθήσω να το δείξω αυτό κατ' αρχήν σε ένα φιλοσοφικό και θεολογικό ταυτόχρονα πλαίσιο, μιλώντας για ένα θέμα το οποίο θα μπορούσαμε να αποκαλέσουμε, νομίζω, εξατομίκευση του θανάτου στη Δύση και στη σύγχρονη κοινωνία. Η εξατομίκευση του θανάτου είναι ένα φαινόμενο το οποίο στη χριστιανική Δύση αρχίζει νομίζω από την Αναγέννηση και μετά και μάλιστα από το 15ο-16ο αιώνα. Προηγουμένως υπάρχει ένας κοινοτικός θάνατος. Ο θάνατος συμβαίνει μέσα σε μια κοινωνική ομάδα, στην ενορία, κατ' αρχήν, στη γειτονιά και στην οικογένεια του νεκρού στη συνέχεια, εκτίθεται ο νεκρός, είναι δημόσιος ο θάνατος, δεν κρύβεται, το μυστήριο του θανάτου είναι αντικείμενο μυήσεως για τους νέους, για τα παιδιά, απ' τα παιδικά τους ακόμα χρόνια, δεν υπάρχει κανένα ταμπού δηλαδή για το θάνατο. Και διατηρεί ο θάνατος έτσι αυτά τα κοινωνικά χαρακτηριστικά τα οποία είχε και στην πρώιμη θα λέγαμε Μεσαιωνική περίοδο.
  
  Φυσικά, δεν ξέρω αν πρέπει να αναφέρω κάτι περισσότερο για το μακάριο θάνατο της Αρχαιότητας, όπως είναι γνωστός απ' την πλατωνική παράδοση. Αναφέρθηκε ήδη νομίζω αυτό. Είδαμε το Σωκράτη να πεθαίνει μακαρίως στο Φαίδωνα του Πλάτωνα, να ετοιμάζεται να προσφέρει μάλιστα και θυσία στον Ασκληπιό, γιατί ο θάνατος φαίνεται να πραγματώνει εδώ έργο της φιλοσοφίας. Επομένως, λέγει ο Σωκράτης, αγωνιζόμουν μια ζωή για να πεθάνω, έφτασε η ώρα να πεθάνω και πρέπει να χαίρομαι. Ήρθε η ώρα της φιλοσοφίας, η ώρα της εκπληρώσεως της φιλοσοφίας. Στο νεοπλατωνισμό θα ακολουθήσει αυτού του είδους η, θα το έλεγα, "θανατοφιλία". Όχι τόσο στον Πλωτίνο ίσως, γιατί ο Πλωτίνος δίνει μεγάλη σημασία και στη θέα του Ενός ήδη στη ζωή αυτή, αλλά στον Πορφύριο, το μαθητή του Πλωτίνου, ο οποίος μας έκανε να πιστεύουμε ότι όλος ο νεοπλατωνισμός είναι μια μακάρια "θανατοφιλία" σε μεγάλο βαθμό. Ας ξαναγυρίσουμε, όμως, στο Μεσαίωνα. Ο θάνατος είπαμε είναι δημόσιος, κοινός κ.λ.π. και φτάνει κάποια στιγμή ο 15ος-16ος αιώνας όπου έχουμε την πρώτη φάση της εξατομίκευσης του θανάτου. Είναι πέντε αυτές οι φάσεις, όπως τις έχω εγώ, τουλάχιστον κατατάξει.
  
  Η πρώτη φάση λοιπόν είναι η φάση του ανθρωπισμού. Δέκατος πέμπτος, δέκατος έκτος αιώνας και βλέπουμε εκεί (θα έπρεπε να είχα λογοτεχνικά κείμενα να σας διαβάσω, τα οποία θα επιμήκυναν φοβερά, όμως, την εισήγηση αυτή) πως ο θάνατος είναι για πρώτη φορά όχι απλώς ένα φυσιολογικό γεγονός, πνευματικά φυσιολογικό, αλλά είναι και μια οδύνη πολύ προσωπική, η οδύνη της απόλυτης φθοράς. Χάνεται η απτή ομορφιά, χάνεται η μοναδικά πραγματική γήινη ύπαρξή μου. Το γεγονός αυτό προξενεί μια βαθύτατη λυρική ατομική οδύνη, μαζί με τα νεκρώσιμα, συλλογικά ξενυχτίσματα, τα οποία βεβαίως συνεχίζονται: Τα δείπνα, η μεταθανάτια συμφιλίωση, οι οικιακές νεκρώσιμες τελετές, όπως τις ονόμασαν οι κοινωνιολόγοι.
  
  Η αποφασιστική τροπή που θα πάρει, ωστόσο, η εξατομίκευση του θανάτου, νομίζω είναι στο 18ο αιώνα με το Διαφωτισμό. Με το Διαφωτισμό έχουμε, νομίζω για πρώτη φορά, μια αντίθεση ριζική προς το θάνατο και προς την τρομοκρατία του (συνήθως εκκλησιαστικού) λόγου περί του θανάτου. Ας μην ξεχνούμε ότι η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία ασκεί ένα είδος τρομοκρατίας στο θέμα αυτό, τρομοκρατίας λόγω της θεολογίας της, μια θεολογία η οποία σε μεγάλο βαθμό είναι δικανική θεολογία. Είναι μια θεολογία ενοχική. Επομένως, ο θάνατος είναι και η παράσταση προ του Κριτού και μάλιστα με έναν τρόπο ο οποίος στο συλλογικό υποσυνείδητο δρα τρομοκρατικά. Έχουμε μια επίθεση ιατρική κατά του θανάτου για πρώτη φορά, με τα ασθενή μέσα της εποχής, στο δέκατο-έβδομο αιώνα με ιδεολογικό, επίσης, περιεχόμενο για πρώτη φορά. Ο θάνατος πλέον σοκάρει, είναι ανυπόφορος, πρέπει, αν θέλετε, να τον ορθολογικοποιήσουμε. Η ορθολογικοποίηση του θανάτου είναι ένα πνευματικό φαινόμενο τελικά που δρα αρνητικά κατά του μυστικισμού του θανάτου ο οποίος στο Μεσαίωνα δεν είναι πάντοτε υγιής αλλά είναι και πολύ άρρωστος πολλές φορές. Να θυμηθούμε τώρα τα περί μαγείας, τα περί ξωτικών, τα περί θρύλων; Όλοι οι θρύλοι και όλη αυτή η κουλτούρα η μυθική του θανάτου είναι κάτι που ο διαφωτιστής χρειάζεται να το απωθήσει, για να βρει τον ατομικό του θάνατο.
  
  Την ίδια εποχή και λίγο νωρίτερα γεννιέται το λεγόμενο αποσυνδεδεμένο "εγώ" με τον Ντεκάρτ, τον Λοκ και τον Καντ. Πρόκειται για το αποσυνδεδεμένο υποκείμενο, detached self το ονόμασαν οι Άγγλοι ιστορικοί της φιλοσοφίας, το καθαρό πνευματικό, ψυχικό "εγώ" το οποίο εξαίρεται από παραδόσεις, από θρησκείες, από το ίδιο το σώμα και τα κρύβει όλα αυτά από την ομάδα, ζει υποκειμενικά ολόκληρο το "είναι". Όσοι έχουν διαβάσει Καρτέσιο ξέρουν τη νοοτροπία του. Η αλήθεια δεν είναι πλέον η μετοχή στην έξω μου αλήθεια του Θεού και του κόσμου, αλλά η αλήθεια είναι ό,τι σκέπτομαι εγώ ο ίδιος, η αλήθεια είναι δεδομένο του νου, δεν είναι κάτι στο οποίο μετέχω υπαρξιακά αλλά κάτι το οποίο παράγω νοητικά. Πολύ περισσότερο προχωρούμε με τον Τζον Λοκ ο οποίος μιλά για ένα υποκείμενο αποσυνδεδεμένο επίσης από την κοινότητα και τις παραδόσεις της, στο οποίο ανήκει η ιστορία. Μεγάλος ιστορικός δυναμισμός απελευθερώνεται έτσι και φυσικά προκαλείται τώρα και ένας νέος προσδιορισμός του θανάτου. Δεν είναι δυνατόν ένα τέτοιο υποκείμενο να πεθαίνει μέσα στην κοινότητα. Είναι ένα υποκείμενο που πεθαίνει όπως θέλει και κυρίως μόνο του. Ναι μεν στον Καντ, δεν υπάρχει πράγματι η λέξη ευθανασία, αλλά υπάρχουν οι προϋποθέσεις για την ελεύθερη ηθική βούληση, η οποία δρα σαν να μην υπήρχε τίποτα πριν απ' αυτήν. Δηλαδή, σαν να μην υπάρχει η ομάδα, η κοινότητα, η οποία προσδιορίζει την απόφασή μου. Η απόφαση και η αλήθεια κρίνεται μόνο από το ότι εγώ ο ίδιος τη βρίσκω αληθινή και σωστή, την ηθική μου δηλαδή αυτόνομη στάση. Θα ξαναγυρίσω σ' αυτό. Πρόκειται πάντως για τη γέννηση του υποκειμένου στην νεώτερη περίοδο, κατεξοχήν στο 18ο αιώνα ή και λίγο πριν.
  
  Στη συνέχεια έχουμε το Ρομαντικό θάνατο, την τρίτη φάση της εξατομίκευσης του θανάτου. Ας θυμηθούμε τον Σατοβριάνδο, τον Μπαϊρον, τον Γκαίτε, τον Χεντερλίν. Τραγικός και σαγηνευτικός μαζί, ο μυθικός αυτός θάνατος για όσους έχουν διαβάσει τη λογοτεχνία, και την ελληνική ακόμα (θυμάστε κάτι Κλέωνες Παράσχους, οι οποίοι ηδονίζονταν να σκέφτονται νεκρή την αγαπημένη τους, γιατί τότε ήταν η μεγάλη της ομορφιά, τότε που ήταν απολύτως ανυπεράσπιστη και παραδομένη στο πεπρωμένο της μ'έναν τρόπο). Πρόκειται για τη ρομαντική φάση εξατομίκευσης του θανάτου.
  
  Υπάρχει, επίσης, μια τέταρτη φάση εξατομίκευσης του θανάτου, είναι πιο κοντινή μας πια, θα έλεγα είμαστε στον 20ο αιώνα πλέον και είναι η υπαρξικοποίηση του θανάτου. Εδώ μπαίνει στη μέση όλη η μεγάλη φιλοσοφία του υπαρξισμού η οποία όπως και όλα όσα είπαμε προηγουμένως έχει ένα χαρακτηριστικό πολύ σημαντικό στο οποίο θέλω να επιστήσω την προσοχή σας: Είναι ένα χριστιανικό ανάβλυσμα. Εμείς οι θεολόγοι πάρα πολύ εύκολα σήμερα μιλούμε για το άτομο ή το πρόσωπο, διακρίνοντάς τα και καταδικάζοντας το πρώτο για χάρη του δεύτερου. Είναι κάτι που ξεκίνησε κάποια στιγμή και εγκαθιδρύθηκε έκτοτε σχεδόν σαν αυτονόητο. Μα το άτομο είναι κατεξοχήν θα έλεγα χριστιανικό γεγονός. Η εξατομίκευση για την οποία μιλάμε και για την οποία έχουμε σήμερα εύκολες κατάρες είναι κατεξοχήν χριστιανική. Η εξατομίκευση για την οποία σας μιλώ τώρα δεν είναι ένα γεγονός το οποίο παρήχθη απ' την αρχαία φιλοσοφία, ούτε ένα γεγονός το οποίο προήλθε από την ασιατική Ανατολή. Δεν θα βρείτε πουθενά, παρ' ότι θα βρείτε ίχνη εδώ κι εκεί, αυτό το "εγώ" ει μη μόνο στη χριστιανική παράδοση. Τόσο τη δυτική, ξέρετε όλοι για τον Αυγουστίνο, όπου κατεξοχήν, παρέλειψα να το πω, διότι θα μας πήγαινε και θα μας πάει μακριά, γεννιέται το πνευματικό αυτό "εγώ", το άτομο, το πλάσμα αυτό που κοιτάει μέσα του, ενδοσκοπείται, αυτογνωρίζεται, αυτοδιατίθεται όπως θέλει, έχει ένα ασυνείδητο, όπως θα μάθουμε αρκετά αργότερα, έχει μια ενδοχώρα, έχει έναν ολόκληρο κόσμο μέσα του ιδεών και πραγμάτων, είναι αυτόνομο και είναι και "πνευματικό" επιπλέον, δηλαδή, δεν ταυτίζεται με το σώμα του απλώς είναι μια αυτοσυνείδηση, είναι δηλαδή, ένας ολόκληρος ελεύθερος κόσμος. Χριστιανικό το άτομο λοιπόν. Και στην Ανατολή θα δούμε τα σπέρματα της έννοιας του εαυτού, ήδη στους απολογητές πατέρες, της ψυχοσωματικής υπάρξεως, δηλαδή, στην πληρότητά της. Το "εγώ ειμί" έχει βιβλικές τελικά ρίζες. "Εγώ ειμί" λέει ο Θεός, "εγώ ειμί" απαντά ο άνθρωπος. Λοιπόν, η εξατομίκευση, λοιπόν, αυτή έχει χριστιανικές ρίζες. Ας το κρατήσουμε αυτό, γιατί είναι πολύ σημαντικό.
  
  Φτάνουμε λοιπόν στην υπαρξικοποίηση του θανάτου. Είμαστε τώρα στην τέταρτη φάση. Θα ανέφερα πρώτα τον Μαξ Σέλερ, τον πολύ σημαντικό αυτό φιλόσοφο, ο οποίος μιλάει για μια ενορατική σύλληψη του θανάτου. Δεν είναι ο θάνατος, λέει, ένα γεγονός το οποίο το πληροφορούμαι αλλά υπάρχει μέσα μου κυρίως ενορατικά. Ακόμα και σε ένα νησί να βρεθώ, μόνος κι έρημος, θα διαπιστώσω μετά από λίγο ότι ο θάνατος με αφορά προσωπικά. Έχει προηγηθεί βεβαίως ο Κίρκεγκωρ. Υποφέροντας για τον τελειωμό της η ανθρώπινη ύπαρξη βεβαιώνεται για τον εαυτό της. Πεθαίνω άρα υπάρχω. Είναι ο προσωπικός μου θάνατος ο οποίος μου ανήκει και μου προσφέρεται ως δώρο εξατομικεύσεως. Επειδή πεθαίνω μόνος, εξατομικεύομαι ως ύπαρξη. Είναι αυτή η υπαρξικοποίηση του θανάτου ακριβώς. Ο Χάιντεγκερ, θα έλεγα εγώ, είναι η κορυφή αυτής της προοπτικής. Ο άνθρωπος είναι ένα "είναι προς θάνατον", πρόκειται να πεθάνει και είναι μια αυθεντική ύπαρξη μόνον όταν σκέφτεται ότι θα πεθάνει. Όλα τα πράγματα αυτά λοιπόν, σας είπα, έχουν θεολογικές ρίζες και είναι αυτό που θέλω γενικά να δείξω, τις θεολογικές ρίζες αυτών των πραγμάτων.
  
  Να μην ξεχάσω να αναφέρω τον Σαρτρ, επειδή ήδη αναφέρθηκε προηγουμένως και ο οποίος επέκρινε τον Χάιντεγκερ στο σημείο αυτό για μια ιδεαλιστικοποίηση του θανάτου. Δηλαδή, λέγει ο Χάιντεγκερ πως με έναν αυθεντικό θάνατο είμαι κι εγώ αυθεντικός. Κάθε αφορμή αυθεντικού θανάτου με τον τρόπο αυτό καθαγιάζεται, αντιλέγει ο Σαρτρ, επειδή προμηθεύει ευκαιρίες δήθεν να γίνω εγώ αυθεντικός ως ύπαρξη. Με τον τρόπο αυτό, όμως, δεν καθαγιάζεται όλη η βία και όλη η κουλτούρα του θανάτου στην Ευρώπη; Ο θάνατος, λέει ο Σαρτρ, ο "άθεος" Σαρτρ, είναι ελεεινός, πρόστυχος και απαράδεκτος: Πρόκειται για μια χριστιανικής προέλευσης θέση, από έναν άθεο. Δεν ξέρω, αν σας δίνω να καταλάβετε ακριβώς αυτό το οποίο θέλω να σας δείξω. Άθεος είναι υποτίθεται ο Σαρτρ, εκφράζει, όμως, μια χριστιανική εκδοχή του θανάτου επίσης. Όπως, επίσης, ο Χάιντεγκερ, ο οποίος είναι και δεν είναι άθεος, αλλά ταυτόχρονα εκφράζει μια "χριστιανική" επίσης άποψη την οποία ακούσαμε από εκλεκτούς ομιλητές προηγουμένως, ότι ο θάνατος δηλαδή είναι μέρος της ζωής. Ότι ο άνθρωπος είναι επίσης αυθεντικός μέσω του θανάτου. Ακριβώς η αντίθετη δηλαδή άποψη παρά το ότι είναι και οι δύο χριστιανικές στην προέλευσή τους. Για τον Σέλερ ο οποίος είναι χριστιανός στην αρχή και στα τέλη της ζωής του άθεος, ο θάνατος είναι περιεχόμενο της συνείδησης. Όπως είδαμε υπάρχει μια, θα λέγαμε, "κατάσταση θανάτου" η οποία είναι δεδομένη ασχέτως του βιολογικού θανάτου. Καθαρά βιβλικό κι αυτό. Βλέπουμε λοιπόν αντικρουόμενες απόψεις με βιβλική όμως προέλευση.
  
  Και περνάμε, βέβαια, στην πέμπτη φάση (την οποία εγώ θα την ονόμαζα ουσιαστικά τέλος αλλά και κορύφωση της εξατομίκευσης του θανάτου) που είναι η άρνηση του θανάτου. Ο θάνατος γίνεται ταμπού. Είναι η πλήρης εκκοσμίκευση του θανάτου. Ο θάνατος είναι, θα λέγαμε, απλώς και μόνο κάτι το οποίο επιδιώκω να αποφύγω, μη μιλώντας ίσως καν γι' αυτόν. Όλοι αυτοί οι τρόποι του θανάτου που περιγράψαμε σε πέντε φάσεις ενεργούνται βαθμιαίως μέσα σε μια κοινωνία την οποία ένας μεγάλος κοινωνιολόγος, ο Νόρμπερτ Ελάιας, ονομάζει κοινότητα των "χωρίς εμείς εγώ". Είναι ένας τρόπος θανάτου μέσα σε μια κοινότητα η οποία έχει μεν θεσμούς χάνει όμως σιγά-σιγά την υπαρξιακή κοινωνικότητα. (Μακροπρόθεσμα άλλωστε θα λέγαμε ότι αυτό ακριβώς είναι το μεγάλο πρόβλημα της Δύσης στο κοινωνικό επίπεδο. Το ότι δηλαδή οι κοινότητες ενώ είναι και οφείλουν να είναι και υπάρχει ειδική μέριμνα να είναι θεσμικά κατοχυρωμένες, υπαρξιακά μένουν μετέωρες). Έτσι, πώς τα εξατομικευμένα "εγώ" ενώνονται μεταξύ τους; Με το κοινωνικό συμβόλαιο γίνεται η σύνδεση αυτή και λειτουργεί η κοινότητα έτσι σε ένα θεσμικό κυρίως επίπεδο αλλά υπαρξιακά επικρατεί χάος. Σε αντίθεση με τη βυζαντινή κοινωνία, για παράδειγμα, η οποία παρά το ότι έχει θεσμικά προβλήματα δημιουργεί τρόπους ανορθολογικούς, (εξαιτίας ίσως των οποίων και κατέρρευσε) υπαρξιακών σχέσεων των υποκειμένων και όχι θεσμικών. Αυτού του είδους η προτίμηση απ' τη μια πλευρά, στη Δύση, της θεσμικής μορφής της κοινωνικότητας, ενώ απ' την άλλη στην Ανατολή της, θα έλεγα, υπαρξιακής μορφής, κατά τη γνώμη μου μπορεί να είναι αποφασιστική, στηρίζεται δε στον τρόπο με τον οποίο κατενόησαν στη Δύση και την Ανατολή την Τριαδολογία.
  
  Ειδικά στον Αυγουστίνο μάλιστα, ο τρόπος με τον οποίο κατανοείται η ενότητα του Θεού διαφέρει από τον τρόπο με τον οποίο κατανοείται η ενότητα του Θεού στους Καππαδόκες και στην ανατολική παράδοση. Περιληπτικά θα πω ότι στον Αυγουστίνο βλέπουμε να επιχειρείται μια ταύτιση ουσίας και βουλήσεως του Θεού, οπότε η ενότητα είναι κάτι στο οποίο ο Θεός τείνει με έναν τρόπο. Αυτό δίνει ένα σκοπό στη Θεία ύπαρξη, το να είναι ενωμένος ο Θεός. Στους Καππαδόκες, το ομοούσιο είναι διακοινωνία ή περιχώρηση ελευθερίας. Δεν υπάρχει κάτι το οποίο να μεσολαβεί μεταξύ του σκοπού και της πραγματώσεως της κοινωνίας. Δεν θέλω να επιμείνω σε αυτό. Στη μια περίπτωση μετά από πολλήν εξέλιξη, σε κοινωνικό επίπεδο, παράγεται θεσμική κοινωνικότητα αλλά έλλειμμα υπαρξιακής, ενώ στην άλλη έχουμε υπαρξιακή κοινωνικότητα αλλά έλλειμμα θεσμικότητας. Λοιπόν, εκείνο που θέλω απλά να πω είναι ότι η υπαρξικοποίηση του θανάτου είναι θάνατος απομονωμένων "εγώ" και είναι ένας μη διαλογικός θάνατος, να το πω έτσι. Ένας θάνατος ο οποίος δεν διαλέγεται πλέον. Ο άνθρωπος δε διαλέγεται μόνο με τη ζωή του αλλά και με το θάνατό του, ως γεγονός της ζωής. Ένας λοιπόν μη διαλογικός θάνατος.
  
  Στην τελευταία φάση αυτής της εξατομικεύσεως του θανάτου, την άρνηση του θανάτου, απομένει μόνο μια πλέον χριστιανική ιδέα. Ποια είναι η ιδέα αυτή; Η ιδέα της τυφλής παράτασης της ζωής. Μάθαμε δηλαδή από τη βιβλική παράδοση ότι συναντούμε το Θεό όχι μόνο διανοητικά αλλά στην κυριολεξία ψυχοσωματικά. Αυτό το γεγονός δίνει μια αξία για πρώτη φορά στην ιστορία της ανθρώπινης σκέψης στην ψυχοβιολογική ζωή καθαυτή. Διότι λόγω της ενσάρκωσης, βαφτίζομαι ψυχοσωματικά, χρίομαι εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Πνεύματος με αγιασμένο έλαιο και κοινωνώ τί; Σώματος και αίματος Χριστού, όχι ιδεών του Χριστού. Δεν κοινωνώ εξωτερικά της βουλήσεως του Χριστού, δεν κοινωνώ των συναισθημάτων του Χριστού, δεν κοινωνώ των προτροπών και των εντολών του Χριστού αλλά κοινωνώ καταρχήν σώματος και αίματος του Χριστού. Κοινωνώ μετά του Χριστού συνεπώς ψυχοσωματικά. Σε χριστιανικό, επομένως, καθαρά πλαίσιο έχει σημασία μεγάλη το γεγονός ότι ζω ψυχοσωματικά την πληρότητα του "είναι" μου, μπορώ δηλαδή να τη ζήσω ψυχοσωματικά. Δεν χρειάζεται να δραπετεύσω όπως ο Πλωτίνος από το σώμα μου και να φτάσω στην έκσταση, στην έξοδο από τα συναισθήματα και από το σώμα για να βρω την αλήθεια. Τη ζω ψυχοσωματικά. Βαφτίζομαι στο νερό, κοινωνώ του Θεού ψυχοσωματικά. Τώρα, ας επιστρέψουμε στην προοπτική που συζητούμε της εξατομικεύσεως του θανάτου. Τί συμβαίνει; Θα λέγαμε πως, ως συνέπεια των παραπάνω θέσεων, ακόμα και μετά την εκκοσμίκευσή τους, θεωρείται αυτονότητο, ακόμη και χωρίς πλέον αναφορά στο Θεό, να έχει αξία η ψυχοσωματική ζωή καθαυτή. Δεν ήταν καθόλου αυτονόητο πριν από 2.000 χρόνια ότι η ανθρώπινη ζωή, η ψυχοβιολογική ζωή καθαυτή, έχει σημασία να παρατείνεται. Έχουμε, όμως στα νεότερα χρόνια μια, ανεξαρτήτως ενεργού σχέσεως με την Εκκλησία, χριστιανικής προέλευσης εκκοσμικευμένη πίστη στην παράταση της ανθρώπινης ζωής ψυχοβιολογικά, η οποία γίνεται αυτονόητος αυτοσκοπός και σας είπα ότι είναι κι αυτό μια χριστιανική αλήθεια που τρελλάθηκε όπως και η εξατομίκευση, είναι μια χριστιανική αλήθεια που διαστρεβλώθηκε.
  
  Τί είναι λοιπόν η ευθανασία; Με τη γλώσσα που χρησιμοποιούμε η ευθανασία είναι η φοβερή υποψία, χριστιανικής, επίσης, και αυτή καταγωγής, ότι αυτή η ψυχοσωματική επιβίωση, αν είναι χωρίς νόημα, ακριβώς επειδή δεν είναι ψυχοσωματικά πλήρης και ακέραιη, μπορεί και να τελειώσει. Δεν έχει νόημα να συνεχίζεται επ' άπειρον. Καταλάβατε τί λέω; Είναι χριστιανική η ευθανασία και είναι χριστιανικό και το αντίθετό της. Και γι' αυτό ακριβώς δυσκολευόμαστε να επικοινωνήσουμε οι Ευρωπαίοι μεταξύ μας, σε επίπεδο νομοθεσίας κυρίως αλλά και σε υπαρξιακό επίπεδο. Η ευθανασία προέρχεται από μια εκκοσμικευμένη χριστιανική υποψία πως μια λειψή ζωή χωρίς νόημα, μια ανάπηρη επιβίωση που είναι αυτοσκοπός μπορεί και να διακοπεί, μπορεί και να τελειώσει. Και είπα υποψία, γιατί είναι πολύ σημαντικό αυτό να το τονίσουμε. Δηλαδή, θέλω να πω ότι μπορεί μεν να υπάρξει μια καθαρά άθεη, δηλαδή εκκοσμικευμένα χριστιανική, υποστήριξη της ευθανασίας, μπορεί, όμως, εδώ είναι το σημαντικό, χωρίς να αντιστρέψουμε τίποτα ουσιαστικά, να έχουμε και μιαν άθεη, δηλαδή εκκοσμικευμένα χριστιανική, υποστήριξη της μη ευθανασίας. Και οι δυο δηλαδή αντιπαρατιθέμενοι προς την ευθανασία μπορούν να είναι άθεοι. Απλώς ο ένας ζη την εκκοσμικευμένη του εξατομίκευση του θανάτου, με τη χριστιανικής προέλευσης πίστη στη δυνατότητα αέναης παράτασης της ψυχοσωματικής ζωής καθαυτής, ενώ ο άλλος ζη την ίδια εξατομίκευση, με τη χριστιανικής επίσης προέλευσης πίστη πως μια ψυχοσωματική επιβίωση που δεν δύναται να εξασφαλίσει την πληρότητα της ανθρώπινης φύσεως μπορεί, για λόγους που αφορούν στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια (ακόμη μια χριστιανική ιδέα αυτή!) να διακόπτεται. Κι έτσι μπορεί η υποστήριξη της ευθανασίας να είναι η αποθέωση της εξατομίκευσης αλλά και η υποστήριξη της μη ευθανασίας να είναι πάλι η αποθέωση αυτού του εξατομικευμένου θανάτου που είναι κλεισμένος στον εαυτό του, που δεν επικοινωνεί με την κοινότητα, που δεν επικοινωνεί με τον άλλο άνθρωπο και που δεν επικοινωνεί με το Θεό.
  
  Ας έρθουμε, τώρα, λίγο στην πατερική έννοια του θανάτου. Ποια είναι η χριστιανική έννοια του θανάτου, η πατερική έννοια του θανάτου; Νομίζω ότι στην πατερική έννοια του θανάτου, ο θάνατος είναι ένα πνευματικό γεγονός κατ' αρχήν και στη συνέχεια ψυχοβιολογικό. Είναι ένα πνευματικό μόρφωμα. Εγώ το λέω "θανατικότητα" αυτό το πράγμα. Είναι δηλαδή μια κατάσταση πνευματικής αυτονόμησης σε μεγάλο βαθμό, η οποία έχει μέσα της τα σπέρματα ακριβώς της οντολογικής καταστροφής και εκδηλώνεται και ψυχοβιολογικά. Αντίθετα, αίρεται πάλι πνευματικά. Όσες φορές στοχαζόμαστε το γεγονός του θανάτου και της Αναστάσεως του Χριστού δεν πρέπει να το σκεφτόμαστε αυτονόητα ως ένα γεγονός μιας μαγικής εγέρσεως, η οποία γίνεται, μόνο και μόνο γιατί ο τεθνηκώς έτυχε να είναι ο Υιός του Θεού. Όχι, δεν γίνεται έτσι η έγερση του Χριστού. Η έγερση του Χριστού γίνεται με πνευματικό πρώτα τρόπο. Ο Χριστός μας διδάσκει έναν τρόπο ζωής ο οποίος καταλύει τη θανατικότητα και στη συνέχεια ανίσταται δικαίως, διότι βαδίζει και ως άνθρωπος πλέον, όπως και ως Θεός, στο δρόμο της άρσης της θανατικότητας, δηλαδή το δρόμο της συν-χωρήσεως, το δρόμο της περιχωρήσεως, στο δρόμο του Ομοουσίου. Περιχωρεί δηλαδή όλα τα όντα μέσα του και, με τον τρόπο αυτό, αρνούμενος να βγάλει οποιονδήποτε έξω του μέχρι την ώρα του θανάτου, γίνεται ο Θεός και σαν άνθρωπος πλέον, πως να το πω, τόπος όλης της κτίσεως και διδάσκει έναν αναστάσιμο τρόπο ζωής, ο οποίος βέβαια στη συνέχεια, δικαιούται να αναστηθεί και δικαίως ανίσταται. Έτσι, με τον τρόπο αυτό μας γλιτώνει, θα έλεγα, ο Χριστός μια για πάντα από την μεταφυσικοποίηση του θανάτου. Αυτό είναι πολύ σημαντικό, γιατί συνδέεται μια ολόκληρη έννοια της ψυχής με το θέμα αυτό, δεν θα μπούμε όμως στο ζήτημα. Μας γλιτώνει από το να είναι ο θάνατος για μας ένα απόλυτο γεγονός, ένα εντελώς απόλυτο γεγονός, ένας γεγονός το οποίο είναι ο Καιάδας των προσώπων. Ο θάνατος για μας είναι ένα μόνον ψυχοβιολογικό τώρα πλέον γεγονός. Είναι κοίμηση. Δεν είναι ο θάνατος το τέλος, είναι κοίμηση. Είναι κοίμηση, ακριβώς διότι μπορεί πνευματικά να υπερβούμε το θάνατο. Αυτό το πράγμα έχει μεταξύ άλλων δύο σημαντικές συνέπειες και πλησιάζουμε ήδη έτσι στο τέλος της εισήγησης αυτής.
  
  Το πρώτο είναι, όπως είπαμε, ότι η ψυχοβιολογική, η ψυχοσωματική ζωή έχει αξία και αξίζει να παρατείνεται, μόνον όμως διότι αποτελεί τρόπο κοινωνίας ψυχοσωματικής τώρα πια μετά του Θεού. Το δεύτερο είναι ότι ο ψυχοβιολογικός θάνατος δεν είναι απόλυτο γεγονός, οντολογικά και μεταφυσικά απόλυτο, αλλά παρόλον ότι συνιστά πρόσκαιρη καταστροφή του ανθρώπινου υποκειμένου "ουδείς δύναται ημάς χωρίσαι από της αγάπης του Χριστού" και αποτελεί έτσι ο θάνατος απλώς ένα επεισόδιο βαθύτερης κοινωνίας μετά του Θεού εν Πνεύματι. Αυτό ακριβώς βέβαια υπηρετεί και η χριστιανική κατανόηση της έννοιας της ψυχής. Δεν είναι μια μεταφυσική ψυχή ως η ουσία του ανθρώπου, αλλά είναι ένα ίχνος του ανθρώπου, το οποίο προσφέρεται για την επανασύνδεση του με το σώμα, ως σταθερό εκμαγείο του, στη Βασιλεία, στα έσχατα.
  
  Τί θα λέγαμε για να φτάσουμε σε μια πρόχειρη συμπερασματική κατάληξη, για να μην προχωρήσω περισσότερο στην κατάχρηση του χρόνου; Θα έλεγα το εξής: Ότι το ίδιο το πρόβλημα της ευθανασίας είναι ένα χριστιανικό πρόβλημα, είναι το πρόβλημα της οντολογικής αξίας της ψυχοσωματικής αυτής ζωής, αλλά και της πληρότητας και του νοήματός της. Είναι ταυτόχρονα η εκδίκηση της εκκοσμικεύσεως την οποία εμείς οι ίδιοι, ο δυτικός κόσμος, έχουμε προχωρήσει σε ένα πολύ σημαντικό σημείο. Στο σημείο που βρίσκεται σήμερα το πρόβλημα της ευθανασίας, είναι πάρα πολύ δύσκολο συλλογικά να υπάρξει κάποια συναίνεση. Υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι θα βρίσκουν ανόητη τη συνέχιση της ζωής, αξιώνοντας έναν "αξιοπρεπή θάνατο", όταν η χριστιανική και εκκοσμικευμένα καταφασκόμενη ψυχοσωματική ζωή τους χάσει την πληρότητα και το "νόημά" της. Ιδεολογικά είναι αδύνατον να τους πείσουμε για το αντίθετο. Μόνον, θα έλεγα, μια αυθεντική επαναβίωση της αποκαλύψεως θα μπορούσε να προσφέρει νέους ορίζοντες, αλλά αυτοί οι νέοι ορίζοντες δεν νομίζω ότι είναι τόσο πολύ προβλέψιμοι όσο νομίζουμε. Δεν είναι πάρα πολύ προβλέψιμοι, γιατί; Γιατί ακριβώς η πτώση μας επιβάλλει, σας είπα, λύσεις τέτοιες οι οποίες είναι προφανώς λογικές εδώ κι εκεί, αλλά πνευματικά δεν είναι πάντα οι καλύτερες. Είχα στενή σχέση με τον πατέρα Παΐσιο και έζησα το θάνατό του. Συγνώμη που το λέω αυτό, αλλά το λέω για την ωφέλειά μου.
  
  Ο πατήρ Παΐσιος, λοιπόν, όταν έφτασε στο τέλος της ζωής του και ζούσε στο μοναστήρι της Σουρωτής, κάποια στιγμή εδέχθη την επίσκεψη ενός άλλου μεγάλου αγιορείτου γέροντος ο οποίος ζει ακόμα, δεν θα το πω το όνομά του και ο οποίος τον ρώτησε "γέροντα πώς είσαι;". "Είμαι καλά πολύ καλά". "Γέροντα πεθαίνεις. Πώς το βλέπεις αυτό;" "Μου έρχεται", απαντά εκείνος, "να σηκωθώ και να χορέψω ένα τσάμικο". Για το ότι πεθαίνει. Φυσικά, αυτό το πράγμα που λέω δεν αποτελεί δικαιολόγηση της ευθανασίας, δεν χρειάζεται καν να το πω. Σκεφτείτε όμως λίγο και θα δείτε ότι ανάμεσα στις αλήθειες τις χριστιανικές οι οποίες αντιπαλεύουν μέσα στα προβλήματα αυτά και δεν μπορούμε να επικοινωνήσουμε οι Ευρωπαίοι μεταξύ μας, θα μας περιμένουν πιθανώς και θέσεις οι οποίες ήδη υπάρχουν στην Καινή Διαθήκη νομίζω, όπως λόγου χάρη είναι η μη ορθολογική αυτή δήλωση του Παύλου πως, "ήθελον αναλύσαι και συν Χριστώ είναι", οι οποίες θα διαταράξουν πιθανώς την απόλυτη ισορροπία μεταξύ καλού και κακού, όπως τα έχουμε σχηματικά αρκετά μέσα μας. Θέλω να πω πως ο χριστιανός θεολόγος που υπερασπίζεται αυτονόητα τη ζωή, πρέπει να προσέξει να μην καταλήξει να την υπερασπίζεται εντελώς νατουραλιστικά. Η ζωή είναι σταθερή αναφορικότητα στο Θεό, ο οποίος είναι, Αυτός μόνον, η Αυτοζωή. Ζωή είναι λοιπόν η μετοχή σ' Αυτόν και όχι η στανική και ανάπηρη επιβίωση. Αυτό δεν είναι το θεολογικό νόημα της περιεχόμενης στο Μέγα Ευχολόγιο "ευχής εις ψυχορραγούντα;"
  
  Μπορούμε να είμαστε λοιπόν γενικώς ενάντια στην ευθανασία, είναι καλό όμως να έχουμε κατά νου όλη αυτήν την προβληματική η οποία νομίζω ότι θα μας βοηθήσει να είμαστε πιο συγκαταβατικοί με αυτούς οι οποίοι δεν μας καταλαβαίνουν, το λιγότερο, και κυρίως πιο δίκαιοι με την αλήθεια της ιστορίας του πράγματος. Ευχαριστώ, για τη μεγάλη σας υπομονή.
  
  Πηγή:www.romios.bravehost.com

• 18:39

  Καταβολή του επιδόματος αδείας και των επιδομάτων εορτών Χριστουγέννων και Πάσχα

   » ‎ Disabled.GR
  Στα μέσα Ιουλίου κυκλοφόρησε μία ακόμα εγκύκλιος από το ΙΚΑ (Αρ. 53/15.7.2010, Αριθ. Πρωτ. Σ66/5) αναφορικά με την καταβολή του επιδόματος αδείας και των επιδομάτων εορτών Χριστουγέννων και Πάσχα, βάσει των αλλαγών που πραγματοποιήθηκαν πρόσφατα σε επίπεδο παροχών και συντάξεων. Συγκεκριμένα, τα επιδόματα εορτών Χριστουγέννων, Πάσχα, καθώς και το επίδομα αδείας για τους συνταξιούχους και βοηθηματούχους [...]

• 18:35

  ΤΗΛΕΪΑΤΡΙΚΗ ΦΡΟΝΤΙΔΑ ΑΠΟ ΤΟ ΔΗΜΟ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ

   » ‎ toayrio

  Ηλεκτρονική κάρτα υγείας θα αποκτήσουν οι κάτοικοι της Καλαμάτας,μέσα από πρόγραμμα τηλεϊατρικής που θα υλοποιηθεί με την αξιοποίηση των ψηφιακών υποδομών του «Έξυπνου Οικισμού» και θα ενσωματωθεί στις δράσεις κοινωνικής φροντίδας του δήμου.Όπως επισημαίνεται σε ανακοίνωση που εξέδωσε ο αντιδήμαρχος Καλαμάτας Νίκος Μπασακίδης, το πρόγραμμα είναι πιλοτικό και θα εφαρμοστεί αρχικά σε 20 μέλη-χρήστες του «Έξυπνου Οικισμού», στο δίκτυο οπτικών ινών του οποίου θα εγκατασταθεί μια εφαρμογή, που θα δίνει τη δυνατότητα σε κάθε χρήστη να δημιουργεί και να διαχειρίζεται το δικό του ιατρικό προφίλ. Στους χρήστες που θα επιλεγούν μετά από αίτηση τους στο δήμο, θα δοθεί μια έξυπνη ιατρική συσκευή με την οποία θα πραγματοποιούνται ιατρικές εξετάσεις όπως, πίεση του αίματος, ο αναπνευστικός ρυθμός, ο κορεσμός του οξυγόνου, η θερμοκρασία, οι σφυγμοί και άλλες ενδείξεις. Οι μετρήσεις των εξετάσεων αυτών, θα στέλνονται μέσω ειδικών συσκευών αλλά και του δικτύου οπτικών ινών σε ένα ηλεκτρονικό κέντρο Διαχείρισης Ιατρικών Δεδομένων και αυτόματα θα ενημερώνουν το ιατρικό ιστορικό του χρήστη. Στον ιατρικό ηλεκτρονικό φάκελο επίσης, κάθε χρήστης θα μπορεί να αποθηκεύει και εξετάσεις που έχει λάβει με άλλο τρόπο, ώστε τελικά να υπάρχει μια ολοκληρωμένη εικόνα για την κατάσταση της υγείας του.Η πρόσβαση στο ιατρικό προφίλ και η αξιολόγηση των ιατρικών εξετάσεων θα μπορεί να γίνει διαδικτυακά τόσο από τους ιατρούς του δημοτικού ιατρείου ή άλλου δημόσιου ιδρύματος όσο και από τον προσωπικό ιατρό του κάθε χρήστη. Η διαδικασία αυτή, όπως επισημαίνει ο αντιδήμαρχος Καλαμάτας, διέπεται από όλους τους κανόνες ασφάλειας, ώστε να εξασφαλίζεται το ιατρικό απόρρητο.Ο κ. Μπασακίδης σημειώνει πως για τους κατοίκους της Καλαμάτας που δεν είναι μέλη-χρήστες του «έξυπνου οικισμού», θα λειτουργούν δύο δημόσια κέντρα παροχής υπηρεσιών υγείας με πλήρη εξοπλισμό ώστε να παρέχουν τις ίδιες ακριβώς υπηρεσίες.Η τηλεϊατρική φροντίδα θα ενσωματωθεί στις λειτουργίες του Δημοτικού Ιατρείου και θα επεκταθεί στους ανθρώπους που εξυπηρετούνται από το πρόγραμμα «Βοήθεια στο Σπίτι». Μάλιστα προοπτική του προγράμματος είναι να επεκταθεί σε όλο το δήμο Καλαμάτας.Τέλος η δημοτική αρχή της Καλαμάτας δηλώνει ικανοποίηση γιατί ο στόχος της να μετατραπεί η Καλαμάτα σε μια ψηφιακή και «έξυπνη» πόλη σταδιακά υλοποιείται. www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

  

• 16:47

  "Εγώ το ΄φερα το ΔΝΤ;"

   » ‎ Γιώργος Μανουσάκης
  

• 16:36

  Τέλος οι προσλήψεις στους ΟΤΑ

   » ‎ Disabled.GR
  Το υπουργείο Εσωτερικών ανακοίνωσε με εξαιρετικά επείγουσα εγκύκλιο, στις 28 Ιουλίου, την αναστολή των προσλήψεων στους δήμους επιτυχόντων παλαιότερων διαγωνισμών. Οι διοριστέοι θα υπαχθούν στις ρυθμίσεις που ισχύουν για όλο τον δημόσιο τομέα. Παρά το γεγονός πως οι Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης (ΟΤΑ) αρχικά εξαιρούνταν από την αναστολή προσλήψεων στο δημόσιο για το 2010, τελικά το υπουργείο [...]

• 14:33

  Η πλαστοπροσωπία και τα φοβικά σύνδρομα

   » ‎ Ιστολογιο Ιδεών
  Με ρώτησαν σε ένα ραδιοφωνικό σταθμό: «πώς αισθάνεστε που το ΠΑΣΟΚ εφαρμόζει μέτρα όπως το άνοιγμα των επαγγελμάτων που κανονικά πρώτοι εσείς, της ΝΔ, θα έπρεπε να είχατε εφαρμόσει;» Το ΠΑΣΟΚ, φυσικά, είναι σε μια κατάσταση πλαστοπροσωπίας. Υποθέτω δε ότι οι οπαδοί του θα βρίσκονται σε μεγάλη σύγχυση με αυτά που βλέπουν.
  
  Μακάρι το ΠΑΣΟΚ, έστω και υπό την πίεση της Τρόικας, να προχωρήσει προς τη σωστή κατεύθυνση. Προσωπικά έχω αρκετές αμφιβολίες. Αρκεί να δει κανείς τις μεταλλάξεις και τις παλινωδίες μέσα σε δύο μήνες της κυβέρνησης για τα φορτηγά, την αντίφαση, από τη μια να περιορίζουν τις συντάξεις των χαμηλοσυνταξιούχων και από την άλλη να μην τολμούν να ενοχλήσουν ισχυρές συντεχνίες των ΔΕΚΟ, αλλά και την έλλειψη σαφούς αναπτυξιακής πολιτικής με το πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων 40% χαμηλότερα και το ΤΕΜΠΜΕ 16 φορές κάτω σε σχέση με το 2009.
  
  Εμείς πάντως, σ’αυτή τη συγκυρία, οφείλουμε να μην είμαστε η κλασική ελληνική αντιπολίτευση. Τι σημαίνει αυτό; Μετά την αυτοκριτική μας για τα λάθη μας και την έλλειψη τόλμης που μας διέκρινε, να κάνουμε ό,τι είναι δυνατόν για να γίνουμε ένα σύγχρονο, ευρωπαϊκό, κεντροδεξιό κόμμα. Δηλαδή, από τη μια πλευρά, να εγκαταλείψουμε τα φοβικά σύνδρομα του παρελθόντος, λόγω των οποίων και εμείς οι ίδιοι είχαμε εξιδανικεύσει την αριστερά και το σοσιαλισμό και είχαμε υποταχθεί σε τέτοιου είδους λογικές. Και από την άλλη, να στηρίζουμε κάθε σωστή επιλογή που, έστω και αναγκασμένη απ’τα πράγματα, υιοθετεί η κυβέρνηση. Αλλά και να ωθούμε πρώτοι την κυβέρνηση προς λύσεις που έχουν επικρατήσει σε όλη την Ευρώπη και τις έχει ανάγκη ο τόπος.
  
  Το ΠΑΣΟΚ ας αντιμετωπίσει μόνο του το πρόβλημα της αναξιοπιστίας που αναμφισβήτητα έχει λόγω των προεκλογικών του υποσχέσεων. Εμείς όμως ένα δρόμο έχουμε για να αντιμετωπίσουμε την ενοχοποίηση του πολιτικού μας χώρου και να αποκτήσουμε ξανά αξιοπιστία: Το δρόμο της ειλικρίνειας, της υπευθυνότητας και του θάρρους. Το δρόμο της υπεράσπισης σύγχρονων ευρωπαϊκών λύσεων με βάση τη δική μας φιλελεύθερη ιδεολογία. Πολλοί απ’όσους έχουν εθιστεί σε τακτικισμούς μπορεί να δυσκολευτούν στην αρχή με μια τέτοια προσέγγιση. Τις κινήσεις τακτικής, όμως, του παρελθόντος είναι που πληρώνουμε ως σήμερα. Με την ειλικρίνεια και την υπευθυνότητα, αντίθετα, τελικά πάντα κερδίζεις.

• 13:52

  ΙΚΑ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ Αρ. 53/15.7.2010: Καταβολή του επιδόματος αδείας και των επιδομάτων εορτών Χριστουγέννων και Πάσχα

   » ‎ Disabled.GR
  ΙΚΑ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ Αρ. 53/15.7.2010: «Καταβολή του επιδόματος αδείας και των επιδομάτων εορτών Χριστουγέννων και Πάσχα» Αθήνα, 15.7.2010 Αριθ. Πρωτ. Σ66/5 Σ65/6 ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΓΕΝΙΚΗ Δ/ΝΣΗ ΑΣΦ. ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΔΙΕΥΘΥΝΣH ΠΑΡΟΧΩΝ ΤΜΗΜΑΤΑ: ΚΥΡΙΑΣ ΣΥΝΤΑΞΗΣ, ΣΥΓΧ/ΝΩΝ ΤΑΜΕΙΩΝ & ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΗΣ ΣΥΝΤΑΞΗΣ Ταχ. Δ/νση: Αγ. Κων/νου 8 (10241) Πληροφορίες: Κ. Νικολοπούλου, Ε. Τσαντίλη Τηλ: 2105215192, 2105215192, 2105215198, 2105215198, email: diefpar@ika.gr ΕΞ. ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΑΡ.53 ΘΕΜΑ: «Καταβολή του επιδόματος αδείας και των επιδομάτων εορτών Χριστουγέννων [...]

• 13:15

  Πρόσκληση σε συνέλευση

   » ‎ ΒΡΑΧΑΣΩΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
  Πρόσκληση σε συνέλευση

• 11:26

  Χ Α Ι Ρ Ε Τ Ι Σ Μ Ο Σ ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΥ ΑΓΡΟΤΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ & ΤΡΟΦΙΜΩΝ κ. ΜΙΧΑΛΗ ΚΑΡΧΙΜΑΚΗ στο ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΚΡΗΤΩΝ

   » ‎ ΤΑ ΝΕΑ ΤΗΣ ΣΦΑΚΑΣ

  Χ Α Ι Ρ Ε Τ  Ι Σ Μ Ο Σ 
   
  

  ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΥ  ΑΓΡΟΤΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ & ΤΡΟΦΙΜΩΝ 
  

  κ. ΜΙΧΑΛΗ ΚΑΡΧΙΜΑΚΗ 
  

  στο ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΚΡΗΤΩΝ 
  

  «Των  Κρητών οι Κοινότητες: Όραμα & Δράση» 
   
   
   
   
   
   
  

  Λασίθι, Παρασκευή 30 Ιουλίου 2010

  Άγιος Νικόλαος – Ξενοδοχείο Miramare 
   
   
   
   
   
   
   
   
   
  

  Αγαπητοί  συμπατριώτες,

  απ' όλα τα μέρη της οικουμένης, 
  

  Κυρίες  και κύριοι, 
  

  Φίλες και φίλοι, 
  

  Καλώς ανταμωθήκαμε. 
  

  Καλώς ορίσαμε στο νησί μας,

  τον Πρωθυπουργό της χώρας,

  τον Γιώργο Παπανδρέου

  που τιμά με την παρουσία του

  τη  φλογερή Ομογένεια  της Κρήτης. 
  

  Είμαι ιδιαίτερα  χαρούμενος

  και αισθάνομαι μεγάλη τιμή

  που βρίσκομαι σήμερα ανάμεσά σας. 
  

  Ανάμεσα στους Απόδημους  Κρήτες.

  Τους άξιους πρεσβευτές του Πολιτισμού μας,

  του ήθους και  της μεγαλοπρέπειας

  της κρητικής αρχοντιάς.  
  

  Ανάμεσα στα καμάρια μας,

  τη νέα γενιά  των Κρητών της διασποράς,

  που μας γεμίζουν ελπίδα. 
  

  Ανάμεσα σε όλους εσάς,

  που ριζώσατε στο  νησί και με γενναιότητα 

  αγωνίζεστε για το καλύτερο του τόπου μας.  
  

  Ενός τόπου  ιστορικού, λατρευτού και φωτισμένου.

  Ενός τόπου, που  αποτελεί το γιοφύρι 

  των Πολιτισμών ανάμεσα στην Ευρώπη,

  την Ασία και  την Αφρική. 
  

  Ποιος άλλωστε  θ' αρνηθεί,

  πως η Κρήτη ήταν ανέκαθεν και παραμένει

  «ένας πολύχρωμος, πολύτροπος, όλος αρχοντιά και νεανική χαρά πολιτισμός» ;

  Ένα πλούσιο ψηφιδωτό, ανοιχτό σε όλο τον κόσμο.

  Ένας  Πολιτισμός οικουμενικός,

  με  τη σημασία της παγκοσμιότητας.

  Και αυτός ο Πολιτισμός,

  χάρη  στους απόδημους  Κρήτες, ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΟΥ.

  Στην  Ευρώπη, στην Αμερική, στην Αυστραλία

  και στη Νέα Ζηλανδία, στη Βραζιλία, στην Αφρική,

  στην  Ωκεανία και στην ελληνική Επικράτεια.

  Και όπου βρίσκονται οι κρητικοί της διασποράς,

  συναντάται  και η λεβεντιά, η ελληνική ψυχή

  και η πίστη στον άνθρωπο.

  Και σήμερα, βρισκόμαστε όλοι εδώ,

  γιατί γνωρίζουμε καλά,

  πως οι ρίζες δεν κόβονται, οι ρίζες μετρούνε!

  Γιατί κάθε φορά που επιστρέφουμε στο νησί μας, είναι σαν να ξαναγεννιόμαστε.

  Και όταν επιστρέφουμε, θέλουμε να βλέπουμε

  τους  συμπατριώτες μας Ενωμένους,

  Δημιουργικούς και Προοδευτικούς.

  Γιατί, η Ελλάδα με την Ομογένεια,

  έχει  μια σχέση αμφίδρομης συμπαράστασης.

  Μια σχέση την οποία η Κυβέρνησή  μας,

  επιδιώκει να ενισχύσει με τη συνένωση

  όλων  των δυνάμεων του Ελληνισμού.

  Γιατί ο Απόδημος  Ελληνισμός είναι η μεγαλύτερη υπαρκτή δύναμη που έχει η χώρα, για να βασισθεί σ' οποιοδήποτε πρόβλημα.

  Το  έχουμε δει στο παρελθόν.

  Το  ζούμε και σήμερα, στις κρίσιμες στιγμές

  για τη χώρα.

  Στην  ΕΘΝΙΚΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ που αυτή η Κυβέρνηση και ο ελληνικός λαός καταβάλλει, υλοποιώντας μεγάλες και ιστορικές αλλαγές, ώστε να ξαναμπούμε σε τροχιά ανάπτυξης και ευημερίας.

  Και σε αυτές τις κρίσιμες ώρες,

  οι  Κοινότητες των Κρητών και των  απανταχού Ελλήνων της διασποράς,

  όρθωσαν το ανάστημά τους, δείχνοντας εμπιστοσύνη και συμβάλλοντας σε κάθε προσπάθεια που γίνεται για την αναγέννηση της πατρίδας μας.

  Και γι' αυτό σας ευχαριστούμε.  
  

  • Γιατί συνδέετε τη ψυχή σας με την Ελλάδα.
  • Γιατί ενώνετε την προσπάθειά σας με τον αγώνα μας.
  • Γιατί αποδεικνύετε διαρκώς, πως χωρίς εσάς, η μοίρα της Ελλάδας δεν θα ήταν ίδια. 

   
  

  Και σε περιόδους κρίσης,

  η ελληνική Περιφέρεια και ο αγροτικός τομέας,

  μαζί  με τη σύνδεση της  ομογένειας με την  οικονομική δραστηριότητα  της χώρας, επιβεβαιώνουν τον πολυδύναμο

  ρόλο τους. 
  

  P Τον ρόλο τους στην αύξηση της παραγωγικότητας.

  P Τον ρόλο τους στην εμπορική δύναμη των προϊόντων μας, στις ξένες αγορές.

  P Στην ανάδειξη της Πολιτιστικής μας κληρονομιάς μέσα από την κρητική διατροφή.

  P Στην ανάπτυξη της «πράσινης επιχειρηματικότητας»

  P Τον ρόλο τους στη διασφάλιση της πληθυσμιακή ισορροπίας της πατρίδας μας. 
  

  Και γνωρίζουμε όλοι, πως η Κρήτη,

  λόγο της ποιοτικής παραγωγής

  αγροτο-διατροφικών προϊόντων,

  της σπουδαίας περιβαλλοντικής

  και πολιτιστικής παράδοσης,

  του τουρισμού

  αλλά και της τοπικής επιχειρηματικότητας

  που διαθέτει,

  αποτελεί βαρόμετρο για την εθνική μας οικονομία

  και την υλοποίηση της ΠΡΑΣΙΝΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ.  
  

  Μια Ανάπτυξη, που υπηρετεί τον άνθρωπο

  στηριζόμενη στις βασικές αρχές τις κοινωνικότητας,

  και της οικολογικής συνείδησης. 
  

  Αρχές, με τις οποίες ο κρητικός, έμαθε να ενεργεί.

  Μεγαλωμένος κοντά στη φύση

  και δασκαλεμένος από αυτή,

  ανέπτυξε τον πιο σπουδαίο πολιτισμό,

  σεβάστηκε το περιβάλλον,

  και έθρεψε γενιές Ελλήνων με τα προϊόντα

  που απλόχερα του πρόσφερε η κρητική γη. 
  

  Και η Κρήτη, διαθέτει όλες εκείνες τις προϋποθέσεις,

  για να υιοθετήσει το βιώσιμο πρότυπο

  της Πράσινης Ανάπτυξης

  και να κάνει τη διαφορά!  
  

  Γιατί, έχουμε σπουδαίο φυσικό πλούτο  
  

  Έχουμε δυνατότητες ανάπτυξης της βιολογικής καλλιέργειας.  
  

  Έχουμε σημαντική αγροτική παραγωγή με σπάνια χαρακτηριστικά.  
  

  Μα πάνω απ' όλα,

  -Γιατί, έχουμε Αγρότες, Επιχειρηματίες, Επιστήμονες, Συνεταιρισμούς

  και Πολίτες με ΓΝΩΣΗ και με ΗΘΟΣ.

  -Γιατί έχουμε εσάς, τους ΑΠΟΔΗΜΟΥΣ ΚΡΗΤΕΣ

  με την ΑΡΕΤΗ ΤΗΣ ΦΙΛΟΠΑΤΡΙΑΣ.

  -Γιατί είμαστε αποφασισμένοι να δουλέψουμε όλοι μαζί, δίνοντας πνοή στο όραμα

  της νέας αγροτικής Ελλάδας.  
  

  Ήρθε  η ώρα, ν' αξιοποιηθούν τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της Κρήτης.  
  

  Να αξιοποιηθεί  η Κρητική Διατροφή

  ως κληρονομιά ιστορικής αξίας.

  Ως  μια φιλοσοφία και στάση ζωής,

  που οφείλουμε ν' αναδείξουμε

  σε κάθε γωνιά της γης,

  δίνοντας  μια νέα διάσταση

  στα προϊόντα μας,

  ως αναπόσπαστο  κομμάτι

  της ταυτότητας της Κρήτης

  και της  ταυτότητας όλης της χώρας. 
  

  Γιατί η κρητική διατροφή

  σήμερα  θεωρείται 

  από την  παγκόσμια επιστημονική κοινότητα

  ως πρότυπο δίαιτας,

  που χαρίζει υγεία και μακροζωία.

   

  Καθώς κυρίες και κύριοι,

  για την Κυβέρνηση,

  η στήριξη της αγροτικής μας οικονομίας

  αποτελεί  ΕΘΝΙΚΟ ΣΤΟΧΟ. 
  

  Και εργαζόμαστε ομαδικά,

  γιατί απλά θέλουμε να πετύχουμε. 
  

  Γιατί τα κρητικά διατροφικά  προϊόντα

  είναι  προϊόντα ανώτερης ποιότητας! 
  

  Με την ευλογημένη κρητική γη και το μικροκλίμα της,

  να δημιουργεί αυτή την υψηλή θρεπτική τους αξία. 
  

  Με τον κόπο των αγροτών,

  να προσφέρουν στα κρητικά προϊόντα

  τίτλους ποιότητας.  
  

  Γι' αυτό στέλνουμε μήνυμα στους καταναλωτές

  και στους Απόδημους  Έλληνες 
  

  Σε κάθε γωνιά της γης,

  να επιλέγουμε συνειδητά 

  ότι παράγει η  γη μας,

  διατηρώντας τη στενή και 

  μακραίωνη ΣΧΕΣΗ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗΣ,

  με τα αγροτικά μας προϊόντα. 
  

  Γι' αυτό στέλνουμε μήνυμα

  στους έλληνες επιχειρηματίες

  που δραστηριοποιούνται ΕΝΤΟΣ και ΕΚΤΟΣ συνόρων

  πως  πρέπει να πιστέψουν,

  δίνοντας αξία στα ελληνικά προϊόντα με Ταυτότητα. 
  

  Είναι ανάγκη λοιπόν και πρέπει,

  στους χώρους εστίασης,

  στα μεγάλα ξενοδοχεία,

  στα μέσα μεταφοράς,

  να προωθήσουμε 

  τα γνήσια προϊόντα μας.  
  

  Επίσης, 

  οφείλουμε να εξετάσουμε ένα σύστημα άμεσης επικοινωνίας

  και συνεργασίας των ξενοδοχειακών επιχειρήσεων

  με τους αγροτικούς συνεταιρισμούς

  και τον παραγωγό,

  που θα μειώνει το τελικό κόστος

  και θα τους δίνει τη δυνατότητα να προβάλουν

  τα προϊόντα τους στους καταλόγους εστίασης

  των ξενοδοχειακών  μονάδων. 
  

  Γιατί το ΜΕΛΛΟΝ κυρίες και κύριοι,

  Βρίσκεται στην εδραίωση

  μιας  στέρεης Εθνικής Καταναλωτικής Συνείδησης

  με το Πολιτιστικό, Οικολογικό και Εθνικό μήνυμα,

  ότι τ' αγροτικά μας προϊόντα,

  οφείλουν  δικαιωματικά να βρίσκονται

  στην  κορυφή της διεθνούς γαστρονομίας! 
  

  Αυτό  για εμάς είναι  πλέον μια οικονομική διπλωματία,

  Η ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ ΤΩΝ ΤΡΟΦΙΜΩΝ. 
  

  Και καταβάλουμε  προσπάθεια

  να είμαστε  σε διαρκή εγρήγορση,

  όπως απαιτούν οι πολύπλοκες εμπορικές σχέσεις 

  των διεθνών αγορών.  
  

  Πρόσφατα, όπως γνωρίζεται ,

  με πρωτοβουλία  του Πρωθυπουργού,

  υπήρξε μια γόνιμη συνάντηση

  με τον Αντιπρόεδρο της Κίνας

  και μέλη της  κινεζικής αντιπροσωπείας,

  όπου υπεγράφησαν τέσσερις (4) συμφωνίες

  που αφορούν στην ΕΞΑΓΩΓΗ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ και ΚΡΗΤΙΚΟΥ ΕΛΑΙΟΛΑΔΟΥ στην κινέζικη αγορά. 
  

  Ενώ στα τέλη Μαΐου,

  υπογράψαμε πρωτόκολλο συνεργασίας 

  βάσει του οποίου δημιουργείται 

  το Δίκτυο Αδριατικής - Ιονίου

  για την αγροτική ανάπτυξη,

  με  στόχο την εφαρμογή σχεδίων συνεργασίας

  και προώθησης της  ποιοτικής ταυτότητας

  των αγροτικών μας  προϊόντων. 
  

  Παράλληλα, το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης

  & Τροφίμων έχει  ήδη εγκρίνει

  πάνω  από 55 προγράμματα  προώθησης

  (με συνολικό προϋπολογισμό 46,5 εκατ. € )

  για τα ελληνικά κρασιά, το ελαιόλαδο, τη φέτα,

  τον κρόκο Κοζάνης, το σπαράγγι και άλλα προϊόντα

  με  ονομασία προέλευσης αλλά και βιολογικά.

  Η ανάγκη κατάκτησης των αγορών,

  αλλά  και διατήρησης των υψηλών θέσεων

  για τα αγροτικά μας προϊόντα,

  είναι κυρίες και κύριοι, ΕΠΙΤΑΚΤΙΚΗ. 
  

  Και σε αυτό μπορούν και οφείλουν

  να συμβάλλουν όλοι, με πρωτοβουλίες

  που θα πολλαπλασιάζουν τα οφέλη 

  για την  εθνική μας οικονομία. 
  

  1. Όπως για  παράδειγμα, η πρωτοβουλία

  των τεσσάρων Νομαρχιακών  Αυτοδιοικήσεων

  της Κρήτης, με την ίδρυση του φορέα

  «Κρητικό  Σύμφωνο Ποιότητας» που αποσκοπεί στην ανάδειξη και αναβίωση της Κρητικής Διατροφής και των τοπικών γεωργικών

  και κτηνοτροφικών  προϊόντων.

  1. Όπως η πρωτοβουλία του Συνδέσμου Ελληνικού Οίνου με τον τίτλο «Φιλικότερες τιμές για τον καταναλωτή» που αποσκοπεί στη μείωση των τιμών των ελληνικών οίνων.
  2. Όπως για παράδειγμα, η πρωτοβουλία του Επιμελητηρίου Λάρισας με στόχο την ευαισθητοποίηση του κοινού,ώστε για κάθε ένα εισαγόμενο προϊόν, ο καταναλωτής να ζητά ένα ελληνικό και μάλιστα ντόπιο.

  Αλλά  και δράσεις αυθόρμητες,

  που αναδύουν το αρχαίο πνεύμα

  του ΕΘΕΛΟΝΤΙΣΜΟΥ,

  μέσα  από τις οποίες,

  οι συμπατριώτες μας στην Ιεράπετρα

  στις 19 Ιουνίου, έγραψαν τη δική τους ιστορία,

  δημιουργώντας με τα κηπευτικά μας  προϊόντα,

  τη  μεγαλύτερη σαλάτα του κόσμου,

  κερδίζοντας  μια θέση στο βιβλίο των ρεκόρ,

  στο ΒΙΒΛΙΟ ΓΚΙΝΕΣ. 
  

  Ειδικότερα  σήμερα,

  σε μια  περίοδο κρίσιμη για την ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΥΓΕΙΑ,

  με  ΔΙΑΤΡΟΦΙΚΕΣ ΚΡΙΣΕΙΣ,

  επιβαρυντικές συνέπειες για το περιβάλλον,

  και ΥΨΗΛΕΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ από τους καταναλωτές

  για προϊόντα ΠΟΙΟΤΗΤΑΣ,

  μας δίνεται  η μοναδική ευκαιρία να βγούμε μπροστά.

   

  ΓΙΑΤΙ Η ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΔΥΝΑΜΗ ΤΩΝ ΠΡΟΙΟΝΤΩΝ  ΜΑΣ

  ΔΕΝ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΠΟΣΟΤΗΤΑ,

  ΑΛΛΑ  ΣΤΗΝ ΠΟΙΟΤΗΤΑ

   

  Γι' αυτό πρέπει να τολμήσουμε

  την αλλαγή στη ελληνική γεωργία

  και στην ενίσχυση της εξωστρέφειάς μας.

  Γιαυτό πρέπει, να περάσουμε στην αντεπίθεση,

  δημιουργώντας το δικό μας εξαγωγικό  στίγμα .

  Και σε αυτή την Εθνική Προσπάθεια,

  Οι  ΑΠΟΔΗΜΟΙ ΚΡΗΤΕΣ

  έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο και λόγο.  
  

  Να υπερασπιστούν  και να προβάλλουν

  ö Την Κρητική Διατροφή ως  φιλοσοφία

  και στάση ζωής.

  ö Τον τόπο προέλευσης και τη χώρα καταγωγής

  ως  συγκριτικό πλεονέκτημα για τα προϊόντα μας.

  ö Την αλήθεια, ότι επιλέγοντας ο καταναλωτής Ελληνικά Προϊόντα,

  ΕΠΙΛΕΓΕΙ τις παραδοσιακές μεθόδους παραγωγής,

  ΕΠΙΛΕΓΕΙ την υγιεινή διατροφή,

  ΕΠΙΛΕΓΕΙ την ΕΛΛΑΔΑ. 
  

  Γι' αυτό καλούμε,   
  

  Τους  ΚΡΗΤΙΚΟΥΣ ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΗΣ,

  Να συνεχίσουν αταλάντευτα 

  την ιστορική τους προσπάθεια,

  Συσπειρώνοντας  όλες τις δυνάμεις,

  στηρίζοντας τους εθνικούς μας αγώνες,

  δίνοντας  πνοή στο όραμα της πατρίδας μας,

  για την αναγέννηση της Αγροτικής Κρήτης,

  για την αναγέννηση της Αγροτικής Ελλάδας.  
   
  

  Σας ευχαριστώ.

  

• 10:37

  Ήδη ξεκίνησα

   » ‎ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ Ι.Σ.
  Πολλά πράγματα γύρω μας έχουν βαλθεί να δικαιώνουν συνεχώς τον αµερικανό ποιητή Καρλ Σάντµπουργκ που έλεγε: «Δεν ξέρω πού πάω, αλλά ήδη ξεκίνησα».
• 9:59

  Προς δημάρχους

   » ‎ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ Ι.Σ.
  Normal 0 false false false MicrosoftInternetExplorer4 /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;}

  Αντιγράφουμε από τη σημερινή ειδησεογραφία: Ο Παναγιώτης Φασούλας σε συνέντευξη που έδωσε ανακοίνωσε πως θα υπάρξει στάση πληρωμών στον Δήμο του Πειραιά απο τις 13 Αυγούστου.. Το πρόβλημα προέκυψε μετά την απόφαση του Ταμείου Παρακαταθηκών και Δανείων να παρακρατήσει 2,2 εκατ. ευρώ, που είναι τμήμα της κρατικής επιχορήγησης, λόγω οφειλών του δήμου από δάνεια περασμένων ετών.
  
  Ο κ. Φασούλας είπε επίσης ότι επί των ημερών του ο Δήμος Πειραιά δεν πήρε κανένα δάνειο και ότι έχει.. αποπληρώσει μέρος των δανείων των προηγούμενων δημοτικών αρχών. Ανέφερε τέλος ότι για την κατάσταση που προέκυψε έχει ενημερωθεί ο υπουργός Οικονομικών και τόνισε ότι πρέπει να βρεθεί λύση άμεσα.

  Ας τα έχουν υπόψη και άλλοι και άλλοι ...
  

  
• 9:54

  Τι να πούμε τι;

   » ‎ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ Ι.Σ.
  
  Του Τ. Αναστασίου
  Δημοσιεύτηκε στα ΝΕΑ της 30ης Ιουλίου 2010
  
• 9:39

  Η παρουσία του πρωθυπουργού

   » ‎ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ Ι.Σ.
  Σήμερα αρχίζουν οι εργασίες του Παγκοσμίου Συνεδρίου Κρητών στον Άγιο Νικόλαο στην Κρήτη.
  Την έναρξη των εργασιών του συνεδρίου θα κηρύξει ο πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου.
  Σκοπός του συνεδρίου, σύμφωνα με τους διοργανωτές του, είναι η αλληλογνωριμία, η τόνωση των δεσμών με την Κρήτη και η διατύπωση απόψεων σχετικά με την ανάπτυξη της Κρήτης, τα θέματα των αποδήμων και ο καταρτισμός ενός πλαισίου δράσης των Αποδήμων Κρητών.
  Η επιδίωξη της επίτευξης του σκοπού θα γίνει στις τέσσερις θεματικές ενότητες:
  -Υποδομές - Περιβάλλον - Νέες Τεχνολογίες,
  -Πολιτισμός - Τουρισμός - Σύγχρονη Ζωή,
  -Παραγωγικοί τομείς - Επιχειρηματικότητα - Εξωστρέφεια και
  -Η Κρήτη για τους Απόδημους - Οι Απόδημοι για την Κρήτη.
  Θα αναπτυχθούν, επίσης, τα παρακάτω θεματικά εργαστήρια:
  -Το εργαστήριο για την νεολαία με στόχο την αλληλογνωριμία και την παγκόσμια δικτύωση,
  -Το εργαστήριο για την επιχειρηματικότητα, την ανάπτυξη, στήριξη και δικτύωση των κρητικών επιχειρήσεων όπου γης,
  -Το εργαστήριο για την προστασία και διάδοση της κρητικής διατροφής και
  -Το εργαστήριο για τον πολιτισμό της Κρήτης στον κόσμο.
  Θα προκύψουν ειδήσεις από την επίσκεψη του πρωθυπουργού ή θα περιοριστούμε στην χαρά της παρουσίας του μεταξύ μας; Θα προκύψουν πορίσματα τόσο σημαντικά από το συνέδριο για να δικαιολογήσουν και την παρουσία του πρωθυπουργού της χώρας; Η ίδια η παρουσία του πρωθυπουργού θα σηματοδοτήσει κάτι για την περιοχή; Ο πατέρας του είχε κάνει γνωστή στο πανελλήνιο την Ελούντα, ο νυν; Ίδωμεν.
• 9:18

  Ίδωμεν

   » ‎ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ Ι.Σ.
  Ο Α. Λακασάς στη σημερινή Καθημερινή (30-7-10) στο άρθρο του με τίτλο «Η κομματική γκρίνια στην εκπαίδευση» θίγει το θέμα του τρόπου επιλογής των στελεχών εκπαίδευσης που αυτή την περίοδο βρίσκεται σε εξέλιξη.
  «Ηδη έχει αρχίσει η γκρίνια από την πλευρά των εκπαιδευτικών ομοσπονδιών, διότι η μαζική φυγή πολλών εκπαιδευτικών, λόγω συνταξιοδότησης, θα δημιουργήσει μεγάλα λειτουργικά κενά με δεδομένο τον μικρό αριθμό προσλήψεων. Την ίδια στιγμή, οι συνδικαλιστές, κυρίως του ΠΑΣΟΚ, γκρινιάζουν, διότι επιδιώκουν να έχουν τον πρώτο λόγο στις κρίσεις για τις θέσεις στελεχών, οι οποίες γίνονται το τρέχον διάστημα.
  Βεβαίως, είναι υποχρέωση του υπουργείου Παιδείας όλα να είναι έτοιμα κατά την έναρξη της σχολικής χρονιάς. Ομως, το στοίχημα των ανθρώπων του υπουργείου δεν είναι να μην υπάρχουν κενά κατά τις πρώτες σχολικές εβδομάδες. Αυτό, για όσους γνωρίζουν τη σχολική πραγματικότητα, είναι δύσκολο. Το ουσιαστικό στοίχημα για την ηγεσία του υπουργείου Παιδείας είναι με σωστό προγραμματισμό να καλύψει τα κενά αξιοκρατικά, αξιοποιώντας το πλεονάζον προσωπικό. (…)
  Πώς όμως θα πεισθεί ο μέσος εκπαιδευτικός να αλλάξει νοοτροπία όταν, για παράδειγμα, διαπιστώνει ότι τα κομματικά τερτίπια συνεχίζονται; Τελευταία περίπτωση είναι οι τρέχουσες κρίσεις των στελεχών εκπαίδευσης. Υπάρχουν πληροφορίες ότι κατά τη διαδικασία των κρίσεων πολλοί συνδικαλιστές της ΠΑΣΚΕ γκρινιάζουν, διότι τα κριτήρια επιλογής ευνοούν τους εκπαιδευτικούς που πρόσκεινται στη Νέα Δημοκρατία, οι οποίοι την προηγούμενη πενταετία είχαν καταφέρει να ευνοηθούν και να μαζέψουν μόρια, που αξιοποιούν στις φετινές κρίσεις. Δηλαδή, οι συνδικαλιστές της ΠΑΣΚΕ, θεωρώντας ότι τώρα είναι η σειρά τους, ζητούν να πάρουν εκείνοι τις προνομιακές θέσεις.
  Υπενθυμίζουμε ότι σε προηγούμενες χρονιές είχαν γίνει «ανίερες» συμμαχίες μεταξύ των συνδικαλιστών της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ, ώστε να μοιραστούν αναλογικά οι θέσεις των στελεχών εκπαίδευσης.
  Ο μέσος εκπαιδευτικός είναι δεδομένο ότι αντιτίθεται στις πρακτικές αυτές, όμως τελικά γνωρίζει ότι στην Ελλάδα δεν υπάρχει άλλος εύκολος δρόμος για να επιτύχει την εξέλιξή του, πλην της απόκτησης κομματικής ταυτότητας. Το βάρος πέφτει στην ηγεσία του υπουργείου Παιδείας, να αντικρούσει τα βέλη και την γκρίνια όσων δείχνουν ότι έχουν μείνει σε άλλες εποχές» καταλήγει ο Λακασάς.
  Φίλος με πλούσιο βιογραφικό –τι τόθελε ο άνθρωπος- θέλησε να δοκιμάσει την τύχη του: έκανε αίτηση για να αξιολογηθεί στη διαδικασία επιλογής στελεχών. Περιμένουμε να δούμε την τύχη του και μέσω της δικής του περίπτωσης να πάρουμε και γεύσεις για τον τρόπο επιλογής και για το κατά πόσο τα λόγια περί αξιοκρατίας θα παραμείνουν λόγια. Ίδωμεν.
• 8:45

  Πλασματικά...

   » ‎ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ Ι.Σ.
  Όταν λέμε σ' αυτή τη χώρα ότι κάποιος βγαίνει στη σύνταξη μετά από 40 χρόνια υπηρεσίας από τα οποία 35 χρόνια είναι πραγματική υπηρεσία και τα 5 πλασματικά τι ακριβώς εννοούμε;
  Γιατί όχι 35 έτη υπηρεσίας αλλά αυτό το λεκτικό κατασκεύασμα; Μήπως από ντροπή προς τους άλλους που υποχρεώνονται στα 40 χρόνια; Μήπως η κουλτούρα μας συνδέεται με την παροχή "δώρων" από την εξουσία; Μήπως ...

• 1:36

  MUSIC EVENT IN SISSI - 7 AUGUST

   » ‎ Jane's Vrahassi
  Click on the poster to enlarge it. Here is one for the Greek class to translate. Basically it says that there will be a music event in Sissi on the 7th August, where local musicians (from Sissi and Vrahassi) will entertain. Though the poster does not say the time, I do believe that the programme will begin round about 9 p.m.
  
• 1:36

  MUSIC EVENT IN SISSI - 7 AUGUST

   » ‎ Jane's Vrahassi
  Click on the poster to enlarge it. Here is one for the Greek class to translate. Basically it says that there will be a music event in Sissi on the 7th August, where local musicians (from Sissi and Vrahassi) will entertain. Though the poster does not say the time, I do believe that the programme will begin round about 9 p.m.
  
• 1:32

  Jane Sharp at the Belvadere Hotel,Chersonissos, Crete.

   » ‎ Jane's Vrahassi
  I know I have neglected to write my blog for a few days, but my family arrived from England and it's been all go. After getting them settled in Sissi I took a day off today to visit the Belvedere Hotel in Chersonissos with my friend Pauline.
• 1:32

  Jane Sharp at the Belvadere Hotel,Chersonissos, Crete.

   » ‎ Jane's Vrahassi
  I know I have neglected to write my blog for a few days, but my family arrived from England and it's been all go. After getting them settled in Sissi I took a day off today to visit the Belvedere Hotel in Chersonissos with my friend Pauline.

• Πέμπτη, 29 Ιουλίου 2010
• 22:49

  ΚΡΙΤΗΡΙΑ: ΠΩΣ ΘΑ ΕΠΙΛΕΞΕΤΕ ΤΙΣ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ; ΔΩΣΤΕ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑ ΣΤΙΣ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΚΡΗΤΙΚΗΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ

   » ‎ ΤΑ ΝΕΑ ΤΗΣ ΣΦΑΚΑΣ
  Φίλοι μου
  Κι αυτό το καλοκαίρι η Κρήτη μας φιλοξενεί. Πολλές οι "πολιτιστικές εκδηλώσεις", δεκάδες οι αφίσσες στους τοίχους και τους στήλους της ΔΕΗ. Ποιες όμως είναι οι "Πολιτιστικές Εκδηλώσεις" που είναι όντως πολιτιστικές; Νομίζω ότι πρέπει να θέσουμε κάποια Κριτήρια, με βάση τα οποία πρέπει να κινηθούμε Κατά την άποψη μου αυτά είναι  

  • Προάγει, προβάλλει η εκδήλωση την Κρητική Γλώσσα, Κρητική Μουσική (με έμφαση τη Μουσική της Ανατολικής Κρήτης), Κρητικό Χορό, Ενδυμασία, Ήθη και Έθιμα;
    
    
  • Άν είναι μέσα στο Δεκαπεντάγουστο (1-14 Αυγ) είναι σεμνή π.χ. ένα Κρητικό Θέατρο δεν θα έβλαπτε. Ένα ξεφάντωμα όμως εκείνες τις ημέρες δεν συνάδει με την παράδοση και πρέπει να αποφευχθεί. Θα μπορούσε αντί ξεφαντώματος να υπάρξουν θεατρικές παραστάσεις, μουσικοφιλολογικές βραδυές, καλλιτεχνικές αποσπερίδες και άλλα πολλά. Δεν έχει θέση το ξεφάντωμα και το νταβαντούρι την περίοδο 1-14 Αυγούστου.
    
    
  • Οι διοργανωτές έχουν εμπειρία από προηγούμενες διοργανώσεις ?(κάποτε βρέθηκα στα Έξω Μουλιανά, δύο ώρες πριν την έναρξη της χοροεσπερίδας τους στις 6 Αυγούστου και είχαν πιάσει τις πρώτες δέκα γραμμές των τραπεζιών οι ίδιοι οι Εξωμουλιανίτες. Εμείς έπρεπε να πάμε από την 11η σειρά και κάτω και να βλέπουμε την ορχήστρα με τα κιάλια. Έκανα παράπονα σε κάποιον Πρόεδρο Πολ.Συλλόγου με όνομα Κουτάντος και μου έκαμε χάρη και μου βρήκε θέση στη δεύτερη γραμμή των τραπεζιών. Δεν πρόκειται να ξαναπάω σε τέτοια εκδήλωση την οποία διαφημίζουνε στα ραδιόφωνα και κοροιδεύουν τους συμμετέχοντες)
    
    
  • Μπουζοκοειδή σχήματα, Ποπ Μουσική, Ελληνικό Ροκ κ.ο.κ. δεν έχουν σχέση με την παράδοση και πρέπει να αποφεύγονται. Δεν τα θέλουμε. Μακρυά από μας. Είναι ντροπή να αφήνουμε τις ωραίες κρητικές μελωδίες είτε Στειακά, είτε Χανιώτικα, είτε Ρεθεμνιώτικα όλα ωραία είναι, και να ακούμε τα χλαμπατζίμπανα κάθε ξενέρωτου ροκο-ηλιθίου που ήρθε στο νησί να μας ξεκουφάνει (και να τα κονομήσει) ένα ακόμα καλοκαίρι

  Ευχαριστώ
  Νίκος ΜαστοράκηςΚαθηγητής Πολυτεχνείου Σόφιας
• 22:31

  26/7/2010 Προοδευτικός Σύλλογος Λάστρου «η Αναγέννησις» Εκδηλώσεις 2010

   » ‎ ΤΑ ΝΕΑ ΤΗΣ ΣΦΑΚΑΣ
  Ο Προοδευτικός Σύλλογος Λάστρου «η Αναγέννησις» έχει την χαρά και την τιμή να σας προσκαλέσει στις φετινές θερινές του εκδηλώσεις.

            1)Συναυλία «Π. ΠΕΡΥΣΙΝΑΚΗΣ – Β. ΣΤΑΥΡΑΚΑΚΗΣ - Ν. ΚΑΡΑΤΖΗΣ» Τετάρτη 4 Αυγούστου στη Λάστρο!

  Ο Πάρις Περυσινάκης, δεξιοτέχνης της λύρας και εκπρόσωπος της νέας γενιάς των κρητικών τραγουδοποιών συναντά το Βασίλη Σταυρακάκη σε ένα μουσικό περίπατο με τραγούδια από την προσωπική τους δισκογραφία αλλά και από όλη την Κρήτη.

  Ακούραστος τεχνίτης της ερμηνείας ο Βασίλης Σταυρακάκης έχει ντύσει με τη ρωμαλέα και συνάμα λυγμική του φωνή μερικές από τις ωραιότερες μελωδίες και μαντινάδες της κρητικής παράδοσης. Στην παρέα τους ο Νικόλας Καράτζης, ταλαντούχος εκπρόσωπος της νέας γενιάς των κρητικών ερμηνευτών.

  Τρεις γενιές Κρητών συναντιούνται για να μας χαρίσουν μια  τρίωρη μουσική παράσταση με πρωταγωνιστές τη λύρα, το λαούτο, το μαντολίνο και τις μαντινάδες σ’ ένα σμίξιμο της παραδοσιακής κρητικής μουσικής με μια σύγχρονη και επίκαιρη εκδοχή της.

  Τετάρτη 4 Αυγούστου, ώρα 9.30. Τιμή εισιτηρίου 12ευρώ

            2)Βραβεία του 4^ου Λογοτεχνικού Διαγωνισμού της Λάστρου την Κυριακή 8 Αυγούστου, ώρα 9.00 μ.μ.!

            Ο Προοδευτικός Σύλλογος Λάστρου «η Αναγέννησις», έχει τη χαρά και την τιμή να βραβεύσει τους νικητές του 4^ου Λογοτεχνικού Διαγωνισμού που διοργανώνει και φέτος υπό τη χορηγία του Δρ. Ιατρού Γ. Παπαδόπουλου με θέμα: «Η Ελιά», με σκοπό την ανάδειξη της ντοπιολαλιάς της Ανατολικής Κρήτης.

  Την εκδήλωση θα παρουσιάσουν η επιτροπή του Διαγωνισμού και τα μέλη του Δ.Σ. του Συλλόγου.

            3)Πανηγύρι την Παρασκευή 15 Αυγούστου στη Λάστρο!

  Ο Προοδευτικός Σύλλογος Λάστρου «η Αναγέννησις», έχει τη χαρά να σας καλέσει στο Πανηγύρι που διοργανώνει στη Λάστρο Σητείας τη βραδιά του Δεκαπενταύγουστου με το γνωστό λυράρη Στέλιο Μακρόπουλο και την ορχήστρα του, που μας υπόσχονται ένα πλούσιο Κρητικό και Λαϊκό πρόγραμμα με ζωντάνια και κέφι!

  Η διασκέδαση συνοδεύεται από τη φιλοξενία, το καλό φαγητό και τον αυθορμητισμό που προσπαθούμε πάντα να προσφέρουμε!

   Περιμένουμε με χαρά την παρουσία σας που όπως κάθε χρόνο μας δίνει το κίνητρο να συνεχίσουμε την προσπάθειά μας!

  Για οποιαδήποτε πληροφορία σχετικά με τις εκδηλώσεις και τις δραστηριότητές μας μπορείτε να καλέσετε στα τηλ/να 6977619199 και 6978361081 

  
• 22:13

  ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ ΤΟ ΠΑΙΓΝΙΔΙ: Insurance-IKA 1.0

   » ‎ ΤΑ ΝΕΑ ΤΗΣ ΣΦΑΚΑΣ

  

  Το πρόγραμμα Ινσουράνσικα 1.0 μας εστάλη με email και μπορείτε να
  πατήστε κλικ στην εικόνα για να το κατεβάσετε. Θα χρειαστείτε ένα
  ζάρι. Ευχαριστούμε τον Καθηγητή της Σχολής Ικάρων κ. Α. Ανδρεάτο που
  μας το απέστειλε.

• 18:47

  Π.Α.Μ.Ε Λασιθίου VS Γιωρος Παπανδρέου

   » ‎ βυσσινόκηπος
  
  ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΣΤΟΝ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ
  
  Κ. Πρωθυπουργέ,
  Οι εργαζόμενοι του ν. Λασιθίου με την ευκαιρία της επίσκεψής σας στο νομό μας, θα θέλαμε να σας καλωσορίσουμε όπως αξίζει σ΄ ένα πρωθυπουργό όλων των Ελλήνων. Δυστυχώς όμως η πολιτική της κυβέρνησής σας δε μας το επιτρέπει. Με την πολιτική σας αισθανόμαστε ότι νοιάζεστε μόνο για τα κέρδη των βιομηχάνων, των εφοπλιστών, των τραπεζιτών και των μεγαλοξενοδόχων και όχι για τα προβλήματα των λαϊκών στρωμάτων. Δυστυχώς με την εισοδηματική πολιτική σας έχετε φέρει ένα μεγάλο μέρος της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων στα όρια της εξαθλίωσης. Αυτή μας η πεποίθηση ότι είστε ο πρωθυπουργός αυτών που έχουν και κατέχουν τεράστιο πλούτο στα χέρια τους εδραιώθηκε από τις δικές σας πολιτικές στους εννιά μήνες που κυβερνάτε. Μέσα σ΄ αυτό το μικρό χρονικό διάστημα καταφέρατε το ακατόρθωτο να αφαιρέσετε από την εργατική τάξη όσα εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα κατέκτησαν οι εργαζόμενοι με αγώνες και θυσίες δεκάδων χρόνων. Ακόμα καταφέρατε με όλα αυτά τα προνόμια που δίνετε στην αστική τάξη να κάνετε τους πλούσιους ακόμα πλουσιότερους.
  Ξέρετε κ. Πρωθυπουργέ ότι υπάρχουν εκατοντάδες ξενοδοχοϋπάλληλοι και δεκάδες εργαζόμενοι στην κατασκευή δημόσιων έργων (δρόμος Αγίου Νικολάου-Καλού Χωριού) που είναι απλήρωτοι 2 και 3 μήνες; Ξέρετε ότι αυτό είναι αποτέλεσμα της δικής σας πολιτικής, που με την υποστελέχωση των ελεγκτικών μηχανισμών (Επιθεώρηση Εργασίας) και με τη φιλοεργοδοτική σας πολιτική έχετε αφήσει ασύδοτους τους μεγαλοξενοδόχους και τους μεγαλοεργολάβους, να μην πληρώνουν ούτε καν και αυτούς τους μισθούς πείνας που με την πρόσφατη τροπολογία του υπουργείου εργασίας έχετε επιβάλει στους εργαζόμενους;
  Ξέρετε κ. Πρωθυπουργέ ότι στην περιοχή μας πολλές γυναίκες δουλεύουν στα ξενοδοχεία 6 μήνες το χρόνο και μετά βίας συγκεντρώνουν 150 ένσημα κάθε χρονιά; Ξέρετε ότι με το ασφαλιστικό νομοσχέδιο που ψηφίσατε πρόσφατα πλήρη σύνταξη δε θα πάρουν ούτε όταν γίνουν 65 χρονών; Η ελληνική κοινωνία αναγνωρίζοντας τον ιδιαίτερο λόγο της γυναίκας σαν μάνα μέσα στην οικογένεια, κατάφερε με τους αγώνες του συνδικαλιστικού κινήματος, να βγαίνουν οι γυναίκες 5 χρόνια νωρίτερα στη σύνταξη από τους άνδρες. Με ποιο δικαίωμα η κυβέρνησή σας αγνοεί την προσφορά της εργαζόμενης μάνας στην κοινωνία;
  Ξέρετε κ. Πρωθυπουργέ ότι ο Οργανισμός Εργατικής Κατοικίας δεν έχει πληρώσει ακόμη σε αρκετούς εργαζόμενους την επιδότηση ενοικίου της προηγούμενης χρονιάς και έχει αναστείλει τη χορήγηση για το 2010 και της επιδότησης ενοικίου αλλά και τη χορήγηση στεγαστικών δανείων;
  Ξέρετε κ. Πρωθυπουργέ ότι υπάρχει άμεση ανάγκη για νέα σχολεία στο ν. Λασιθίου και στις 2 βαθμίδες της εκπαίδευσης; Πρόσφατα ο ΟΣΚ ανακοίνωσε ότι βρίσκεται «σε φάση ωρίμανσης» ένα έργο ΣΔΙΤ για σχολεία της Κρήτης. Όπως θα ξέρετε, με τις αμαρτωλές Συμπράξεις Δημόσιου και Ιδιωτικού τομέα (ΣΔΙΤ) που ξεκίνησαν από την προηγούμενη κυβέρνηση της ΝΔ το κόστος κατασκευής των σχολείων είναι πολλαπλάσιο από το πραγματικό με δυσμενείς όρους για το δημόσιο και κατ΄ επέκταση και για το λαό.
  Κ. Πρωθυπουργέ, με τις πολιτικές των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ τα προηγούμενα χρόνια, χρεωθήκαμε εμείς και τα παιδιά μας. Φτάνει πια με τις παροχές με τις παροχές στο κατασκευαστικό κα τραπεζικό κεφάλαιο. Δε θέλουμε να καταχρεώσετε και τα εγγόνια μας.
  Κ. Πρωθυπουργέ, σήμερα θα κηρύξετε την έναρξη του Παγκοσμίου Συνεδρίου Κρητών. Οι Κρήτες που θα παραβρίσκονται στο συνέδριο είναι απόγονοι συμπατριωτών μας που αναγκάστηκαν παλιότερες δύσκολες εποχές να μεταναστεύσουν για να βρουν μια καλύτερη μοίρα. Σήμερα με την πολιτική σας αναγκάζετε τους νέους να μεταναστεύουν για να βρουν σε άλλες χώρες δουλειά με αξιοπρεπή μισθό. Η μόνη βοήθεια που τους δώσατε είναι να κάνετε τη γενιά τους τη γενιά των 700 ευρώ, γενιά των 592 ευρώ για να τους προσλαμβάνουν υποτίθεται πιο εύκολα οι εργοδότες. Στην πραγματικότητα κάνατε ακόμα ένα δώρο στην εργοδοσία, να μπορεί να αγοράζει την εργατική δύναμη των νέων εργαζόμενων ακόμα πιο φτηνά.
  Κ. Πρωθυπουργέ, απαντήστε μας ειλικρινά, ποιος νέος μπορεί να δημιουργήσει οικογένεια με 592 ευρώ;
  Κ. Πρωθυπουργέ, ξέρετε ότι σε 40 μέρες αρχίζει η νέα σχολική χρονιά. Ξέρετε επίσης ότι το Υπουργείο Παιδείας έχει εξαγγείλει ότι θα κάνει φέτος λιγότερες προσλήψεις μόνιμων εκπαιδευτικών. Πώς θα λειτουργήσουν τα σχολεία κ. Πρωθυπουργέ όταν 12.000 εκπαιδευτικοί, αριθμός διπλάσιος από πέρυσι, έχουν κάνει τα χαρτιά τους για να συνταξιοδοτηθούν λόγω του αντιασφαλιστικού σας νόμου; Τα λειτουργικά κενά στο νομό Λασιθίου είναι πάρα πολλά. Θα τα καλύψετε στην αρχή της χρονιάς κ. Πρωθυπουργέ;
  Κ. Πρωθυπουργέ, η παιδεία πρέπει να είναι πρώτη προτεραιότητα για οποιαδήποτε κυβέρνηση. Πάρτε ένα μέρος από τα 10 δισ. που προορίζετε για τις τράπεζες και δώστε τα στην παιδεία. Εάν το κάνετε να ξέρετε ότι όλοι θα επικροτήσουν την πρωτοβουλία σας.
  Τελειώνοντας επειδή ξέρουμε ότι στο συνέδριο ανάμεσα στ΄ άλλα πάλι θα μας πείτε πολλά ωραία λόγια για τους εργαζόμενους και το πόσο νοιάζεστε γι΄ αυτούς, θα παραφράσουμε ένα στοίχο του Διονύση Σαββόπουλου και θα σας πούμε: «Τι να τα κάνουμε τα ωραία λόγια σας ποτέ δε λένε την αλήθεια, ο κόσμος υποφέρει και πεινά κι εσείς τα ίδια παραμύθια».
  
  ΓΑΜΜΑΤΕΙΑ ΠΑΜΕ Ν. ΛΑΣΙΘΙΟΥ

• 18:08

  Και τώρα Προκριματικές!!!!

   » ‎ ΒΡΑΧΑΣΩΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
  Και τώρα Προκριματικές!!!!
• 17:43

  Μετάνοια και ...προσευχή!!!

   » ‎ ΒΡΑΧΑΣΩΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
  Μετάνοια και ...προσευχή!!!

• 17:35

  ΠΑΘΑΝΕ ΣΟΚ οι ελεγκτές της ΤΡΟΙΚΑΣ... ..βρέθηκε ΔΗΜΟΣΙΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ που

   » ‎ ΤΑ ΝΕΑ ΤΗΣ ΣΦΑΚΑΣ
  δίνει για καθαριότητα 5 εκατομμύρια ευρώ το χρόνο...αγόραζαν 9000
  χλωρίνες το μήνα
  [polytroktiko.blogspot.com]
  Πολυτρωκτικό! Οι φίλοι και "μαθητές" σου Σωκράτη συνεχίζουν

• 17:24

  Μια απάντηση από τον ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΟ ΣΥΛΛΟΓΟ ΣΙΣΙΟΥ

   » ‎ ΒΡΑΧΑΣΩΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
  Μια απάντηση από τον ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΟ ΣΥΛΛΟΓΟ ΣΙΣΙΟΥ

• 16:52

  Από τον Γ.Τσικαλάκη (Σητειακός Τύπος ) Θεολόγο, λάβαμε

   » ‎ ΤΑ ΝΕΑ ΤΗΣ ΣΦΑΚΑΣ

  

  

  Αγαπητέ Νίκο,
  Δεν ήσουν στην Σφάκα την εκδήλωση που έγινε στο μνημείο υπέρ των πεσόντων λόγω φαντάζομαι των δυσκολιών της εργασίας σου οπότε σου στέλνω 2 φωτογραφίες από την εκδήλωση, η οποία ήταν πραγματικά συγκινητική, ατυχώς δεν είχα πάρει μαζί μου τη φωτογραφική και δεν έβγαλα πολλές και καλές φωτογραφίες. (μία φωτογραφία με την ομιλία του προέδρου ου Γιάννη και μία με την Κατερίνα τη Ζερβάκη) Παρά ταύτα επειδή γνωρίζω ότι θα τις διαδόσεις μέσα από το blog σου σου τις στέλνω με την παράκληση να γράψεις ως πηγή το sitiapress.gr γιατί έχω ήδη δημοσιεύσει μία από τις φωτογραφίες και δεν θα ήθελα να που κάτι οι άλλοι συνεργάτες. Πραγματικά έχεις καταβάλει πολύ μεγάλη προσπάθεια στην ανάδειξη της Σφάκας και εύχομαι να συνεχίσεις.
  Να είσαι καλά, με φιλικούς χαιρετισμούς για το sitiapress.gr
  Γιώργος Τσικαλάκης
  
  
• 10:52

  Αρχίζει την Παρασκευή το Συνέδριο των Κρητών. Στην έναρξη ο κ. Πρωθυπουργός Γ.ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ

   » ‎ ΤΑ ΝΕΑ ΤΗΣ ΣΦΑΚΑΣ
  
  Την ερχόμενη Παρασκευή ξεκινούν οι εργασίες του Παγκοσμίου Συνεδρίου Κρητών, παρουσία του Πρωθυπουργού Γιώργου Α. Παπανδρέου, τους προέδρου της Βουλής κ.Πετσάλνικου και πλήθους υπουργών.
  
  Το Συνέδριο με τίτλο «Των Κρητών οι Κοινότητες: Όραμα και Δράση», διοργανώνεται από το Παγκόσμιο Συμβούλιο Κρητών και τη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Λασιθίου.
  Οι εργασίες του θα διεξαχθούν, στις 30 και 31 Ιουλίου στον Άγιο Νικόλαο (ξενοδοχείο «Miramare») και την 1η Αυγούστου στη Σητεία.
  Η πρώτη συνεδρία θα ξεκινήσει στις 9.30 το πρωί της Παρασκευής. Την Επίσημη Έναρξη του Συνεδρίου θα κηρύξει ο Πρωθυπουργός στις 7 το απόγευμα της ίδιας μέρας.
  19.00 μ.μ. Επίσημη Έναρξη Συνεδρίου
  • Αγιασμός από τον Σεβασμιότατο Αρχιεπίσκοπο Κρήτης κ.κ. Ειρηναίο
  • Καλωσόρισμα από τον Πρόεδρο του Παγκοσμίου Συμβουλίου Κρητών
  κ. Γιώργο Αεράκη και τον Νομάρχη Λασιθίου κ. Σήφη Αναστασάκη
  •Χαιρετισμός από τον Πρόεδρο της Βουλής των Ελλήνων κ. Φίλιππο Πετσάλνικο
  •Χαιρετισμοί Επισήμων
  •Ομιλία από τον Πρωθυπουργό κ. Γιώργο Α. Παπανδρέου
  • Απόδοση Τιμής στους: κ. Μανώλη Ηλιάκη και κ. Σταύρο Σημαντήρη
  
  Για το Συνέδριο
  Σκοπός του Συνεδρίου είναι η αλληλογνωριμία και η τόνωση των δεσμών με την Κρήτη, η συζήτηση και η διατύπωση απόψεων για την ανάπτυξη της Κρήτης. Τα θέματα των αποδήμων και ο καταρτισμός ενός πλαισίου δράσης και συνεργασίας των οργανώσεων των Αποδήμων Κρητών.
  Τα θέματα του Συνεδρίου κατατάσσονται σε τέσσερις ενότητες και θα καλύπτουν τέσσερις συνεδρίες. Συγκεκριμένα:
  •Υποδομές – Περιβάλλον – Νέες Τεχνολογίες,
  •Πολιτισμός – Τουρισμός – Σύγχρονη Ζωή,
  •Παραγωγικοί τομείς – Επιχειρηματικότητα – Εξωστρέφεια και
  •Η Κρήτη για τους Απόδημους – Οι Απόδημοι για την Κρήτη.
  
  Διακεκριμένοι ομιλητές κατά σειρά στις παραπάνω ενότητες είναι οι:
  Καθηγητής Δημήτρης Νανόπουλος,
  Γιώργος Γραμματικάκης πρώην Πρύτανης Παν/μίου Κρήτης, Πρόεδρος Μουσείου Ν. Καζαντζάκη,
  Μανώλης Ηλιάκης Επιχειρηματίας, πρώην Πρόεδρος Παγκρητικής ΄Ενωσης Αμερικής και Γιώργος Χατζημαρκάκης, Ευρωβουλευτής.
  
  Κατά τη διάρκεια του συνεδρίου θα διεξαχθούν παράλληλα τέσσερα θεματικά «εργαστήρια» τα συμπεράσματά των οποίων θα παρουσιαστούν σε μια ειδική συνεδρία.
  •Το εργαστήριο για την Νεολαία με στόχο την αλληλογνωριμία και την παγκόσμια δικτύωση,
  •Το εργαστήριο για την Επιχειρηματικότητα για την ανάπτυξη, στήριξη και δικτύωση των κρητικών επιχειρήσεων όπου γης,
  •το εργαστήριο για την προστασία και διάδοση της Κρητικής Διατροφής και
  •το εργαστήριο για τον Πολιτισμό της Κρήτης στον κόσμο

• 9:28

  Οι κολλητοί και οι κουμπάροι

   » ‎ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ Ι.Σ.
  Του Κώστα Μητρόπουλου
  Δημοσιεύτηκε στα ΝΕΑ της 26ης Ιουλίου 2010
  
• 9:21

  Φον Φούφουτοι

   » ‎ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ Ι.Σ.
  Του Δ. Χατζόπουλου
  Δημοσιεύτηκε στα ΝΕΑ της 27ης Ιουλίου 2010
  
• 9:11

  Και όμως υπάρχει παραγωγή που πάει καλά

   » ‎ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ Ι.Σ.
  Normal 0 false false false MicrosoftInternetExplorer4 /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;}

  Σ’ αυτή τη χώρα παράγουμε περισσότερη Ιστορία από αυτή που μπορούμε να καταναλώσουμε…

  Και πολύ … αυτισμό. Συντεχνιακό, κοινωνικό, πολιτικό κ.ο.κ. Κυρίως πολιτικό αυτισμό «χωρίς τον οποίο δεν θα µπορούσαν να αναπαραχθούν οι δύο προηγούµενοι», γράφει στα σημερινά ΝΕΑ (29-7-2010) η Αρ. Πελώνη. Διότι καταλήγει «για ό,τι συµβαίνει σήµερα το πολιτικό σύστηµα δεν ήξερε, δεν άκουσε, δεν είδε...».

  Και με αφορμή τα τελευταία γεγονότα και τις παρελάσεις στα κανάλια θα πρέπει να συμπληρώσουμε ότι εκτός από Ιστορία παράγουμε και πολύ περισσότερους αγωνιστές από αυτούς που μπορούμε να καταναλώσουμε.

  

• Τετάρτη, 28 Ιουλίου 2010
• 21:32

  _GIVE "FIX" A CHANCE ! *

   » ‎ ODYSS
  _ΚΤΙΡΙΟ ΦΙΞ
    ΟΝΕΙΡΟ ΗΤΑΝ (;)…
  _Η ΑΠΟΛΥΤΗ ΑΠΡΑΞΙΑ & AΠΑΞΙΑ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟ ΕΜΒΛΗΜΑΤΙΚΟ
    ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΟ ΑΠΟΘΕΜΑ ΤΟΥ ΤΟΠΟΥ
  _ΤΟ “ΜΟΝΤΕΡΝΟ” ΚΑΙ ΟΙ ΚΥΝΙΚΟΙ ΤΟΥ 21ου ΑΙΩΝΑ
  
  
  Τριπλό ερέθισμα. Δυο, συνεχόμενα σχεδόν άρθρα στην εφημερίδα "Καθημερινή" στις 15.07 και 20.07 γραμμένα από τη Γιώτα Συκκά και το Δημήτρη Ρηγόπουλο, συντάκτες ευαίσθητους, ενημερωμένους και επίμονους σε ζητήματα που έχουν να κάνουν με την αρχιτεκτονική και τον πολιτισμό ή αν προτιμάτε με την αρχιτεκτονική ως παρακολούθημα της πολιτισμικής μας συνθήκης και η αναφορά μιας σελίδας στην "Ελευθεροτυπία" της 25.07,για το περιεχόμενο της φετινής μας συμμετοχής στη μπιενάλε αρχιτεκτονικής της Βενετίας [θα σχολιαστεί προσεχώς], λειτούργησαν συμπληρωματικά για να γραφτούν οι παρακάτω σκέψεις, που αποτελούν τη δεύτερη στη σειρά ( σ΄αυτό το blog) κειμενική μου κατάθεση για την αστική μηχανή «Φιξ».

  Το κτίριο-γιαπί του Φιξ στη Συγγρού τα τελευταία 14 χρόνια.

  Εποχή δύσκολη. Για την αρχιτεκτονική ακόμη πιο περίπλοκη. Για τη δημόσια αρχιτεκτονική βέβαια ποτέ η κατάσταση δεν ήταν συμβατή με όσα συμβαίνουν στον υπόλοιπο κόσμο. Η παραγωγή κτιρίων με δημόσιο χαρακτήρα στην Ελλάδα υπήρξε ουσιαστική όταν κατάφερε να εκφράσει ανάγκες του τόπου και να τις ενσωματώσει στα πολιτικά προγράμματα της εποχής της. Κάπως έτσι ξεκίνησαν τα σχολικά κτίρια του ’30, τα προσφυγικά του μεσοπολέμου, οι εργατικές κατοικίες μεταπολεμικά, τα Ξενία εκεί κοντά στο ΄60. Εκλάμψεις περιορισμένες με τεράστιο ειδικό βάρος στη γέννηση μιας αρχιτεκτονικής που έβαλε τον τόπο στο χάρτη της ποιότητας. Πρόσφατα ακόμη διάβαζα το μικρό αφιέρωμα του περιοδικού CASABELLA (τεύχ.5/2010) για τον Άρη Κωνσταντινίδη με σπάνιες παλιές φωτογραφίες από δουλειές του μιας περιόδου που η αρχιτεκτονική του τόπου κατάφερνε να εκφράζεται με στιβαρό τρόπο και να ενδιαφέρει πολλούς . Και αναρωτήθηκα αληθινά το φταίει για τη σημερινή αφωνία και τον κυνισμό που περισσεύει.
  Σε μια χώρα που δεν υπάρχει ένας επίσημος κεντρικός θεσμός για την Αρχιτεκτονική, παρά την προσπάθεια που έγινε πριν από κάποια χρόνια και το ΥΠΠΟ δεν καταφέρνει 14 χρόνια μετά την «έναρξη καταστροφής» του κτιρίου του ΦΙΞ, να ολοκληρώσει την κατασκευή του νέου εθνικού μουσείου σύγχρονης τέχνης [ΕΜΣΤ], έστω στα σπαράγματα που απόμειναν και στέκονται εκεί πάντα αμήχανα καλυμμένα με λινάτσες, τι μπορεί να περιμένει πια κανείς; Στο μυαλό ορισμένων υπάρχουν μόνο σωροί από μηδενικά, γιατί ένα τεράστιο κενό είναι το μόνο πράγμα που μας έχουν προτείνει για τη δημόσια αρχιτεκτονική τα τελευταία χρόνια. Βέβαια από τη δημιουργία ενός μουσείου σύγχρονης τέχνης σε ένα μοντέρνο κτιριακό σπάραγμα τι έχουν οι άσχετοι να ωφεληθούν του φοβερού σιναφιού των κάθε λογής κρατικοδίαιτων ανύπαρκτων πολιτικάντηδων και ειδικών συμβούλων;
  Όπως δεν έχουν σε τίποτα να ωφεληθούν από τις πολιτικές για τη στέγαση των μεσαίων στρωμάτων μέσα από προγράμματα κοινωνικής κατοικίας που θα μπορούσαν να προσφέρουν με ποιοτικούς όρους αναβαθμισμένες συνθήκες κατοίκησης και θα έδιναν τη δυνατότητα σε νέους ανθρώπους να βιώσουν μια άλλη σχέση με τον αστικό χώρο, σταδιακά απαξιωμένο και εκφυλισμένο σχεδόν σε όλες τις πόλεις από την κυριαρχία των εργολάβων και την κατάληψη και της τελευταίας σπιθαμής γης από την οικιστική εξάπλωση που γίνεται σχεδόν αυτόματα…Δεν υπάρχουν πια ούτε δάση ούτε ακρογιάλια, όλα βορά στην αγορά της κατοικίας ή της παραθεριστικής κατοικίας που λίγο έλειψε με το εφιαλτικό χωροταξικό για τον τουρισμό να καταβροχθίσει και τα τελευταία σπαράγματα του τοπίου και να μετατρέψει τεράστιες περιοχές σε οικιστικές χωματερές πιο αποκρουστικές από ανατριχιαστικά φανταστικά τοπία της πιο μοχθηρής φαντασίας…
  Να ξαναμιλήσουμε για το δημόσιο χώρο που έγινε όνειρο άπιαστο για τις μεγάλες πόλεις ή για τους βάρβαρους αποκλεισμούς κάθε λογής που επιβάλλουμε εμείς οι πλειοψηφίες των «καταναλωτών» στους διαφορετικούς συμπολίτες μας που δεν έτυχε να έχουν την αρτιμέλεια μας ή την ευγενική μας καταγωγή και έχουν λίγο χρώμα παραπάνω στη σάρκα τους, δεν έτυχε να μοιράζονται τις ίδιες θολές προτιμήσεις του καθημερινού μας καταιγιστικού και υπερθεαματικού εκμαυλισμού όπου κυριαρχεί η πιο αηδιαστική τηλοψία, δεν κουβαλούν τη νοοτροπία μιας τάξης και μιας τακτοποίησης που εμείς ποτέ στο βάθος δεν σεβαστήκαμε, δεν έχουν το προνόμιο να σπουδάζουν και να γίνονται δημόσιοι λειτουργοί για να κρατούν δέσμιους και ομήρους της ολιγωρίας τους το σύνολο σχεδόν της ελληνικής κοινωνίας, δεν συμμετέχουν στους θεσμούς και η παρουσία τους στην καθημερινή διαπραγμάτευση είναι η διαπόμπευση και η ρατσιστική μεταχείριση, δεν έχουν το δικαίωμα να κρατούν τη σημαία αλλά μπορούν να σηκώνουν μπάζα ή να καθαρίζουν τα σκουπίδια και τα απορρίμματα της δυσώδους χωματερής μας που μέχρι και τώρα δεν καταφέραμε να διαχειριστούμε ως ευρωπαίοι.
   
  Να διεκδικήσουμε την παρουσία της αρχιτεκτονικής με δημόσια σημασία, στη δημιουργία του αποθέματος του κοινωνικού εξοπλισμού που χρειάζεται για να υπάρξει μια πολιτισμένη κοινωνία πολιτών και όχι βέβαια μόνο τα καθιδρύματα και τα κλαμπ των περιορισμένων ελίτ, ούτε βέβαια μόνο τα μέγαρα που στεγάζουν τους εξουσιαστικούς μηχανισμούς και τις πολυποίκιλες εκφράσεις της κυριαρχίας ενός όλο και πιο ανάλγητου οικονομικού και χρηματοπιστωτικού συστήματος των αγορών που ξέρουν καλά να κρύβουν επιμελώς πίσω από τις απρόσωπες γυάλινες προσόψεις τους όλα εκείνα που επιβάλλονται στους πολλούς μέσα από την υπερεθνική τώρα πια παρουσία τους που καθορίζει το μέλλον και τα όνειρά μας. Να κτίσουμε σχολειά-πρότυπα που θα αποτελούν δοχεία για τη συγκρότηση των αυριανών αντιαυταρχικών κοινωνιών της ουτοπικής «πολιτικής Ευρώπης»,να δημιουργήσουμε μουσεία και αίθουσες σύγχρονης τέχνης που θα ανοίγουν παράθυρα στο βλέμμα μας για ένα κόσμο που αλλάζει τόσο γρήγορα, να κάνουμε νοσοκομεία και ειδικούς χώρους περίθαλψης που θα υποδέχονται τις ανάγκες μας και τις μάχες μας με τη φθορά προσφέροντας άνεση και αξιοπρέπεια, να οργανώσουμε χώρους υποδοχής της συλλογικότητας που θα στεγάσει τις οικουμενικές μας αναζητήσεις και τις αξίες της ανοχής, του σεβασμού της απροκατάληπτης διαπραγμάτευσης που θεσμοποιεί ένα διαφορετικό συλλογικό φαντασιακό, να ανοίξουμε πόρτες για τις τέχνες, για τις σύγχρονες αναζητήσεις των νέων ανθρώπων, για την καινοτομία και τη σύγχρονη τεχνολογική συνθήκη που υπηρετεί τις ευρείες πλειοψηφίες της κοινωνικής μας συνάντησης, για την αειφορία και την επαφή με τη φυσική ιεραρχία και το τοπίο που τόσο καταναλώσαμε άκριτοι και αδηφάγοι μέχρι τώρα…Να δώσουμε ένα σημαντικό βήμα στην αρχιτεκτονική που μπορεί να εννοεί και να συνθέτει, να κατανοεί και να αποκαθιστά, να δημιουργεί και να θέτει σε κίνηση δυναμικές διαδικασίες που αντιστρατεύονται τη λήθη και επικυρώνουν τον ηθικό χαρακτήρα της ύπαρξης…Να επαναφέρουμε και να επαναθεμελιώσουμε με απτά επιχειρήματα το Λόγο της Αρχιτεκτονικής…
  

  Η πρόταση για το νέο κτίριο του αρχιτεκτ. γραφείου 3SK (Καλλιρόης)

  Ας δώσουμε επιτέλους ακόμη μια ευκαιρία στο κτίριο του ΦΙΞ…Διαφορετικά η όποια συμμετοχή μας στη φετινή μπιενάλε αρχιτεκτονικής της Βενετίας μου φαίνεται πως δεν έχει πια κανένα περιεχόμενο…
  
  
  Odyss, 28.07.2010
  LINKS:
  [www.ekathimerini.gr]
  
  [news.kathimerini.gr]
  
  
  */Παραλλάσσοντας τον τίτλο του γνωστού αντιπολεμικού τραγουδιού του Τζων Λένον "Give peace a chance!" [μεταφρ.: "Δώστε ακόμη μια ευκαιρία στην ειρήνη!"] που τραγούδησε η Γιόκο Όνο.
  
  

• 20:36

  Ένα κείμενο που βάζει κάποια πράγματα σε σωστή (ταξική) βάση

   » ‎ βυσσινόκηπος
  
  
  Αργεντινή, «δόλιος φάρος» για το λαϊκό κίνημα
  Στο παρελθόν, πειρατές της στεριάς, με πρώτο τον μυθικό ήρωα Ναύπλιο, χρησιμοποιούσαν ψεύτικους, δόλιους φάρους για να αποπροσανατολίσουν τα πλοία και να τα κατευθύνουν πάνω σε ξέρες, με σκοπό να τα βυθίσουν. Η στάση και ο προσανατολισμός του λαϊκού κινήματος στην Αργεντινή, κατά τη διάρκεια της συγχρονισμένης οικονομικής και πολιτικής κρίσης του 2001, ήταν, με απόλυτη βεβαιότητα, ξέρα προς αποφυγήν για το λαϊκό κίνημα. Οσοι την επικαλούνται, παριστάνοντας τους επικριτές του καπιταλισμού, θυμίζουν τους πειρατές με τους «δόλιους φάρους», που στόχο έχουν να παρασύρουν το λαϊκό κίνημα προς την «ξέρα» της συναίνεσης και της υποταγής. Στόχος τους είναι να το βυθίσουν.
  

  Η εργατική τάξη και τα υπόλοιπα λαϊκά στρώματα βιώνουν τις συνέπειες της καπιταλιστικής κρίσης και την ένταση της αντιλαϊκής επίθεσης, που στόχο έχει να θωρακίσει την ανταγωνιστικότητα του κεφαλαίου, μεταφέροντας όλα τα βάρη της κρίσης στα λαϊκά στρώματα. Μέσα σε αυτά τα πλαίσια, μια σειρά από ιδεολογήματα, που στόχο έχουν να αποκρύψουν τις πραγματικές αιτίες εκδήλωσης της καπιταλιστικής κρίσης και των συνεπειών της στους εργαζόμενους, κερδίζουν έδαφος. Ανάμεσα σε αυτά, ιδιαίτερο ρόλο διαδραματίζει το ιδεολόγημα που αναγορεύει από τη μια το συνδυασμό εξωτερικού χρέους και ελλείμματος και από την άλλη το ευρώ σε αντιπαράθεση με τη δραχμή ως βασική αιτία των δεινών που πλήττουν τα λαϊκά στρώματα. Η συζήτηση για το χρέος είναι πλέον τόσο κοινή, ώστε τα ΜΜΕ βρίθουν από αναφορές στο χρέος, στα spreads και στα ασφάλιστρα κινδύνου, ενώ από την άλλη η «νομισματική» αντιπαράθεση εστιάζει στις μεγάλες αναπτυξιακές δυνατότητες που θα είχε η χώρα αν διέθετε «εθνικό νόμισμα». Το χρέος και το ευρώ χρησιμοποιούνται σαν ο βολικός αποδιοπομπαίος τράγος, παρουσιαζόμενα σαν η μήτρα κάθε κακού, αποκρύπτοντας ότι η αιτία της σχετικής και απόλυτης εξαθλίωσης των λαϊκών στρωμάτων βρίσκεται στις εκμεταλλευτικές σχέσεις παραγωγής και όχι στο ύψος του χρέους ή στο νόμισμα.

  
  

  Στο πλαίσιο όλης αυτής της προβληματικής, που δέχεται το χρέος και το ευρώ σαν την πηγή του κακού, ξεδιπλώνεται ένας ολόκληρος σωρός από παραπλήσιες απόψεις και θέσεις, κυρίως του οπορτουνιστικού ρεύματος (ΣΥΡΙΖΑ κλπ.). Αλλού μιλώντας για επαναδιαπραγμάτευση του χρόνου αποπληρωμής και των επιτοκίων, αλλού για ψαλίδισμα του ύψους του χρέους, αλλού για διαγραφή του και παύση πληρωμών. Στην πραγματικότητα πρόκειται για διαφορετικές παραλλαγές της ίδιας βασικής μελωδίας, που σε όλους τους τόνους τονίζει την ανάγκη για διαφορετική διαχείριση του κρατικού χρέους και για άσκηση ελεύθερης νομισματικής πολιτικής και ιδίως μεταβολής της συναλλαγματικής ισοτιμίας ως του βασικού αντίδοτου για την καταπολέμηση του ελλείμματος ανταγωνιστικότητας των εξαγωγών που προκαλείται από το ακριβό νόμισμα που χρησιμοποιεί η χώρα. Η διαχειριστική αυτή πρόταση ουσιαστικά αναγορεύει το ευρώ και το χρέος ως αιτίες της κρίσης και, με συνέπεια λόγων και έργων, προτάσσει σαν ριζοσπαστική διέξοδο των λαϊκών στρωμάτων από την κρίση την αλλαγή του νομίσματος και τη διαφορετική διαχείριση του κρατικού χρέους, χωρίς να θίγει την αστική εξουσία.

  
  Το παράδειγμα της Αργεντινής
  

  Για να γίνει κατανοητή η επίδραση που θα είχε στην Ελλάδα η αλλαγή της νομισματικής πολιτικής και η διαφορετική διαχείριση του κρατικού χρέους μέσα στα πλαίσια του καπιταλισμού, χωρίς ανατροπή δηλαδή στο επίπεδο της εξουσίας, θα αναφερθούμε στο ιστορικό παράδειγμα της Αργεντινής όπου η γραμμή αυτή εφαρμόσθηκε στην ολότητά της, αφού η ιστορική γνώση είναι το στέρεο όπλο για «όσους θέλουν να έχουν μια σαφή εικόνα των όσων έχουν γίνει ή μια πρόβλεψη των όσων θα γίνουν, με παρόμοιο τρόπο, όπως συνήθως συμβαίνει με την ανθρώπινη ιστορία». Στην Αργεντινή η οικονομική κρίση που εκδηλώθηκε την τριετία 1998 έως 2001 επιχειρήθηκε να αντιμετωπισθεί με υποτίμηση του νομίσματος και με διαφορετική διαχείριση του κρατικού χρέους, μέσα στα πλαίσια του καπιταλιστικού συστήματος, ακολουθήθηκε δηλαδή ακριβώς η διαχειριστική λύση που προτείνεται απ' το οπορτουνιστικό ρεύμα και για την Ελλάδα. Ομως η συγκεκριμένη λύση προβάλλεται ακόμα και από αστούς οικονομολόγους και πολιτικούς.

  
  Οικονομικές αναδιαρθρώσεις της δεκαετίας του 1990
  

  Η οικονομία της Αργεντινής σαρώθηκε τη δεκαετία του 1990 από ένα πλέγμα καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων που ως στόχο είχαν τη διασφάλιση της κερδοφορίας των μονοπωλιακών ομίλων. Οι μεταρρυθμίσεις αφορούσαν στην ελάττωση της φορολογίας του κεφαλαίου, στην απομάκρυνση των φόρων και των περισσότερων περιορισμών στις εισαγωγές και στον εκμηδενισμό της φορολογίας στις εξαγωγές εμπορευμάτων. Ας σημειωθεί ότι το 1990 η φορολογία στις εξαγωγές εμπορευμάτων αποτελούσε το 8,5% των εσόδων της κυβέρνησης. Επιπλέον στις μεταρρυθμίσεις αυτές περιλαμβανόταν η ελάττωση της φορολογίας της αγροτικής παραγωγής και της κατοχής αγροτικής γης, η απελευθέρωση της κίνησης του κεφαλαίου επιτρέποντας ελεύθερες εισροές και εκροές κεφαλαίων και η ιδιωτικοποίηση σχεδόν όλων των οργανισμών κοινής ωφέλειας. Κορωνίδα των μεταρρυθμίσεων ήταν η ουσιαστική υιοθέτηση ως νομίσματος του αμερικανικού δολαρίου μέσω της πλήρους μετατρεψιμότητας του εγχώριου πέσο σε δολάρια.

  
  

  Η κυβέρνηση της Αργεντινής υιοθέτησε μια δημοσιονομική πολιτική ελάχιστης φορολογίας του κεφαλαίου, με τα κρατικά έσοδα να βασίζονται κατά κύριο λόγο στην έμμεση λαϊκή φορολογία, ενώ το κρατικό έλλειμμα καλυπτόταν από εξωτερικό δανεισμό. Χρησιμοποίησε τον εξωτερικό δανεισμό για να τροφοδοτήσει την κερδοφορία του μεγάλου κεφαλαίου μέσω φοροαπαλλαγών, με αντίστοιχη εκτίναξη του εξωτερικού χρέους της. Η οικονομική πολιτική οδήγησε σε μια δεκαετία ταχύτατης - για το επίπεδο της Αργεντινής - οικονομικής ανάπτυξης με το μέσο ρυθμό αύξησης του ΑΕΠ να ανέρχεται σε περίπου 4,8% ετησίως.

  
  Οικονομική κρίση 1999-2002
  

  Από το τέλος του 1998 η οικονομία της Αργεντινής εισήλθε σε βαθιά οικονομική κρίση, αποτέλεσμα της οποίας ήταν και μια οξύτατη πολιτική κρίση που κορυφώθηκε στο τέλος του 2001. Το ΑΕΠ συρρικνώθηκε κατά 3,4% το 1999, κατά 0,8% το 2000, κατά 4,4% το 2001 και κατά 10,9% το 2002. Η βιομηχανική παραγωγή έπεσε στο 70% της αντίστοιχης του 1997. Το Μάη του 2001 οι άνεργοι και υποαπασχολούμενοι έφθαναν στο 30,1%, ενώ ένα χρόνο μετά στο 40%. Τον Οκτώβρη του 2001 το επίσημο ποσοστό φτώχειας στη χώρα ξεπέρασε το 38%, ενώ ένα χρόνο μετά το ποσοστό φτώχειας άγγιξε το 60% του πληθυσμού.

  
  

  Η αστική σκέψη, ειδικά μπροστά και στην κρίση, ταλαντευόταν ανάμεσα σε δύο διαφορετικές πολιτικές διαχείρισης της οικονομίας, την περιοριστική πολιτική και την επεκτατική πολιτική. Η περιοριστική πολιτική δίνει βάρος στη συγκράτηση δαπανών και σε αυξήσεις των φόρων ώστε να «συμμαζευτεί» η οικονομία και να βελτιωθεί η δημοσιονομική κατάσταση, ενώ η δεύτερη βασίζεται στην «τόνωση» της οικονομίας μέσω αναπτυξιακών έργων και χρηματοδότησης, ώστε να αναπτυχθεί η οικονομία και να ξεπερασθεί η κρίση σε βάρος της δημοσιονομικής κατάστασης. Φυσικά, πρόκειται για τις δύο πλευρές του ίδιου νομίσματος, αφού σε κάθε περίπτωση το βάρος της κρίσης το πληρώνουν τα λαϊκά στρώματα. Η περιοριστική δημοσιονομική πολιτική τροφοδοτείται από τη λιτότητα και τη φορολογία των λαϊκών στρωμάτων που επιβάλλεται άμεσα, ενώ η επεκτατική δημοσιονομική πολιτική απλά μεταθέτει ένα μέρος των λαϊκών θυσιών στο μέλλον. Ετσι, από τη σκοπιά του λαϊκού κινήματος το «δίλημμα» περιορίζεται στο πότε θα «πληρωθεί το μάρμαρο». Στα πλαίσια αυτά, η αστική διαχείριση στην Αργεντινή μετέβαλε το μείγμα της ασκούμενης πολιτικής και στράφηκε προς μια περιοριστική δημοσιονομική πολιτική, αρχικά με μεγάλες αυξήσεις στη φορολογία και στη συνέχεια με σημαντικότατες περικοπές στα δημόσια έξοδα, ενώ στα μέσα του 2001 το κοινοβούλιο ψήφισε μια νομοθετική ρύθμιση πολιτικής μηδενικού ελλείμματος.

  
  

  Συγχρόνως οξύνθηκε η αντιπαράθεση που αφορούσε στην ασκούμενη νομισματική πολιτική. Το κυβερνών κόμμα ενέμενε στη νομισματική πολιτική σύνδεσης με σταθερή ισοτιμία του νομίσματος με το δολάριο και στην ανάγκη εξασφάλισης εξωτερικού δανεισμού. Από την άλλη, το βασικό αντιπολιτευόμενο κόμμα υιοθέτησε την άποψη ότι η υποτίμηση ήταν απαραίτητη και ότι απαιτούνταν στροφή στην εγχώρια παραγωγή. Η διάσταση απόψεων εξέφραζε τις αντιθέσεις ανάμεσα σε μερίδες του κεφαλαίου, αλλά και τις ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις στο έδαφος της καπιταλιστικής κρίσης. Η καπιταλιστική κρίση είναι κρίση υπερσυσσώρευσης κεφαλαίου και η έξοδος από την κρίση απαιτεί απαξίωση, καταστροφή δηλαδή τμήματος του υπερσυσσωρευμένου κεφαλαίου. Η εγκατάλειψη της σταθερής ισοτιμίας ευνοούσε τη μερίδα του βιομηχανικού κεφαλαίου με εξαγωγικό προσανατολισμό, ενώ προσέκρουε στο διεθνή δανεισμό της χώρας, που ήταν σε συνάλλαγμα και η αποπληρωμή του θα αυξανόταν υπέρμετρα. Η σταθερή ισοτιμία από την άλλη ευνοούσε το τραπεζικό κεφάλαιο, που συναλλασσόταν σε δολάρια. Η όξυνση των αντιθέσεων εκφράστηκε με όξυνση των αντιθέσεων στην πολιτική σκηνή. Ιδιαίτερη καμπή της τελευταίας ήταν οι εκλογές για τα νομοθετικά σώματα - τον Οκτώβρη του 2001 - όπου το κυβερνών κόμμα ηττήθηκε. Η Αργεντινή είναι προεδρική δημοκρατία και οι εκλογές για τον πρόεδρο, που ασκεί την εκτελεστική εξουσία, και για τα νομοθετικά σώματα γίνονται ξεχωριστά. Κορύφωση των πολιτικών αντιπαραθέσεων ήταν η πολιτική κρίση που εκδηλώθηκε ολοκληρωμένα το Δεκέμβρη του 2001.

  
  Η πολιτική κρίση του Δεκέμβρη του 2001
  

  Αιτίες της πολιτικής κρίσης ήταν η οικονομική κρίση, η τεράστια διόγκωση της ανεργίας και της φτώχειας, η ραγδαία υποβάθμιση του βιοτικού επιπέδου της συντριπτικής πλειοψηφίας του πληθυσμού, ενώ συνετέλεσαν και οι αντιθέσεις στο εσωτερικό της αστικής τάξης. Η πολιτική αντιπαράθεση οξύνθηκε από την απόφαση της κυβέρνησης να επιβάλει πάγωμα των τραπεζικών λογαριασμών, με στόχο να σταματήσει τη φυγή κεφαλαίων από τις τράπεζες, που είχε ως αποτέλεσμα τις γνωστές κινητοποιήσεις με τις κατσαρόλες που αφορούσαν τα σχετικά πιο εύπορα στρώματα του πληθυσμού. Οι κινητοποιήσεις κατά της κυβερνητικής λιτότητας έγιναν μόνιμο φαινόμενο και στα μέσα Δεκέμβρη ξέσπασαν πλέον μαζικότατες λαϊκές διαδηλώσεις. Η λαϊκή αγανάκτηση εκδηλώθηκε μαζικά με ιδιαίτερα προωθημένες μορφές, στρεφόμενη εναντίον τραπεζών, γραφείων πολυεθνικών και μεγάλων εμπορικών καταστημάτων. Στις λαϊκές γειτονιές του Μπουένος Αϊρες δημιουργήθηκαν εκατοντάδες λαϊκά συμβούλια, που, σύμφωνα με ορισμένες εκτιμήσεις συσπείρωναν, στο απόγειό τους, δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους, ενώ μαζικοποιήθηκε και το φαινόμενο κατάληψης εργοστασίων που κλείνουν και η λειτουργία τους από συμβούλια εργατών.

  
  

  Στην Αργεντινή, το φαινόμενο καταλήψεων εργοστασίων που έκλειναν προϋπήρχε της κρίσης. Γνώρισε όμως αλματώδη ανάπτυξη κατά τη διάρκεια της κρίσης του 2001. Υπολογίζεται ότι περίπου 150-200 εργοστάσια καταλήφθηκαν από εργαζόμενους που συνέχισαν να τα λειτουργούν, ενώ ο συνολικός αριθμός εργαζομένων που συμμετείχαν σε αυτές τις καταλήψεις υπερέβαιναν τις 12.000. Το εντυπωσιακότερο παράδειγμα είναι η κεραμοποιία ΖΑΝΟΝ, που βρίσκεται ακόμα υπό τον έλεγχο των εργαζομένων και στην οποία εργάζονται 470 άνθρωποι.

  
  

  Το διήμερο 19-20 Δεκέμβρη, μετά από γενική απεργία, οι συγκρούσεις έγιναν πλέον θυελλώδεις, και το κέντρο της πρωτεύουσας συγκλονιζόταν από οδοφράγματα και σφοδρότατες οδομαχίες. Η κυβέρνηση κήρυξε κατάσταση πολιορκίας, ενώ αμέσως μετά παραιτήθηκε μπροστά στους 28 επιβεβαιωμένους νεκρούς. Οι συγκρούσεις συνεχίζονταν μέχρι το τέλος Δεκέμβρη και μέσα στο διάστημα αυτό ορκίστηκαν τρεις διαφορετικοί ενδιάμεσοι πρόεδροι, ένας εκ των οποίων ανακοίνωσε νέο οικονομικό σχέδιο βασισμένο στην άρνηση πληρωμής του χρέους, στην κατάργηση της σταθερής ισοτιμίας με το δολάριο και σε πρόγραμμα δημιουργίας θέσεων εργασίας. Στις 30 Δεκέμβρη, μετά την παραίτηση του τρίτου προέδρου και την παραίτηση του προέδρου της Γερουσίας, προκειμένου να μην ορισθεί ξανά πρόεδρος της χώρας, δεν προέκυψε πρόεδρος. Η πολιτική κρίση βρισκόταν στο απόγειό της και, όπως εκφράστηκε ολοκληρωμένα και από την τυπική αδυναμία του πολιτικού συστήματος να ορίσει πρόεδρο της χώρας, η εξουσία βρισκόταν πραγματικά στο δρόμο.

  
  Ομως δεν υπήρχε κανένας να τη διεκδικήσει...
  

  Το λαϊκό κίνημα συγκρούσθηκε με την αστυνομία, έστησε οδοφράγματα, συγκρότησε λαϊκά συμβούλια και κατέλαβε ακόμα και εργοστάσια που έκλειναν, αλλά σε επίπεδο στόχων και πολιτικών διεκδικήσεων το κίνημα καθοριζόταν από τις αυθόρμητες αντιδράσεις μεγάλων λαϊκών μαζών και τις επιδράσεις αστικών και οπορτουνιστικών δυνάμεων και, παρά τις ιδιαίτερα οξυμένες, δυναμικές και παρατεταμένες μορφές πάλης που χρησιμοποιούσε, δεν είχε ουσιαστικό και συνεκτικό στόχο, δεν είχε αποκτήσει συνείδηση της ιστορικότητας της στιγμής και δεν κατανοούσε στην πραγματικότητα ποιος ήταν ο αντίπαλος. Ακόμα και το ΚΚ Αργεντινής έλεγε «όχι στην κατάσταση έκτακτης ανάγκης, όχι στην πληρωμή του εξωτερικού χρέους και καλούσε σε αντίσταση στο ΔΝΤ» και «ζητούσε τη λήψη μέτρων κατά των πλουσίων, αύξηση των μισθών - συντάξεων - κοινωνικών δαπανών και εθνικοποίηση της εθνικής τράπεζας της χώρας», πρότασσε δηλαδή στόχους πάλης που δεν έρχονταν σε ρήξη με την αστική εξουσία, αλλά αντίθετα μπορούσαν να ενσωματωθούν και μάλιστα σχετικά εύκολα και άμεσα. Από την άλλη στο κίνημα σημαντική επίδραση ασκούσαν οι διεκδικήσεις των μεσαίων στρωμάτων που επιτίθονταν στην κυβερνητική οικονομική πολιτική και στις τράπεζες, προσπαθώντας να διασφαλίσουν τα κεκτημένα τους, προτάσσοντας ως βασικό σύνθημα «παραίτηση όλων τώρα», που ήταν τελικά και το σύνθημα που κέρδισε τις μάζες συνολικά. Στην πραγματικότητα, το λαϊκό κίνημα παρασύρθηκε σε μια γραμμή αντιπαράθεσης με την ασκούμενη κυβερνητική πολιτική που συμπυκνωνόταν στο νόμισμα, στο κρατικό χρέος, στον κερδοσκοπικό ρόλο των τραπεζών και στις οικονομικές ρυθμίσεις. Ενώ χρησιμοποιούσε ιδιαίτερα προωθημένες μορφές πάλης, προωθούσε ένα αμιγώς αμυντικό περιεχόμενο διεκδικήσεων που το κατέστησε ουρά της αντιπολιτευόμενης μερίδας της αστικής τάξης.

  
  

  Το τελικό αποτέλεσμα ήταν ότι τη λαϊκή οργή και αγανάκτηση την καρπώθηκε ολοκληρωτικά σε πολιτικό επίπεδο το αντιπολιτευόμενο κόμμα, που διατυμπάνιζε την ανάγκη διαφορετικής διαχείρισης της καπιταλιστικής οικονομίας, στην κατεύθυνση «άρνησης των νεοφιλελεύθερων πολιτικών και χαλιναγώγησης της ελεύθερης αγοράς», που περιλάμβανε έξοδο από τη σταθερή ισοτιμία ως απαραίτητο μέτρο αναζωογόνησης της εγχώριας βιομηχανίας και άρνηση πληρωμής του χρέους, που με την έξοδο από τη σταθερή ισοτιμία γινόταν σχεδόν νομοτελειακή. Την επόμενη μέρα ορκίστηκε πρόεδρος από το αντιπολιτευόμενο κόμμα και εξόρκισε την ελεύθερη αγορά ως υπαίτιο της κατάστασης της χώρας διακηρύσσοντας οικονομικές αλλαγές. Η νέα οικονομική πολιτική βασίστηκε στους παρακάτω άξονες: Στάση πληρωμών του κρατικού χρέους, που σημαίνει ότι η κυβέρνηση της Αργεντινής σταμάτησε να αποπληρώνει τις δανειακές της υποχρεώσεις, που ακολουθήθηκε τελικά από τη διαγραφή τμήματος του χρέους αυτού. Αποσύνδεση του νομίσματος από τη σταθερή ισοτιμία και υποτίμισή του. Ισοσκελισμένο δημόσιο προϋπολογισμό και μια σειρά ρυθμίσεων των καταθέσεων και των δανείων που ήταν απαραίτητες, αφού πολλά εξ αυτών ήταν σε δολάρια και έπρεπε να μετατραπούν στο εγχώριο νόμισμα. Ετσι, η γραμμή που προέβλεπε στάση πληρωμών, με διαφορετική δηλαδή διαχείριση του κρατικού χρέους, έξοδο από τη σταθερή ισοτιμία και οικονομικές μεταρρυθμίσεις υλοποιήθηκε στην ολότητά της από τη νέα αστική κυβέρνηση.

  
  Στον απόηχο της κρίσης
  

  Η οικονομία της Αργεντινής πέρασε από τη φάση της κρίσης στην αναζωογόνηση στο τέλος του 2002. Η κυβερνητική πολιτική ήταν απόλυτα επιτυχημένη για την άρχουσα τάξη. Είχε ως αποτέλεσμα τη σημαντική τόνωση του εξαγωγικού προσανατολισμού της οικονομίας της Αργεντινής. Το εμπορικό ισοζύγιο έγινε πλεονασματικό και την πενταετία από το 2003 μέχρι το 2008 ο ρυθμός ανάπτυξης του ΑΕΠ της χώρας ξεπέρασε το 8% ετησίως. Ομως, η φρενήρης οικονομική ανάπτυξη βασίστηκε, στην πραγματικότητα, σε νέα βάρη στην πλάτη της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων της Αργεντινής. Οι συνθήκες διαβίωσης των λαϊκών στρωμάτων της Αργεντινής επιδεινώθηκαν σχετικά και απόλυτα μέσα σε μια δεκαπενταετία (1992-2006) οικονομικής ανάπτυξης που οδήγησε στον υπερδιπλασιασμό του ΑΕΠ της χώρας. Στο διάστημα αυτό η απόλυτη φτώχεια αυξήθηκε από το 3,2% στο 8,5% του πληθυσμού. Η σχετική φτώχεια αυξήθηκε από 19,7% του πληθυσμού το 1992 στο 25,6% του πληθυσμού του 2006 και πάνω από 10 εκατ. άνθρωποι ζουν κάτω από το επίσημο όριο φτώχειας. Το 2006 το 43% των εργαζομένων στην Αργεντινή εργάζονταν χωρίς ασφαλιστικά και εργασιακά δικαιώματα, από 31% το 1992. Ο πληθωρισμός ξεπερνά το 20%, κατατρώγοντας το λαϊκό εισόδημα και η ανεργία αγγίζει, συνυπολογίζοντας και την υποαπασχόληση, το 25%. Η οικονομική ανάπτυξη έγινε στην πλάτη των εργαζομένων και οι εξελίξεις στην Αργεντινή επιβεβαίωσαν πλήρως τη διαπίστωση ότι, κάτω από το ζυγό των μονοπωλίων, τα λαϊκά στρώματα «πληρώνουν το μάρμαρο» και στη φάση της κρίσης και στη φάση της καπιταλιστικής ανάπτυξης, είτε με επεκτατική, είτε με περιοριστική δημοσιονομική πολιτική.

  
  Μαθαίνοντας από την Αργεντινή
  

  Το λαϊκό κίνημα της Αργεντινής, στη δίνη της κρίσης, δεν κατόρθωσε να στοιχειοθετήσει πολιτικές διεκδικήσεις και αντίστοιχους στόχους πάλης, τους στόχους πάλης που στρέφονται πραγματικά κατά της εκμετάλλευσης, κατά της εξαθλίωσης, κατά της φτώχειας, κατά της εξουσίας των μονοπωλίων. Στην πραγματικότητα εισήλθε στην αρένα της κοινωνικής σύγκρουσης όχι ως πρωταγωνιστής, αλλά ως κομπάρσος. Δε χειραφετήθηκε από τις ιδεολογικοπολιτικές επιρροές της αστικής τάξης και ασυνείδητα συντάχθηκε σε έναν αγώνα κατά της κυβέρνησης και της κυβερνητικής νομισματικής πολιτικής. Στοιχήθηκε, ακολουθώντας την αστική αντιπολίτευση που εξέφραζε τα συμφέροντα μιας άλλης μερίδας της αστικής τάξης της χώρας, πίσω από την πάλη για παραίτηση της κυβέρνησης, αλλαγή του νομίσματος και άρνηση πληρωμής του χρέους, χωρίς να προσανατολίζει σε γραμμή ρήξης και ανατροπής της εξουσίας της άρχουσας τάξης. Υιοθέτησε, κάτω από την πίεση αστικών, μικροαστικών και οπορτουνιστικών δυνάμεων, την ίδια γραμμή της διαφορετικής διαχείρισης του καπιταλισμού που προτείνεται σαν φάρμακο κατά της κρίσης στην Ελλάδα, τη γραμμή στάσης πληρωμών και αλλαγής της νομισματικής πολιτικής. Η γραμμή αυτή όχι μόνο δε στόχευε στην εξάλειψη της αιτίας της εξαθλίωσης των λαϊκών στρωμάτων, που είναι οι εκμεταλλευτικές σχέσεις παραγωγής, ο καπιταλισμός, αλλά ούτε καν δημιουργούσε προϋποθέσεις για την οργάνωση και την κλιμάκωση της αντεπίθεσης του λαϊκού κινήματος. Ετσι, η εφαρμογή της δεν αναίρεσε, αλλά αντίθετα ενίσχυσε την εξαθλίωση. Σαν αποτέλεσμα δε διαμορφώθηκαν, μέσα στο λαϊκό κίνημα, εκείνες οι δυνάμεις που θα ωθούσαν σε αλλαγή του συσχετισμού και που θα έδιναν, την κρίσιμη στιγμή, την αποφασιστική μάχη, τη μάχη σύγκρουσης με την εξουσία των μονοπωλίων, με στόχο την ανατροπή της. Ετσι, όταν η κρίσιμη στιγμή ήλθε, απλώς παρήλθε...

  
  

  Φυσικά, η αποτυχία του λαϊκού κινήματος στην Αργεντινή να πρωταγωνιστήσει στις εξελίξεις δεν ήταν τυχαία. Οφείλεται στην έλλειψη πολιτικής πρωτοπορίας, στις αδυναμίες του Κομμουνιστικού Κόμματος, που την κρίσιμη ώρα ηγείται του αγώνα για την κατάληψη της εξουσίας και τη σοσιαλιστική οικοδόμηση. Στην Ελλάδα οι εξελίξεις θα είναι διαφορετικές, γιατί το ΚΚΕ δε θα αφήσει το λαϊκό κίνημα να γίνει ουρά των εξελίξεων παρασυρόμενο από «δόλιους φάρους». Αντίθετα θα φροντίσουμε, ως Κόμμα, ώστε η εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα να σφραγίσουν ανεξίτηλα τις εξελίξεις.

  
  
  Του
  Γρηγόρη ΛΙΟΝΗ*
  *Ο Γρηγόρης Λιονής είναι μέλος του Τμήματος Οικονομίας της ΚΕ του ΚΚΕ

• 18:41

  Γράφει η ΝΕΑ ΚΡΗΤΗ σήμερα στα παραπολιτικά της...

   » ‎ ΒΡΑΧΑΣΩΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
  Γράφει η ΝΕΑ ΚΡΗΤΗ σήμερα στα παραπολιτικά της...
• 17:27

  Ένα σχόλιο για τη ΒΡΑΧΑΣΩΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ

   » ‎ ΒΡΑΧΑΣΩΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
  Ένα σχόλιο για τη ΒΡΑΧΑΣΩΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ