Από σήμερα θα μπορείτε να συνεχίσετε να ενημερώνεστε για όλα τα θέματα που αφορούν την κινητική αναπηρία από το [akida-eu.blogspot.com]

Θουκυδίδης, 460 -397 π.Χ.

Δυο ακόμη κατηγορούμενοι στη μεγάλη υπόθεση της παιδικής πορνογραφίας μέσω διαδικτύου κρίθηκαν προφυλακιστέοι, μετά τις απολογίες τους.  Στη φυλακή οδηγήθηκαν οι Χαράλαμπος Κ. Χαραλαμπίδης αντιπρόεδρος στο ΠΙΚΠΑ Βούλας και ο επιχειρηματίας Φαίδων Χρ. Χασιώτης, οι οποίοι απολογήθηκαν στον ανακριτή για τις κατηγορίες σε βαθμό κακουργήματος της πορνογραφίας ανηλίκων με χρήση διαδικτύου, κατ' εξακολούθηση και κατά συνήθεια.

Σοκ προκαλεί η είδηση ότι ένας εκ των 11 συλληφθέντων και κατηγορουμένων για συμμετοχή στο κύκλωμα διακίνησης παιδικού πορνογραφικού υλικού είναι ο γιατρός Χαράλαμπος Χαραλαμπίδης.

Από τον Μάρτιο του 2007, με υπογραφή του υπουργού Υγείας, ο Χαράλαμπος Χαραλαμπίδης ήταν αντιπρόεδρος του διοικητικού συμβούλιου του ΠΙΚΠΑ Βούλας και μέλος της Επιστημονική επιτροπής, με αρμοδιότητα τη διαλογή παιδιών και την εισαγωγή τους στο ίδρυμα. Επέλεγε δηλαδή ποιά παιδιά με νοητικά προβλήματα έπρεπε να εισαχθούν στο ίδρυμα για θεραπεία και ποιά όχι.

Ο Χαράλαμπος Χαραλαμπίδης, 40 ετών, αθλητίατρος - αγγειοχειρουργός σπούδασε Ιατρική στην Ιταλία. Από το 2002 μέχρι το 2006 έκανε την πρακτική του ως φυσίατρος στο «Ασκληπιείο» Βούλας και υπηρέτησε ως εθελοντής γιατρός στους Παραολυμπιακούς Αγώνες.

Τον τελευταίο χρόνο εργαζόταν και στο Ίδρυμα Χρόνιων Παθήσεων «Αγία Μαρκέλλα» και ως ελεγκτής στο Ταμείο ΤΥΔΚΙ, ενώ έχει και ιατρείο στην Γλυφάδα. Είναι γιος πλοιάρχου του εμπορικού ναυτικού και αρραβωνιασμένος.

Σήμερα το πρωί ο ανακριτής έδειξε στον Χαράλαμπο Χαραλαμπίδη την πόρτα της φυλακής.

Η μητέρα του, μιλώντας στη zougla.gr, επιρρίπτει ευθύνες στα ΜΜΕ και λέει ότι ο γιος της επισκέφθηκε από περιέργεια ορισμένες ιστοσελίδες πριν από πολλά χρόνια.

Ποιά είναι τα "τέρατα" που εμπλέκονται με την παιδική πορνογραφία;

Πηγή: [www.madata.gr]

ΑΝΑΜΕΝΟΥΜΕ

ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΑΤΟΜΩΝ ΜΕ ΑΝΑΠΗΡΙΑ Κ. ΒΑΡΔΑΚΑΣΤΑΝΗ ΙΩΑΝΝΗ

ΚΑΙ ΤΟΝ ΔΙΟΡΙΣΜΕΝΟ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ ΣΤΟ ΔΣ ΤΟΥ ΠΙΚΠΑ ΒΟΥΛΑΣ ΚΑΙ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΟΥ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΠΑΡΑΠΛΗΓΙΚΩΝ Κ. ΒΙΓΛΑ ΑΘΑΝΑΣΙΟ

ΑΜΕΣΗ ΓΡΑΠΤΗ ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΤΟΥ ΓΕΓΟΝΟΤΟΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΤΟΥΣ ΓΙΑ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΔΙΕΡΕΥΝΗΣΗ ΚΑΙ ΣΤΟ ΧΩΡΟ ΤΟΥ ΠΙΚΠΑ ΒΟΥΛΑΣ

ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΑΜΕ ΠΟΤΕ ΝΑ ΦΑΝΤΑΣΤΟΥΜΕ ΟΤΙ ΤΕΤΟΙΑ ΚΤΗΝΗ ΣΥΝΥΠΑΡΧΟΥΝ Μ' ΕΜΑΣ!

Αγαπητοί φίλοι,

εχθές έθεσα για πρώτη φορά την υποψηφιότητα μου για το γενικό συμβούλιο της Εθνικής Συνομοσπονδίας Ατόμων με Αναπηρία στις εκλογές της, στις 7/2/09 στο ξενοδοχείο Νοvοtel στην Αθήνα.
Πιστεύω ότι κάποια στιγμή πρέπει να αλλάζουν πρόσωπα και καταστάσεις και το αναπηρικό κίνημα να ανανεώνεται ώστε να γίνεται καλύτερο και να μην τελματώνεται.
Για την εκλογή μου χρειάζομαι τη βοήθεια όλων σας και με οποιονδήποτε τρόπο έτσι ώστε να μπορέσω να συμβάλλω κι εγώ με τον τρόπο μου σε αυτή την ανανέωση.

Με εκτίμηση

Βασίλης Δημητριάδης
Πρόεδρος της Εθνικής Ομοσπονδίας Κινητικά Αναπήρων - ΕΟΚΑ

Ένα σύντομο βιογραφικό

Ο Βασίλης Δημητριάδης γεννήθηκε το 1968 στη Νίκαια και μεγάλωσε στο Κερατσίνι. Μετά από ένα τροχαίο ατύχημα το 1986 είναι παραπληγικός και μετακινείται με αναπηρικό αμαξίδιο.

Έχει σπουδάσει διεθνολόγος, έχει μάστερ στο μάνατζμεντ υγείας και είναι εκτιμητής συστημάτων διασφάλισης ποιότητας στις υπηρεσίες πρόνοιας από τις Βρυξέλλες. Αυτή τη στιγμή κάνει το διδακτορικό του στην Ιατρική σχολή του πανεπιστημίου της Κρήτης και εργάζεται στον ΟΣΕ.

Είναι πρόεδρος της Εθνικής Ομοσπονδίας Κινητικά Αναπήρων – ΕΟΚΑ και του Πειραϊκού Συλλόγου Κινητικά Αναπήρων και μέλος του διοικητικού συμβουλίου της διεθνούς ομοσπονδίας κινητικά αναπήρων FIMITIC.

Επίσης, έχει διατελέσει ιδρυτικό μέλος και στέλεχος διοικητικών συμβουλίων, αρκετών αναπηρικών συνδικαλιστικών και αθλητικών οργανώσεων και εκλέγεται σύνεδρος της ΕΣΑμεΑ ανελλειπώς από το 1996.

Είναι μέλος τους ινστιτούτου διεθνών σχέσεων και πρώην αντιπρόεδρος της επιστημονικής εταιρείας αποφοίτων της εθνικής σχολής δημόσιας υγείας.

Ήταν υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος στο δήμο Κερατσινίου το 2002, από τον οποίο έχει βραβευθεί αρκετές φορές για την προσφορά του, όπως και στο δήμο Νίκαιας το 2006.

Όραμα του είναι να κάνει την Ελλάδα καλύτερη για τα άτομα με αναπηρία που το έχουν μεγαλύτερη ανάγκη.

Σας ευχαριστούμε που μας εμπιστεύεστε για την ενημέρωσή σας και θα θέλαμε, αν νομίζετε ότι είναι χρήσιμο, να το διαδώσετε όσο μπορείτε.

Σημειωτέον ότι για το blog δεν επιχορηγούμαστε από κανέναν, συντηρείται δωρεάν και θα συνεχίσει να λειτουργεί έτσι.

Ο Πρόεδρος της ΕΟΚΑ

Βασίλης Δημητριάδης

ΕΠΕΙΓΟΝ

12 Ιανουαρίου 2009

Προς

Την Γενική Γραμματέα Πρόνοιας, κ. Τροχάνη Μαρία

Υπουργείο Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης

Αριστοτέλους 17

101 87 Αθήνα

ΘΕΜΑ: Πλημμελής παροχή φροντίδας σε ασθενείς που φιλοξενούνται σε Μονάδες Ψυχοκοινωνικής Αποκατάστασης.

Αξιότιμη κυρία Τροχάνη,

Ο Συνήγορος του Πολίτη είναι αποδέκτης αναφορών (αρ. πρωτ. 16887/08 & 19434/08) του κ. Θεοδωρουλάκη Μενέλαου, εκ μέρους του Δικτύου Φορέων Ψυχοκοινωνικής Αποκατάστασης και Ψυχικής Υγείας «Αργώς» και της Επιτροπής Πρωτοβουλίας Εργαζομένων (ΕΠΙΨΥ, ΕΨΥΚΑ, ΕΠΑΨΥ & ΘΕΨΥΠΑ), που θίγουν το σοβαρό πρόβλημα της υποχρηματοδότησης των Μονάδων Αποκατάστασης και της σοβαρότατης επίπτωσης της στο παροχής φροντίδας υγείας στους ασθενείς.

Λόγω της σοβαρότητας του θέματος που θίγεται στις εν λόγω αναφορές, ο Συνήγορος του Πολίτη κρίνει σκόπιμο να εκθέσει τις κοινωνικές και νομικές διαστάσεις του. Σε αυτό συνηγορεί επίσης το γεγονός ότι το δικαίωμα που διακυβεύεται είναι σημαντικό, τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα είναι πολυάριθμα και επιπλέον βρίσκονται σε νομική και πραγματική αδυναμία να προασπίσουν τα συμφέροντα τους.

ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ

Οι αρχές της Ψυχιατρικής Μεταρρύθμισης θεσμοθετήθηκαν από το Ελληνικό Κρότος με τον Ν.2716/1999 «περί ανάπτυξης και εκσυγχρονισμού των Υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας», Σύμφωνα με τις διατάξεις του το Κράτος έχει την ευθύνη για την παροχή υπηρεσιών ψυχικής υγείας με σκοπό την πρόληψη, τη διάγνωση, τη θεραπεία, την περίθαλψη καθώς και την ψυχοκοινωνική αποκατάσταση των ατόμων με ψυχοκοινωνικά προβλήματα. Βάσει του ανωτέρω Νόμου και προς επίτευξη των σκοπών της Ψυχιατρικής Μεταρρύθμισης, συγκροτείται το Σύστημα Υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας, υπό κρατική εποπτεία και επιχορήγηση, στο οποίο εντάσσονται οι Μονάδες Ψυχικής Υγείας, οι οποίες λειτουργούν στο πλαίσιο του δημόσιου αλλά και του ιδιωτικού μη κερδοσκοπικού τομέα.

Ήδη πλέον στην Ελλάδα, και με τη διαρκή αρωγή της Ευρωπαϊκής Ένωσης μέσα στα πλαίσια των διαδοχικών Κοινοτικών Πλαισίων Στήριξης, έχει επιτευχθεί η συρρίκνωση των μεγάλων Ψυχιατρείων, η ανάπτυξη ικανού αριθμού ψυχιατρικών τμημάτων στα Γενικό Νοσοκομεία και Κέντρων Ψυχικής Υγείας και τέλος η λειτουργία μεγάλου αριθμού Μονάδων Ψυχοκοινωνικής Αποκατάστασης (Οικοτροφεία, Ξενώνες, Προστατευμένα Διαμερίσματα, Κέντρα Ημέρας κ.α.) στα πλαίσια του δημόσιου και ιδιωτικού μη κερδοσκοπικού τομέα. Ήδη λειτουργούν σε όλη την Ελλάδα συνολικά άνω των 410 Μονάδων Ψυχοκοινωνικής Αποκατάστασης στην κοινότητα, που στελεχώνονται από 3.628 εργαζόμενους ειδικούς ψυχικής υγείας, εκ των οποίων 1,956 σε νομικά πρόσωπα του ιδιωτικού μη κερδοσκοπικού τομέα.

Οι Μονάδες αυτές προσφέρουν υπηρεσίες υψηλού επιπέδου σε 3.000 ψυχικά ασθενείς (ενήλικες, εφήβους και παιδιά) που πριν ζούσαν σε ιδρυματικές συνθήκες, έχοντας πλέον επιτύχει την κοινωνική επανένταξη τους. Το συνολικό έργο που συντελείται από το 1990, αναίρεσε αρνητικές απόψεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Παγκόσμιων και Ευρωπαϊκών φορέων Ψυχικής Υγείας για την ποιότητα του κοινωνικού κράτους της χώρας μας και δέχθηκε τους επαίνους τόσο από τις εθνικές κυβερνήσεις και τα αρμόδια όργανα της Ε.Ε. όσο και από την παγκόσμια επιστημονική ψυχιατρική κοινότητα.

Σήμερα οι Μονάδες αντιμετωπίζουν σημαντικό πρόβλημα χρηματοδότησης για τέταρτη φορά μέσα στα τελευταία 4 έτη και τόσο η Διοίκηση όσο και το προσωπικό των Μονάδων έχουν επανειλημμένως επισημάνει και συχνά διαμαρτυρηθεί εντόνως για την αναγκαιότητα εξεύρεσης των αναγκαίων κονδυλίων από την πλευρά του Υπουργείου Υγείας & Κοινωνικής Αλληλεγγύης ώστε να εξασφαλιστεί η συνέχιση της λειτουργίας των Μονάδων. Δυστυχώς ήδη κάποιες πολύ επιτυχημένες θεραπευτικά δομές αποκατάστασης οδηγήθηκαν στη διακοπή λειτουργίας τους.

Ο Συνήγορος του Πολίτη διαπιστώνει ότι στο συνεχιζόμενο αυτό κλίμα των περικοπών κινδυνεύει να καταρρεύσει το όραμα της Ψυχιατρικής Μεταρρύθμισης και να εγκαταλειφθεί ο στόχος του προγράμματος «Ψυχαργώς» για τον οποίο χρηματοδοτήθηκε από την Ε.Ε.

Ειδικότερα, και στα πλαίσια των αρμοδιοτήτων του Συνηγόρου της Υγείας & Κοινωνικής Αλληλεγγύης, διαπιστώνεται μία συστηματική καταπάτηση των δικαιωμάτων των ψυχικά ασθενών έτσι όπως υπαγορεύονται από τις αρχές που περιέχονται στην Πράσινη Βίβλο. Η θέση της Αρχής έχει ως στόχο την εξασφάλιση της απρόσκοπτης κοι σταθερής συνέχισης του προγράμματος της Ψυχιατρικής Μεταρρύθμισης που ξεκίνησε με τον Καν,815/84.

Κατόπιν τούτων, σας παρακαλούμε να μας ενημερώσετε άμεσα για τις απόψεις σας καθώς και τις ενέργειες που προτίθεστε, να αναλάβετε, προκειμένου εξασφαλιστεί η ομαλή και άρτια λειτουργία των δομών ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης ψυχικά πασχόντων.

Επιπλέον, δεδομένης της σοβαρότητας του ζητήματος, θα θέλαμε να σας ενημερώσουμε ότι στο πλαίσιο της λειτουργίας του Συνηγόρου της Υγείας & Κοινωνικής Αλληλεγγύης, προτιθέμεθα να διοργανώσουμε συνάντηση των εμπλεκομένων φορέων για τη διαπίστωση της πραγματικής έκτασης του προβλήματος αλλά και την διατύπωση των γενικών κατευθύνσεων για τη λύση του προβλήματος.

Προσβλέπουμε στη συμμετοχή του Υπουργείου σας.

Με τιμή

Γιάννης Σακέλλης

Βοηθός Συνήγορος του Πολίτη Συνήγορος της Υγείας & Κοινωνικής Αλληλεγγύης

Πηγή: [psi-action.blogspot.com]

Γιατί μας παρασύρει το φιλότιμο και, ενώ δεν ξέρουμε τι πρέπει να κάνουμε, σπεύδουμε να τους σηκώσουμε και να τους «φορτώσουμε» στο αυτοκίνητό μας, για να τους πάμε στο νοσοκομείο.
Επειδή λοιπόν δεν έχουν αρχίσει ακόμα τα μαθήματα πρώτων βοηθειών (παρά τις υποσχέσεις όλων των υπουργών της τελευταίας 20ετίας), θα σας θυμίσουμε μερικές πρακτικές συμβουλές για να κρατήσουμε στη ζωή τους τραυματίες, αλλά και για να φροντίσουμε να μη γίνει… και δεύτερο δυστύχημα.

Πριν ασχοληθούμε με τους τραυματίες λοιπόν (και πριν τηλεφωνήσουμε στο ΕΚΑΒ και την Τροχαία), πρέπει να βάλουμε το αυτοκίνητό μας σε σημείο που δεν εμποδίζει την κυκλοφορία και να τοποθετήσουμε αμέσως το ειδικό τρίγωνο, που προειδοποιεί όλους τους άλλους οδηγούς.

Γιατί πολύ συχνά, πάνω στα τρακαρισμένα αυτοκίνητα, στους τραυματισμένους ανθρώπους και στους περίεργους περαστικούς, πέφτουν άλλα αυτοκίνητα, με αποτέλεσμα να έχουμε πολύ περισσότερα θύματα και πολύ μεγαλύτερες ζημιές.

Και αυτό, βέβαια, σε καμιά περίπτωση δεν δικαιολογείται από την προσπάθειά μας να σπεύσουμε να βοηθήσουμε.

Γιατί η πράξη μας δείχνει εγκληματική αδιαφορία και απίστευτη άγνοια των βασικών κανόνων οδικής ασφάλειας.

Οι γιατροί επιμένουν ότι το φιλότιμο και η προσπάθεια γρήγορης μεταφοράς στο πιο κοντινό νοσοκομείο, μπορούν να αποβούν μοιραία για τους τραυματίες ενός τροχαίου ατυχήματος.

Και τονίζουν ότι (όταν δεν ξέρουμε τι πρέπει να κάνουμε) είναι προτιμότερο να αφήσουμε τους τραυματίες εκεί που βρίσκονται και να περιμένουμε να έρθει ένας γιατρός ή το ασθενοφόρο.

Μόνον όταν είμαστε σίγουροι ότι αποκλείεται να έρθει βοήθεια, επιτρέπεται να μεταφέρουμε εμείς τους ασθενείς, λένε οι γιατροί. Στην περίπτωση αυτή όμως πρέπει να είμαστε πάρα πολύ προσεκτικοί και να ακολουθούμε ορισμένους βασικούς κανόνες.

Ο πρώτος κανόνας είναι να διαπιστώσουμε ποιος από τους τραυματίες έχει άμεση ανάγκη βοήθειας και να ασχοληθούμε μαζί του, χωρίς να χάσουμε χρόνο με κάποιον που έχει μικρά τραύματα και έχει σπάσει το χέρι του ή το πόδι του.

Στη συνέχεια πρέπει να ζητήσουμε τη βοήθεια περαστικών, για να βγάλουμε αυτούς που βρίσκονται μέσα σε κάποιο αυτοκίνητο, χωρίς να διστάσουμε να σπάσουμε τις πόρτες, αν διαπιστώσουμε ότι δεν ανοίγουν εύκολα.

Ποτέ δεν πρέπει να βγάζουμε τους τραυματίες από τα παράθυρα και ποτέ δεν πρέπει να τους τραβάμε μόνοι μας. Πρέπει να είμαστε τουλάχιστον δύο, για να βάλουμε τα χέρια μας κάτω από τα σώματά τους και να τους μεταφέρουμε αργά, χωρίς να μετακινηθεί το κεφάλι τους.

Για να μεταφέρουμε τους τραυματίες στο νοσοκομείο, είναι προτιμότερο να τους βάλουμε σε ένα πρόχειρο φορείο (μία πόρτα ή μία σανίδα) και να τους δέσουμε, έστω και με τα ρούχα τους, για να μην κινούνται. Και φυσικά, αντί να στριμώξουμε τους τραυματίες στο πίσω κάθισμα ενός μικρού αυτοκινήτου, είναι προτιμότερο να τους βάλουμε στην καρότσα ενός φορτηγού, το οποίο όμως θα κινείται με μικρή ταχύτητα.

Φίλος καθηλώθηκε σε αναπηρική καρέκλα επειδή χτύπησε τον αυχένα του σε ένα τρακάρισμα και αυτοί που έτρεξαν να τον βοηθήσουν τον έβαλαν (διπλωμένο στα δύο) στο κάθισμα αγροτικού αυτοκινήτου και τον πήγαιναν με 100 χλμ./ώρα, σε ένα δρόμο γεμάτο λακκούβες, αδιαφορώντας για τις κραυγές πόνου και τα παρακάλια του.

Και βεβαίως, όταν έφτασαν στο νοσοκομείο, ο γιατρός που τον παρέλαβε, είπε σε αυτούς που τον είχαν μεταφέρει ότι το φιλότιμο σε συνδυασμό με την άγνοια τους έκανε «εγκληματίες». Γιατί άφησαν παράλυτο έναν άνθρωπο που δεν είχε πάθει τίποτα σοβαρό και θα μπορούσε να ζήσει χωρίς κανένα πρόβλημα.

Το κακό όμως είχε γίνει και, δυστυχώς, δεν μπορούσε να διορθωθεί.

ΑΡΗΣ ΣΤΑΘΑΚΗΣ Δημοσιογράφος Βουλευτής
http://trans.kathimerini.gr/ 14-1-2009