Vasilakism Συναθροιστής » ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ Ι.Σ. http://aggregator.vasilakism.gr/ Vasilakism Συναθροιστής » ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ Ι.Σ. Gregarius 0.6.0 en ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ Ι.Σ.: Σύγχρονη Ζωολογία http://stamelosioannis.blogspot.com/2010/09/blog-post_7758.html Mon, 06 Sep 2010 10:01:00 +0300 http://stamelosioannis.blogspot.com/2010/09/blog-post_7758.html Σήμερα θα δανειστούμε από το blog «Μπούρμπερη» την σημαντικά εμπεριστατωμένη ανάρτηση «Το κομματόσκυλο. Ορισμός και προέλευση» για να αναφερθούμε στο αρκετά διαδεδομένο είδος ζώου που ταλανίζει την κοινωνία μας. Αναφέρει λοιπόν σχετικά το άρθρο:

«Ημίαιμη ράτσα, που αποτελεί σπάνια διασταύρωση κομματικών - και όχι μόνο - στελεχών με μπουλντόγκ. Είναι άγριο και επιθετικό. Λόγω της μαχητικότητας και της αφοσίωσης του χρησιμοποιείται με επιτυχία σε δύσκολες και επικίνδυνες αποστολές.
Είναι μοχθηρό αλλά και πολύ υπάκουο στις προσταγές των αφεντικών του.
Έχει επιλεκτική μνήμη και η όραση του είναι μέτρια. Συναντάται σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της Ελλάδας αλλά με κυρίαρχη παρουσία στις συγκεντρώσεις των πολιτικών κομμάτων, τα πολιτικά γραφεία, και τις συνδικαλιστικές οργανώσεις. Οι πολιτικοί τα χρησιμοποιούν με τεράστια επιτυχία τις τελευταίες δεκαετίες και αποτελούν τους πιο πιστούς τους συντρόφους. Η πιο παραγωγική και δραστήρια περίοδος της ζωής τους είναι συνήθως η περίοδος των βουλευτικών και των νομαρχιακών εκλογών ενω το υπόλοιπο διάστημα λόγω της οκνηρότητας τους αναλώνονται σε βασικές λειτουργικές τους ανάγκες όπως : ρουφιανέματα, καταγγελίες, δολοπλοκίες, εκβιασμούς και απειλές. Ενίοτε μεσολαβούν και σε διορισμούς της συγγενικής τους ράτσας, των κοπρόσκυλων».

Προς αποφυγήν παρεξηγήσεων: αν σας θυμίζει κάποιον γνωστό σας δηλώνουμε ευθαρσώς ότι αυτό είναι εντελώς συμπτωματικό. ]]> ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ Ι.Σ.: Καμίνης και Μπουτάρης http://stamelosioannis.blogspot.com/2010/09/blog-post_8979.html Mon, 06 Sep 2010 09:48:00 +0300 http://stamelosioannis.blogspot.com/2010/09/blog-post_8979.html «Και οι δυο είναι πολιτικοί από σπόντα: ασχολήθηκαν με τα κοινά από ενδιαφέρον, ως πολίτες, αλλά δεν ξεπήδησαν από κανέναν κομματικό σωλήνα. Και οι δύο είναι πετυχημένοι, γνωστοί για τη δουλειά τους- ο ένας στη θεσμική θωράκιση των δικαιωμάτων του πολίτη, ο άλλος στην υγιή επιχειρηματικότητα, που δεν περιμένει κρατικά κονδύλια για να ακμάσει. Και οι δύο είναι κοσμοπολίτες: δεν αντιλαμβάνονται τις πόλεις σαν κομματάρχες επαρχίας αλλά σαν ζωντανούς οργανισμούς, ανοιχτούς στον κόσμο, που διεκδικούν τη σύγκριση όχι με το μέτρο του δικού μας μικρόκοσμου αλλά με εκείνο των παγκόσμιων μητροπόλεων» (…)

«Ο Καμίνης και ο Μπουτάρης είναι δυο πρόσωπα που βλέπουν την πολιτική αλλιώς. Δεν έχουν πελάτες να βολέψουν, δεν έχουν να πουλήσουν κλισέ. Δεν τους στήριξαν κομματικοί στρατοί, δεν είναι τρόφιμοι του βαθέος κράτους. Εκφράζουν ένα πρότυπο πολιτικού που δεν φταίνε για την απογοήτευση των πολιτών. Αν η αγανάκτηση που εκφράζουν σε μεγάλο βαθμό οι πολίτες είναι ειλικρινής, τα δυο συγκεκριμένα πρόσωπα θα τεθούν σύντομα στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος και ίσως υπερψηφισθούν από κοινωνικές δυνάμεις που αποστρέφονται ό,τι εκπροσωπεί σήμερα τα κοινά» καταλήγει. Μένει πλέον να δούμε πώς θα τις ερμηνεύσει η κοινωνία… ]]> ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ Ι.Σ.: Βυβιζόμαστε; http://stamelosioannis.blogspot.com/2010/09/blog-post_320.html Mon, 06 Sep 2010 09:39:00 +0300 http://stamelosioannis.blogspot.com/2010/09/blog-post_320.html


Για τον πρωθυπουργό ισχυρίζεται πως δεν έχει πείσει κανέναν μέχρι σήμερα «ότι η αναγκαία προσπάθεια για τη δηµοσιονοµική εξυγίανση είναι πράγµατι εθνική. Κατ’ ουσίαν «γδέρνονται» συστηµατικά και αλύπητα µόνο οι µισθωτοί και οι συνταξιούχοι! Η µικρή επιχειρηµατική δραστηριότητα εξοντώνεται (το «νοικιάζεται ή πωλείται» κυριαρχεί παντού) και κανείς δεν έχει καταλάβει αν οι οικονοµικά ισχυροί πληρώνουν, πράγµατι, κάποιο τίµηµα και αυτοί!

Και επειδή στις σηµερινές καπιταλιστικές κοινωνίες δεν είµαστε όλοι ίδιοι ή ίσοι, κανείς δεν µπορεί να προβλέψει αν στο τέλος αυτής της προσπάθειας θα προκύψει µια πιο ισχυρή Ελλάδα στην οποία ωφεληµένα θα είναι τα φτωχότερα ή τα µεσαία στρώµατα. Με τα σηµερινά δεδοµένα µόνο ένας αφελής θα πίστευε κάτι τέτοιο και αυτό αυξάνει την ανασφάλεια ειδικά στους νέους που θέλουν να µεταναστεύσουν στο εξωτερικό για να βρουν µια καλύτερη και αξιοπρεπέστερη ζωή! Ποιο είναι το συµπέρασµα; Για το σηµερινό κατάντηµα της χώρας ευθύνονται σίγουρα οι µεταπολιτευτικοί της ηγέτες που µύησαν τους πολίτες στη διαφθορά και την εξαπάτηση! Θα πληρώσει άραγε κανείς; Αµφιβάλλω!» καταλήγει.

]]> ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ Ι.Σ.: Με τη ματιά των γελοιoγράφων των ΝΕΩΝ http://stamelosioannis.blogspot.com/2010/09/blog-post_06.html Mon, 06 Sep 2010 09:11:00 +0300 http://stamelosioannis.blogspot.com/2010/09/blog-post_06.html Του Κ. Μητρόπουλου
Δημοσιεύτηκε στα ΝΕΑ (6-9-2010)

Του T. Αναστασίου
Δημοσιεύτηκε στα ΝΕΑ (6-9-2010)

Του Κ. Μητρόπουλου
Δημοσιεύτηκε στα ΝΕΑ (6-9-2010) ]]> ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ Ι.Σ.: Το μαχαίρι και το πεπόνι http://stamelosioannis.blogspot.com/2010/09/blog-post_05.html Sun, 05 Sep 2010 23:30:00 +0300 http://stamelosioannis.blogspot.com/2010/09/blog-post_05.html Του Η. Μακρή
Δημοσιεύτηκε στην Καθημερινή της 5ης Σεπτεβρίου 2010
]]> ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ Ι.Σ.: Αναξιοκρατία με φρέσκο πρόσωπο; http://stamelosioannis.blogspot.com/2010/09/blog-post_4341.html Sat, 04 Sep 2010 10:29:00 +0300 http://stamelosioannis.blogspot.com/2010/09/blog-post_4341.html
Δυστυχώς όμως κυρίως με ευθύνη των κομμάτων ο πολιτικός κόσμος παραμένει ίδιος, δείχνοντας οτι δεν αντιλαμβάνεται τις επιτακτικές ανάγκης της εποχής. "Και παραμένει ίδιος, όσο δεν αιμοδοτείται με νέα αξιόλογα πρόσωπα από την κοινωνία (προσοχή, ανανέωση δεν σημαίνει “αναξιοκρατία με φρέσκο πρόσωπο”) και όσο οι άξιοι πολίτες αρνούνται (εν πολλοίς δικαιολογημένα) να “μπλέξουν με τα σκ...” Τεράστια ευθύνη βεβαίως έχουν διαχρονικά, όσοι ηγέτες έχουν δώσει ή δίνουν την ευκαιρία σε πρόσωπα που δεν θα έπρεπε. Διότι, η “φρεσκάδα” και το “συμπαθητικό” τους πολλές φορές ωθεί την κοινωνία να επικροτήσει αρχικά την παρουσία τους - και έτσι παγιώνονται "ανώφελες" προσωπικότητες στο δημόσιο βίο, καθώς η δημοκρατία καθιστά σεβαστή την επιθυμία της πλειοψηφίας, η δημοφιλία και η αναγνωρισιμότητα γίνονται σταδιακά ένα σοβαρό κεφάλαιο, που επιβεβαιώνεται από δημοσκοπήσεις - και μόνο ένα σοβαρό λάθος (κάτι που δεν προκύπτει αν δεν ασκείς ουσιαστικά πολιτική ή αν οι καταγγελίες περνούν στο "ντούκου") μπορεί να ανατρέψει μια “πορεία προς το τίποτα”, σημειώνει ο Πρ. Δούκας στο μπλογκ του "Ποιος φταίει για την Αθήνα".

Δυστυχώς έχουν γεμίσει τον κόσμο από μέτριους και κάτω γιατί η συγκυρία και οι κομματικοί μηχανισμοί τους έδωσαν την ευκαιρία να γίνουν αναγνωρίσιμοι.

"Όταν λοιπόν υπάρχουν άξιοι πρωταγωνιστές του δημόσιου βίου, “νέας κοπής” και νέων αντιλήψεων, που τολμούν να εκτεθούν στην πολιτική - και μάλιστα για το πιο διεφθαρμένο κομμάτι του ελληνικού κράτους, όπως είναι ο Δήμος Αθηναίων - τότε θα έλεγε κανείς οτι η κοινωνία θα έπρεπε να τους στηρίξει αναφανδόν. Έλα όμως που η “έλλειψη αναγνωρισιμότητας” (ή στην ουσία η αποπολιτικοποίηση, η μη τακτική παρακολούθηση των πολιτικών πραγμάτων) εμποδίζουν την αποδοχή του καινούργιου; Είναι πράγματι δύσκολο να γνωρίζει και να μπορεί να αποτιμήσει το μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας το πόσο αποτελεσματικό ή συνεπές ήταν το έργο του Συνήγορου του Πολίτη. Ωστόσο, είναι εύκολο να ταχθεί κανείς υπέρ της υποψηφιότητας Καμίνη, με βάση τα χαρακτηριστικά του βιογραφικού του, την γενικότερη ιδεολογικοπολιτική παρουσία του, αλλά και την ελπίδα οτι η εκ των έσω γνώση των δυσλειτουργιών της τοπικής αυτοδιοίκησης θα αποτελέσει ένα εχέγγυο για το ξερίζωμα της φαυλότητας από ένα δήμο, που κυβερνάται εδώ και 24 χρόνια από την ίδια παράταξη, με μερικούς από τους αντιδημάρχους και συμβούλους να έχουν γίνει “ένα με το κτήριο”, όλα αυτά τα χρόνια.

Κι εδώ φτάνουμε στο πολιτικό πρόβλημα (και δίλημμα), με όλες τις έννοιες της λέξης: Είναι προτιμότερο το ρίσκο (προκειμένου να γίνει σοβαρή δουλειά, με νέο πνεύμα, στο Δήμο της Αθήνας), να παραμείνει δήμαρχος άλλη μια τετραετία ο Νικήτας Κακλαμάνης; Ή προκειμένου να φύγει, οποιαδήποτε άλλη λύση είναι προτιμότερη - τουλάχιστον να αλλάξει η παράταξη που διοικεί το δήμο;

Το ποσοστό του 27,7% που εμφανίζεται να παίρνει ο Γιώργος Καμίνης στην πολύ πρόσφατη δημοσκόπηση της GPO για το Mega, δεν είναι καθόλου αμελητέο για νεοεισερχόμενο στην πολιτική (καμία σχέση με το υποβολιμαία χαμηλό που ήθελα να εμφανίσουν παραδημοσιογραφικά “δήθεν μπλογκ”). Υπολείπεται βεβαίως του 40,9% της Φώφης Γεννηματά, που σύμφωνα με διαρροές από μετρήσεις που έκανε το ΠΑΣΟΚ, ήταν η μόνη που θα κέρδιζε τον Νικήτα Κακλαμάνη. Ωστόσο, αν οι πολιτικές ηγεσίες πρέπει να τολμήσουν μία, η κοινωνία (που απαιτεί και τις ανατροπές) πρέπει να τολμήσει δέκα.

Γιατί μια κοινωνία που μπορεί να αναγνωρίσει το καλύτερο - και να το επιβραβεύσει - χαράζει με άλλο τρόπο την ίδια της την τύχη. Αντίθετα, αν αρκείται σε ένα σκηνικό όπου (όπως λέει το ρεπορτάζ) ο Μίχας θέλει να “φάει” τον Φασούλα από τον Πειραιά, αλλά ούτε ο Μίχας ούτε η Φώφη δέχονται να κατέβουν αν είναι υποψήφιος περιφερειάρχης ο Σγουρός, ενώ υποψηφιότητες όπως του Μπουτάρη δεν ευοδώνονται και θητείες όπως του Νικήτα Κακλαμάνη επιβεβαιώνονται με επανεκλογή - τότε δεν έχει δικαίωμα να απαιτεί ανατροπές. Μπορεί απλά να παραμένει τριτοκοσμική και να υφίσταται τις συνέπειες της πορείας, που μέχρι τώρα έχει χαράξει..." καταλήγει ο Δούκας. ]]> ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ Ι.Σ.: Ακούει κανείς; http://stamelosioannis.blogspot.com/2010/09/blog-post_2597.html Sat, 04 Sep 2010 10:18:00 +0300 http://stamelosioannis.blogspot.com/2010/09/blog-post_2597.html alfavita

Ανοιχτή επιστολή προς την πλειοψηφία του ΔΣ της ΟΛΜΕ, του Σπύρου Σαγιά

03/09/2010 - 20:29

Αγαπητοί «συνάδελφοι»,

με θαυμασμό και αίσθημα συνδικαλιστικής υπερηφάνειας (ξανα)διάβασα την ανακοίνωσή σας με θέμα «Κανένα τμήμα πάνω από 25 μαθητές - Οχι στις υποχρεωτικές υπερωρίες!» ( [www.alfavita.gr] ). Λόγω της χρονικής της σύμπτωσης με ανάλογη ανακοίνωση της ΔΟΕ ( [www.alfavita.gr] ) μια σύγκριση μεταξύ τους είναι αναπόφευκτη.

Στο μακροσκελέστατο κείμενο της ΔΟΕ γίνεται μια προσπάθεια να κουραστεί ο δάσκαλος με πλήθος ανούσιων πληροφοριών, ενώ το δικό σας μεστό και λιτό κείμενο εστιάζει σε 4 ουσιώδη σημεία - κλειδιά της φετινής συνδικαλιστικής δράσης. Τώρα βέβαια οι κακές γλώσσες λένε ότι το κείμενο της ΔΟΕ είναι μια πληρέστατη συνδικαλιστική ενημέρωση, ενώ το δικό σας δουλειά του ποδαριού - πυροτέχνημα με στόχο την παραπλάνηση των ηλιθίων στους οποίους νομίζετε ότι απευθύνεστε. Αλλά αυτές είναι κακές γλώσσες!

Στο κείμενό σας προτρέπετε τους συναδέλφους να μη δεχθούν πάνω από 25 μαθητές ανά τμήμα ούτε υποχρεωτικές υπερωρίες ούτε τον ρόλο του μέντορα, για να νιώσουν τη χαρά της ακάλυπτης συνδικαλιστικής δράσης. Βέβαια οι κακές γλώσσες λένε ότι πετάτε το μπαλάκι στους εργαζόμενους - ηλίθιους, αφού επιτρέψατε με τη νωθρότητά σας την ψήφιση του ανοσιουργήματος ν. 3848/2010. Θα μου πείτε τα ίδια κάνει και η ΔΟΕ... πλην όμως:

Στην ανακοίνωσή της η ΔΟΕ αναγράφει αμέτρητες φορές την απόλυτη συνδικαλιστική κάλυψη των μελών της, ενώ εσείς καμία. Οι κακές γλώσσες βέβαια λένε ότι η ΔΟΕ υπερβάλλει και παραπλανά. Όμως:

Γιατί δεν φρενάρετε στην πράξη την ασυδοσία του υπουργείου στο μόνο ίσως σημείο που γίνεται εύκολα, ανακοινώνοντας διαρκή συνδικαλιστική κάλυψη των εργαζομένων με στάσεις εργασίας τις ώρες των ενδεχόμενων υποχρεωτικών υπερωριών;

Μήπως τελικά πρέπει να ρίξετε μια ματιά στο κείμενο της ΔΟΕ; Μήπως πρέπει να ενημερώσετε τους συναδέλφους ότι η άρνηση εκτέλεσης υπηρεσίας είναι πειθαρχικό παράπτωμα, εκτός εάν εσείς έχετε μεριμνήσει διαφορετικά με συνδικαλιστική κάλυψη;

Αγαπητοί «συνάδελφοι», οι κακές γλώσσες λένε ότι το κύριο μέλημά σας είναι η εξαργύρωση της θέσης στην οποία σας επέτρεψαν να βρίσκεστε οι ηλίθιοι στους οποίους απευθύνεστε. Αλλά βέβαια δεν πιστεύει κανείς κάτι τέτοιο, διότι διαφορετικά θα δεχόταν ότι είναι ηλίθιος.

Τελικά, αγαπητοί «συνάδελφοι», πραγματικά νομίζετε ότι απευθύνεστε σε ηλίθιους; Αν το πιστεύετε, έχετε ένα δίκιο, απλά διότι βρίσκεστε στη θέση που βρίσκεστε. Όμως τα λάθη διορθώνονται.

Αγαπητοί «συνάδελφοι», ντροπή σας, όχι γιατί είστε συνάδελφοι, αλλά γιατί είστε εκπαιδευτικοί!

Σπύρος Σαγιάς, φυσικός ]]> ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ Ι.Σ.: Ο πανδαμάτωρ χρόνος http://stamelosioannis.blogspot.com/2010/09/blog-post_2751.html Sat, 04 Sep 2010 09:52:00 +0300 http://stamelosioannis.blogspot.com/2010/09/blog-post_2751.html Κανένα κόµµα δεν θα είχε πετύχει το παραµικρό, αν δεν ποντάριζε στην αδύνατη µνήµη των Ελλήνων γράφει ο Τζανάκης στα σημερινά ΝΕΑ. Σιγά την είδηση. Ακόμα και οι Τούρκοι απλοί μελετητές της συμπεριφοράς μας το ξέρουν: «του Γκιαούρη το γινάτι κρατάει τρεις μέρες» λένε.

Τα κόμματα, σημειώνει ο Τζανάκης, «γνωρίζουν πια, ότι ο µοναδικός µοχλός των εξελίξεων είναι ο χρόνος και όχι η πολιτική τους. Ετσι, αγοράζουν χρόνο και πουλάνε πολιτική! (…)

Αυτό που δεν έχει ακούσει κανείς ακόµα, είναι η διαδροµή εξόδου από την κόλαση. Πώς θα πάµε, από πού θα πάµε και πόσοι θα αντέξουµε στον δρόµο. Αν δεν µας τα πει ο κ. Παπανδρέου στη Θεσσαλονίκη, κάποιοι - θέλοντας και µη - θα περιµένουν να τα ακούσουν από τον [εκπρόσωπο της ΝΔ] κ. Παν. Παναγιωτόπουλο» μπορεί γράφει ο Τζανάκης και πριν από την ώρα του...

]]> ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ Ι.Σ.: Επετειακά http://stamelosioannis.blogspot.com/2010/09/blog-post_8279.html Sat, 04 Sep 2010 09:40:00 +0300 http://stamelosioannis.blogspot.com/2010/09/blog-post_8279.html «Αν η ιστορία ενός κόμματος είναι η ιστορία των προέδρων του", σημειώνει, "ασφαλώς η διαδρομή από Παπανδρέου σε Παπανδρέου είναι αξιοσημείωτη".
"Φυσικά οι καιροί αλλάζουν, άλλαξε και το ΠΑΣΟΚ. Από το κίνημα των γενεών του ΕΑΜ, του 114 και του Πολυτεχνείου, έγινε το κόμμα των γενεών του Γέιλ, του Χάρβαρντ και του LSΕ. (…)
Στο γκρίζο φόντο του Μνημονίου τα γενέθλια συνθήματα «Εθνική Ανεξαρτησία- Λαϊκή Κυριαρχία» και «Η Ελλάδας στους Ελληνες» μοιάζουν φαντάσματα που βγήκαν από τα οστεοφυλάκια και αναζητούν όσους νοσταλγούν την εποχή της ολικής αφήγησης της Ιστορίας, που είχε ήρωες, χαρταετούς και όνειρα. Στο ΠΑΣΟΚ μαζεύτηκαν απλώς για να τιμήσουν την παράδοση. Ετσι όπως την εννοούσε ο Γούντι Αλεν: «Παράδοση είναι η ψευδαίσθηση της συνέχειας μεταξύ των γενεών», καταλήγει ο Λακόπουλος. ]]> ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ Ι.Σ.: Να γίνει επιτέλους κάτι http://stamelosioannis.blogspot.com/2010/09/blog-post_04.html Sat, 04 Sep 2010 09:22:00 +0300 http://stamelosioannis.blogspot.com/2010/09/blog-post_04.html «Για δήμαρχος δεν πάω, περιφερειάρχης δεν πρόκειται να γίνω, και στην κυβέρνηση δεν με βλέπω να μπαίνω. Άρα, ποσώς με ενδιαφέρει τι θα κάνει αύριο ο Γιώργος, τι ονόματα θα ανακοινώσει, ποιους θα χρίσει υποψηφίους και ποιους θα βάλει στην κυβέρνηση για να συμπληρώσουν τα κενά. Μόνο φιλολογικό μπορεί να είναι το ενδιαφέρον και τίποτε περισσότερο. «Υποψήφιος και αυτός»; «Ναι, το έλεγαν από μέρες. Κι ο άλλος, ε; Πού τον βρήκαν ρε παιδιά». Κουβέντες του ποδαριού- και του αέρα. Σε μια χώρα που κανονικά θα έπρεπε να γκρεμιστεί και να χτιστεί από την αρχή, κάτι τέτοια μοιάζουν με μπογιάντισμα. Μεγάλη τομή ο «Καλλικράτης», σου λέει ο Γιώργος. Βεβαίως, μεγάλη. Ποιος θα την υλοποιήσει όμως. Και με τι λεφτά; Γιατί πέρυσι τέτοιον καιρό στη Θεσσαλονίκη μού το ΄πε (και θα με κυνηγάει κι εκείνον και μένα που τον ρώτησα για μια ζωή) ότι «λεφτά υπάρχουν», αλλά όπως αποδείχθηκε όχι λεφτά δεν υπήρχαν, αλλά ούτε μαντίλι για να κλάψουμε!» γράφει ο Παπαχρήστος στα σημερινά ΝΕΑ.

Και αφού λεφτά δεν υπάρχουν τι μπορεί να γίνει; «Να ασχοληθεί και με τον κοσμάκη. Τον απλό άνθρωπο που επλήγη βάναυσα από τη σκληρή λιτότητα και υποφέρει. Που είναι ανασφαλής για το αύριο που έρχεται και που με όσα ακούει κάθε μέρα είναι τόσο τρομοκρατημένος που δεν μπορεί να πάρει τα πόδια του. Γι΄ αυτούς τους ανθρώπους, κάτι πρέπει να κάνει ο Γιώργος» σημειώνει.

Που μπορεί να το κάνει όμως; «ο Γιώργος έχει τεράστιες ευθύνες να βελτιώσει τουλάχιστον την καθημερινότητα των ανθρώπων που πλήττονται από τη σκληρή λιτότητα. Να κάνει πράγματα που έμμεσα να βελτιώνουν τη ζωή τους. Στην υγεία, την παιδεία, τις μεταφορές, τα δίκτυα, τη δημόσια διοίκηση» επισημαίνει.

Αφού δεν μπορεί να δώσει λεφτά, κατά το κοινώς λεγόμενο, τουλάχιστον ας μας κάνει τη ζωή καλύτερη. «Βάλε μηχανισμούς να μαζέψουν όλους αυτούς τους κερδοσκόπους που λυμαίνονται ανεξέλεγκτοι την αγορά. Που θησαυρίζουν εις βάρος ανήμπορων να αντιδράσουν ανθρώπων: στα καύσιμα, στα είδη διατροφής, στα φάρμακα» γράφει ο Παπαχρήστος. Και ποιος μπορεί να διαφωνήσει;

]]>