urn:aggregator-vasilakism-gr:feeds:atom Vasilakism Συναθροιστής » Ιστολογιο Ιδεών c http://khatzidakis.blogspot.com/2010/09/blog-post.html c c
Οι αλλαγές τίτλων των Υπουργείων και η ανακύκλωση των ίδιων ανθρώπων, δεν αποτελούν λύσεις. Τις περισσότερες φορές είναι πρόβλημα. Η αλλαγή τίτλων ή και αρμοδιοτήτων απαιτεί προεδρικά διατάγματα με έγκριση από το Συμβούλιο της Επικρατείας που καθυστερούν μήνες και εν τω μεταξύ εντείνεται η χαοτική κατάσταση στη δημόσια διοίκηση. Η δε ανακύκλωση των ίδιων ανθρώπων επιβραδύνει τους ρυθμούς του κυβερνητικού έργου, διότι απαιτείται μια εύλογη περίοδος μερικών μηνών για εξοικείωση με τα νέα καθήκοντα.

Τρία πράγματα είναι τα βασικά για να πετύχει μια κυβέρνηση: Σωστή πολιτική. Ικανά πρόσωπα. Και αποτελεσματική δημόσια διοίκηση. Το τρίτο ούτε υπήρχε ούτε θα υπάρχει στο άμεσο μέλλον, διότι απαιτούνται επαναστατικές αλλαγές και χρειάζεται αρκετός χρόνος. Το δεύτερο, όσο υπήρχε μέχρι πρότινος, άλλο τόσο υπάρχει και τώρα, διότι μόνο μία Υπουργός βρέθηκε εκτός κυβέρνησης. Όσο για το πρώτο; Άλλα έλεγε το ΠΑΣΟΚ προεκλογικά, άλλα κάνει τώρα και ούτε το ίδιο ξέρει τι θα κάνει στο άμεσο μέλλον. ]]> http://khatzidakis.blogspot.com/2010/08/blog-post_31.html c c
Η δημοσιονομική εξυγίανση είναι αναγκαία, αλλά όχι ικανή συνθήκη για την υπέρβαση της κρίσης. Αφήστε, που ούτε αυτή θα επιτευχθεί αν πέσουμε σε βαθύ τέλμα ύφεσης και δεν υπάρχουν επαρκή έσοδα για τον προϋπολογισμό. Η ανάπτυξη δεν διατάσσεται. Απαιτεί πολλές φορές συγκρούσεις και ανάληψη πολιτικού κόστους. Απαιτεί, όμως, εξίσου σοβαρό σχεδιασμό και ανθρώπους με διοικητικές ικανότητες που σε σύντομο χρονικό διάστημα θα μπορέσουν να δώσουν χειροπιαστά αποτελέσματα. Εκεί η τρόικα δεν έχει καμιά συνταγή. Η αξιοποίηση των καλύτερων στελεχών με γνώση και αποτελεσματικότητα είναι μονόδρομος. Και αυτό δεν φαίνεται να γίνεται. ]]> http://khatzidakis.blogspot.com/2010/08/blog-post.html c c
Η διαχείριση, βέβαια, των συνεπειών της ήττας του περασμένου Οκτωβρίου δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση. Το ίδιο και η τεράστια ανισορροπία σε σχέση με τις προτιμήσεις των μέσων ενημέρωσης. Αυτά, όμως, είναι που κάνουν πιο επιτακτική την ανάγκη για μια δημιουργική ενότητα του κεντροδεξιού χώρου. Δημιουργική ενότητα που είναι η καλύτερη στρατηγική όχι μόνο για την παράταξη, αλλά και για τον καθένα από εμάς. Τούτες τις ώρες λοιπόν, η ψυχραιμία, η συλλογικότητα και η μετριοπάθεια χρειάζονται ίσως περισσότερο παρά ποτέ.

Τρεις φορές στη ΔΑΠ και δυο φορές στην ΟΝΝΕΔ είχα πρωταγωνιστικό ρόλο σε δύσκολες – στα χρόνια εκείνα – φοιτητικές εκλογές. Δεν είχαμε όλοι οι ΔΑΠίτες και οι ΟΝΝΕΔίτες τότε τις ίδιες ακριβώς θέσεις. Ούτε τις ίδιες εσωκομματικές προτιμήσεις. Είχαμε, όμως, κάποιους βασικούς κοινούς στόχους. Είχαμε πολλά κοινά οράματα. Αλλά και τη φλόγα για μια καλύτερη Ελλάδα. Αυτή τη φλόγα χρειάζεται να ανάψουμε και σήμερα. Να κάνουμε μια στάση. Να σκεφτούμε όλοι ξανά. Να δοκιμάσουμε να βάλουμε στην άκρη αυτά που μας χωρίζουν. Να φτιάξουμε τη μεγάλη σύγχρονη ευρωπαϊκή κεντροδεξιά. Και να θυμόμαστε πάντα πως όλοι μαζί θα μπορούσαμε καλύτερα. ]]> http://khatzidakis.blogspot.com/2010/07/blog-post_30.html c c
Μακάρι το ΠΑΣΟΚ, έστω και υπό την πίεση της Τρόικας, να προχωρήσει προς τη σωστή κατεύθυνση. Προσωπικά έχω αρκετές αμφιβολίες. Αρκεί να δει κανείς τις μεταλλάξεις και τις παλινωδίες μέσα σε δύο μήνες της κυβέρνησης για τα φορτηγά, την αντίφαση, από τη μια να περιορίζουν τις συντάξεις των χαμηλοσυνταξιούχων και από την άλλη να μην τολμούν να ενοχλήσουν ισχυρές συντεχνίες των ΔΕΚΟ, αλλά και την έλλειψη σαφούς αναπτυξιακής πολιτικής με το πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων 40% χαμηλότερα και το ΤΕΜΠΜΕ 16 φορές κάτω σε σχέση με το 2009.

Εμείς πάντως, σ’αυτή τη συγκυρία, οφείλουμε να μην είμαστε η κλασική ελληνική αντιπολίτευση. Τι σημαίνει αυτό; Μετά την αυτοκριτική μας για τα λάθη μας και την έλλειψη τόλμης που μας διέκρινε, να κάνουμε ό,τι είναι δυνατόν για να γίνουμε ένα σύγχρονο, ευρωπαϊκό, κεντροδεξιό κόμμα. Δηλαδή, από τη μια πλευρά, να εγκαταλείψουμε τα φοβικά σύνδρομα του παρελθόντος, λόγω των οποίων και εμείς οι ίδιοι είχαμε εξιδανικεύσει την αριστερά και το σοσιαλισμό και είχαμε υποταχθεί σε τέτοιου είδους λογικές. Και από την άλλη, να στηρίζουμε κάθε σωστή επιλογή που, έστω και αναγκασμένη απ’τα πράγματα, υιοθετεί η κυβέρνηση. Αλλά και να ωθούμε πρώτοι την κυβέρνηση προς λύσεις που έχουν επικρατήσει σε όλη την Ευρώπη και τις έχει ανάγκη ο τόπος.

Το ΠΑΣΟΚ ας αντιμετωπίσει μόνο του το πρόβλημα της αναξιοπιστίας που αναμφισβήτητα έχει λόγω των προεκλογικών του υποσχέσεων. Εμείς όμως ένα δρόμο έχουμε για να αντιμετωπίσουμε την ενοχοποίηση του πολιτικού μας χώρου και να αποκτήσουμε ξανά αξιοπιστία: Το δρόμο της ειλικρίνειας, της υπευθυνότητας και του θάρρους. Το δρόμο της υπεράσπισης σύγχρονων ευρωπαϊκών λύσεων με βάση τη δική μας φιλελεύθερη ιδεολογία. Πολλοί απ’όσους έχουν εθιστεί σε τακτικισμούς μπορεί να δυσκολευτούν στην αρχή με μια τέτοια προσέγγιση. Τις κινήσεις τακτικής, όμως, του παρελθόντος είναι που πληρώνουμε ως σήμερα. Με την ειλικρίνεια και την υπευθυνότητα, αντίθετα, τελικά πάντα κερδίζεις. ]]> http://khatzidakis.blogspot.com/2010/07/blog-post_21.html c c Μόνο τις τελευταίες μέρες, μας απασχόλησαν δύο σχετικά θέματα: η τρομοκρατία και τα μπλογκς. Στην τρομοκρατία έχουμε ένα θλιβερό μονοπώλιο στην Ευρώπη που εδράζεται, προφανώς, στο κοινωνικό μίσος, αλλά και στο ότι υπάρχουν ακόμα και τώρα ορισμένες δυνάμεις που, εμμέσως έστω, είναι έτοιμες να κατανοήσουν το φαινόμενο. Τα μπλογκς πάλι, είναι σχεδόν παντού η δύναμη του κάθε ενεργού πολίτη για τη διάδοση των απόψεών του χωρίς μεσολαβητές. Εδώ έχουν γίνει σε ένα βαθμό βήμα, ώστε, κάτω από το πέπλο της ανωνυμίας, να διακινούνται σε πολλές περιπτώσεις αληθοφανείς, αλλά ανυπόστατες και γελοίες φήμες και να προωθείται μια εμετική και μειωτική για το πολιτισμικό επίπεδο της χώρας δήθεν δημοσιογραφία.
Πολλά παραδείγματα που σχετίζονται με την κοινωνική μας νοοτροπία μπορεί να αναφέρει κανένας και τα οποία μας διαφοροποιούν από άλλες ευρωπαϊκές χώρες, αφήνοντάς μας, επί της ουσίας, μακριά από τον πραγματικό δρόμο της Ευρώπης. Η Ευρώπη πρέπει να είναι η κατεύθυνσή μας γιατί εκεί εντασσόμαστε γεωγραφικά, πολιτικά, οικονομικά και πολιτισμικά. Μόνο που το δρόμο αυτό δεν θα τον βρούμε αν δεν αποκοπούμε από φαινόμενα που μας μειώνουν και μας οπισθοδρομούν. Στην ΟΝΝΕΔ κάποτε λέγαμε «δεν θα αλλάξει η Ελλάδα αν δεν αλλάξουμε πρώτα εμείς». Δυστυχώς ισχύει και σήμερα… ]]> http://khatzidakis.blogspot.com/2010/07/blog-post.html c c
Την ίδια πάνω κάτω τακτική έχουν και με μια σειρά από άλλα προβλήματα του ελληνικού δημοσίου. Στο ασφαλιστικό, αφού πέρασαν τροπολογία το Δεκέμβρη για χαλάρωση του νόμου της ΝΔ, στη συνέχεια θυμήθηκαν ότι δεν υπάρχει σάλιο. Στην κοινωνική πολιτική, αφού το Γενάρη έδωσαν το επίδομα κοινωνικής αλληλεγγύης, απ’το Φλεβάρη και μετά, άρχισαν τις περικοπές μέχρι και στους χαμηλοσυνταξιούχους. Δεν έχει άλλη επιλογή μπροστά σε μια δύσκολη κατάσταση η κυβέρνηση από το να παραδεχθεί πως έλεγε ψέματα προεκλογικά, πως έχασε πολύτιμο χρόνο μετεκλογικά, αλλά και πως πρέπει να κάνει με θάρρος τη δουλειά της χωρίς φτηνά επικοινωνιακά κόλπα. Και δεν έχει άλλο δρόμο η Νέα Δημοκρατία από το να αναγνωρίσει με ευθύτητα τα λάθη του παρελθόντος, να υπερασπιστεί με θάρρος τις όποιες πετυχημένες επιλογές της, και να ωθεί την κυβέρνηση στο δρόμο της υπευθυνότητας και της σοβαρότητας. ]]> http://khatzidakis.blogspot.com/2010/06/blog-post_28.html c c
«Η Νέα Δημοκρατία βρέθηκε σε δύσκολη θέση. Θα μπορούσε να βγει. Αλλά όχι με μαγικές συνταγές. Πρώτα απ’ όλα, πρέπει πλέον να κλείσει ο κύκλος της αυτοκριτικής, με ξεκάθαρες παραδοχές για τα συν και τα πλην του κυβερνητικού μας παρελθόντος. Δεν μπορεί να περηφανευόμαστε για τον έλεγχο των δαπανών, για τη φοροδιαφυγή και για συμπεριφορές συγκεκριμένων προσώπων. Αλλά και δεν μπορεί να μην ορθώνουμε το ανάστημά μας για να υπερασπιστούμε τις επιλογές μας: ενεργειακή διπλωματία, Βουκουρέστι, μεγάλα έργα, Ανώτατη Εκπαίδευση, ΟΤΕ, ΟΛΠ, Ολυμπιακή. Αν εμείς δε μιλήσουμε για τα θετικά, σχεδόν κανένας άλλος δεν πρόκειται να μιλήσει.
Δεύτερον, είναι ορθή επιλογή να υπερασπιστούμε με θάρρος τις ιδέες μας. Έχοντας ζήσει για χρόνια στο εξωτερικό, εξακολουθεί να μου κάνει εντύπωση ότι δεν έχουμε προβάλει την ελεύθερη οικονομία ως προϋπόθεση για την άσκηση κοινωνικής πολιτικής. Ότι, στο όνομα μιας δήθεν κοινωνικής ευαισθησίας, δεν έχουμε αντιταχθεί όσο πρέπει στο συντεχνιακό κρατισμό. Ότι συμβιβαστήκαμε με κάποιες σοβιετικού τύπου δομές στην εκπαίδευση. Ότι δεν είχαμε το θάρρος να υπερασπιστούμε την αστυνομία όταν κάνει τη δουλειά της. Δε δικαιολογείται να έχουμε περίπου τύψεις που δεν είμαστε σοσιαλιστές. Αλλά δεν έχουμε και κανένα λόγο να εξειδικεύουμε τόσο πολύ την ιδεολογία μας, ώστε να μένουν έξω απ΄την ομπρέλα μας πολλοί δυνάμει ψηφοφόροι μας. Ας γίνουμε απλώς η μεγάλη, σύγχρονη, ευρωπαϊκή κεντροδεξιά
Τρίτον, σε ζητήματα διαφάνειας, να δείξουμε ότι είμαστε ένα βήμα μπροστά. Δεν κάνουμε συμβιβασμούς, δεν κάνουμε εκπτώσεις. Αλλά δεν πρέπει να παραδοθούμε, ωθούμενοι από θλιβερούς λαϊκιστές, σε ένα κλίμα πολιτικού κανιβαλισμού.
Τέταρτον, να πάρουμε διαζύγιο από τη λογική της υπεράσπισης επιμέρους συμφερόντων. Είτε πρόκειται για επιχειρηματικά είτε για συνδικαλιστικά συμφέροντα. Η Νέα Δημοκρατία είναι κόμμα πολυσυλλεκτικό και οφείλει να προχωρεί με γνώμονα το συμφέρον των πολλών ανυπεράσπιστων πολιτών. Η εκλογική επιτυχία δεν είναι πρόσθεση ετερόκλητων υποστηρικτών, αλλά πολλαπλασιασμός δυνάμεων μέσα από αξιόπιστες θέσεις.
Πέμπτον, να πρωταγωνιστήσουμε με υπευθυνότητα στην προσπάθεια να βγει η Ελλάδα απ’ τη μεγάλη κρίση. Αν η κυβέρνηση κάνει λάθη, εμείς είμαστε υποχρεωμένοι να σταθούμε στο ύψος που επιτάσσει η ιστορικότητα των στιγμών. Δεν θα υποστείλουμε φυσικά τη σημαία της κριτικής. Αλλά αυτές τις ώρες, πρέπει να δώσουμε όλοι τον καλύτερό μας εαυτό. Να συμβάλουμε στη διαμόρφωση ενός κλίματος συνεννόησης όλων των υγιών δυνάμεων της χώρας. Να βάλουμε πάνω απ’ όλα την Ελλάδα.
Έκτη προϋπόθεση: Η στελεχιακή ανανέωση μέσα σε κλίμα δημιουργικής ενότητας. Είναι ανάγκη να φτιαχτεί ένας καινούριος, υγιής κομματικός οργανισμός. Αλλά από τα καλύτερα υλικά, με τους κατάλληλους ανθρώπους στις κατάλληλες θέσεις. Χωρίς «εμείς» και «εσείς». Με συναίσθηση του πατριωτικού μας χρέους πως τώρα περισσότερο παρά ποτέ οφείλουμε να είμαστε μια αξιόπιστη εναλλακτική δύναμη. Όπως έχουν τα πράγματα, είμαστε καταδικασμένοι να πετύχουμε». ]]> http://khatzidakis.blogspot.com/2010/06/blog-post_15.html c c
Τα τηλεοπτικά κανάλια θα είχαν επαναστατήσει. Μια σειρά από πολιτικές δυνάμεις και αρθρογράφους θα καταδίκαζαν την κυβέρνηση. Και, φυσικά, θα ζητείτο η παραίτηση του αρμόδιου υπουργού. Τώρα; Με το ΠΑΣΟΚ κυβέρνηση συμβαίνουν όλα αυτά. Αλλά που καιρός για κριτική! Προφανώς κάποιοι βάζουν πολύ ψηλά τις κομματικές τους προτιμήσεις. Κάποιοι άλλοι δεν θέλουν να υπενθυμίσουν μια αναμφισβήτητη επιτυχία των κυβερνήσεων της Νέας Δημοκρατίας, που είχε πολλά να δείξει στη διπλωματία των αγωγών. Αλλά, εν πάση περιπτώσει, εκτός από τα κόμματά μας υπάρχει και η Ελλάδα. Μόνο που αυτό δεν «κολλάει» με τους μικροκομματικούς σχεδιασμούς ορισμένων. ]]> http://khatzidakis.blogspot.com/2010/06/blog-post.html c c
Η ΝΔ προσπάθησε να αλλάξει κάποια πράγματα. Με παρεμβάσεις στο ασφαλιστικό, με την αξιολόγηση στην Ανώτατη Εκπαίδευση, με αποκρατικοποιήσεις. Δεν προσπάθησε όμως αρκετά. Ωστόσο, ακόμα και αυτές οι λιγότερες απ’όσο θα έπρεπε προσπάθειες, αμφισβητήθηκαν. Όχι μόνο από τους αντιπάλους μας και τα λαϊκίστικα μίντια, αλλά και από μέρος των στελεχών μας των ίδιων. Σχεδόν οτιδήποτε ευρωπαϊκό θεωρήθηκε ανάλγητο. Σχεδόν οτιδήποτε αυτονόητο θεωρήθηκε νεοφιλελεύθερο. Τώρα τα ψέματα τελείωσαν. Η κρίση είναι μια ευκαιρία να πάρουμε οριστικά διαζύγιο από το λαϊκισμό, τον κρατισμό, το στρεβλό και αποτυχημένο μοντέλο αντι-ανάπτυξης που συντηρούσαμε τόσα χρόνια. Μπορούμε να το καταφέρουμε, αν δώσουμε τη μάχη των ιδεών για να ανατρέψουμε τη σημερινή πολιτική ισορροπία εις βάρος της κεντροδεξιάς στην Ελλάδα. Αν προχωρήσουμε μακριά από τον κρατισμό και το λαϊκισμό. Αν προβάλουμε σύγχρονες, ρεαλιστικές και ευρωπαϊκές θέσεις. Και αν, στην ιδιαίτερα κρίσιμη σημερινή συγκυρία, βάλουμε πάνω απ’όλα το συμφέρον της Ελλάδος. ]]> http://khatzidakis.blogspot.com/2010/05/blog-post_31.html c c
Πλάι σε αυτή την κατάσταση διεξάγεται και η συζήτηση για να βρεθούν τα κλεμμένα. Ορθώς; Απολύτως! Με σύνεση και ψυχραιμία; Καμία σχέση! Ο λαϊκισμός θριαμβεύει και πάλι. Με οικονομικούς όρους, η βασική αιτία για την επιβάρυνση του δημόσιου χρέους είναι η διόγκωση του δημόσιου τομέα. Ας το θυμόμαστε αυτό αν θέλουμε να διορθώσουμε το πρόβλημα. Διότι ορισμένοι φαίνεται ότι θέλουν να το ξεχάσουμε. Βεβαίως, αν και ποσοτικά, η διαφθορά των πολιτικών, δεν έχει ασφαλώς την ίδια συμμετοχή, ηθικά πρέπει να τιμωρηθεί αμείλικτα. Χωρίς συμβιβασμούς και χωρίς εκπτώσεις. Με βάση όμως τις προβλέψεις του Συντάγματος και των νόμων, χωρίς στοχοποίηση των πάντων. Τα λαϊκά δικαστήρια δεν μπορούν να δώσουν λύσεις στις σύγχρονες δημοκρατίες. Ούτε ορισμένοι εισαγγελείς των μέσων ενημέρωσης, των οποίων τα οικονομικά καλό θα ήταν να ελεγχθούν με τρόπο αντίστοιχο των πολιτικών. Για να γίνει η συζήτηση σοβαρά και σε όλη της την έκταση. Οι ανεξέλεγκτες αντιδράσεις, όμως, είναι αυτές που δε χρειάζονται αυτή την ώρα. Διότι θα επιδεινώσουν ακόμα περισσότερο, τόσο την κατάσταση της οικονομίας μας, όσο και αυτήν του πολιτικού μας συστήματος. Και μην ξεχνάμε: Καμιά οικονομία σε μεγάλη κρίση, όπως η δικιά μας, δε γίνεται να αντιμετωπίσει το πρόβλημά της αν το πολιτικό σύστημα κατεδαφιστεί χωρίς αξιόπιστη εναλλακτική λύση. Δημιουργήσαμε ήδη ένα πρόβλημα, ας μην προσθέσουμε και δεύτερο. ]]>